Συγκλονιστικές είναι οι μαρτυρίες που έρχονται από τη Λωρίδα της Γάζας. Ανθρωποι πεθαίνουν καθημερινά λόγω υποσιτισμού, ενώ τα νοσοκομεία γεμίζουν από παιδιά που φαίνονται τα κόκκαλά τους κάτω απο το δέρμα τους.

Ο Μοχάμεντ είναι 7 μηνών και ζυγίζει μόλις 4 κιλά. Βρίσκεται σε νοσοκομείο και περνά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας κλαίγοντας. Το στομάχι του είναι άδειο και δαγκώνει τα αδύνατα δάχτυλά του.

Αυτή είναι η δεύτερη φορά που νοσηλεύεται. Το πρόσωπό του είναι καταβεβλημένο, τα άκρα του είναι σχεδόν μόνο κόκαλα καλυμμένα με δέρμα και τα πλευρά του προεξέχουν από το στήθος του, όπως περιγράφει ρεπορτάζ του Guardian, με μαρτυρίες ενδεικτικές της φρικτής πραγματικότητας.

«Ο μεγαλύτερος φόβος μου τώρα είναι να χάσω τον εγγονό μου από υποσιτισμό», λέει η γιαγιά του, Faiza Abdul Rahman. Η ίδια ζαλίζεται συνεχώς από την έλλειψη τροφής. Την προηγούμενη μέρα το μόνο που έφαγε ήταν ένα κομμάτι πίτα, που κόστισε 15 σέκελ (3 λίρες).

«Τα αδέλφια του υποφέρουν επίσης από την πείνα. Μερικές μέρες, πηγαίνουν για ύπνο χωρίς να έχουν φάει ούτε μια μπουκιά», δηλώνει στην βρετανική εφημερίδα.

Ο Μοχάμεντ γεννήθηκε υγιής, αλλά η μητέρα του ήταν πολύ υποσιτισμένη για να παράγει μητρικό γάλα και από τότε η οικογένεια έχει καταφέρει να προμηθευτεί συνολικά μόνο δύο κουτιά γάλα σε σκόνη.

Διαβάστε επίσης: Γάζα / Διαδήλωση στο Τελ Αβίβ κατά της γενοκτονίας – Ισραηλινοί κρατούν φωτογραφίες σκελετωμένων παιδιών [Βίντεο]

Γάζα: Ολόκληρος ο πληθυσμός αντιμέτωπος με υποσιτισμό

Η πτέρυγα του νοσοκομείου Patient’s Friends Benevolent Society είναι γεμάτη με παιδιά που μοιάζουν με σκελετούς, μερικά από τα οποία κοιμούνται μαζί στα 12 κρεβάτια. Στην πόλη της Γάζας έχουν απομείνει μόνο δύο λειτουργικές παιδιατρικές ομάδες, ενώ καθημερινά μεταβαίνουν έως και 200 παιδιά για θεραπεία, περιγράφει το ρεπορτάζ.

Ο Δρ Μουσάμπ Φαρβάνα περνά τις μέρες του προσπαθώντας να τους σώσει, αλλά συχνά αποτυγχάνει. Στη συνέχεια, επιστρέφει στο σπίτι για να μοιραστεί τα λιγοστά γεύματα με τους πεινασμένους γιους και κόρες του.

Όλη η οικογένεια χάνει γρήγορα βάρος, επειδή ο μισθός του δεν φτάνει για να αγοράσει σχεδόν τίποτα και δεν θέλει να διακινδυνεύσει να αναζητήσει βοήθεια την οποία διανέμει η Gaza Humanitarian Foundation (GHF), μετά τον θάνατο ενός άλλου γιατρού, του Δρ Ραμζί Χατζάτζ, ο οποίος σκοτώθηκε προσπαθώντας να πάρει τρόφιμα σε ένα σημείο διανομής.

Ενδεικτικό της ζοφερής κατάστασης είναι πως μόνο μέσα σε τρεις ημέρες αυτή την εβδομάδα, οι αρχές κατέγραψαν 43 θανάτους από πείνα, ενώ πριν από αυτό ο συνολικός αριθμός των θανάτων ήταν 68.

• Διαβάστε επίσης: Παλαιστίνια δημοσιογράφος Maha Hussaini / Ποια είναι η τελευταία σκέψη κάποιου πριν πεθάνει από την πείνα;

Λιμός στη Γάζα: «Η κατάσταση δεν ήταν ποτέ τόσο άσχημη»

Η Faiza Abdul Rahman, η οποία παρέμεινε στην πόλη της Γάζας καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου, δήλωσε ότι ακόμη και την περίοδο των πιο αυστηρών ελέγχων στα τρόφιμα που εισέρχονταν στη βόρεια Γάζα πέρυσι, η κατάσταση δεν ήταν τόσο άσχημη. «Έχουμε αντιμετωπίσει πείνα και στο παρελθόν, αλλά ποτέ έτσι», είπε. «Αυτή είναι η πιο δύσκολη φάση που έχουμε περάσει ποτέ», υπογραμμίζει στο βρετανικό μέσο.

Μαρτυρίες από ντόπιους και γιατρούς, καθώς και στοιχεία από την ισραηλινή κυβέρνηση, το Ίδρυμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Γάζας, τον ΟΗΕ και ανθρωπιστικές οργανώσεις, δείχνουν ότι τα τρόφιμα εξαντλούνται.

Τα ράφια είναι άδεια και το αλεύρι πωλείται σε τιμή 30 φορές υψηλότερη από την τιμή της αγοράς στην αρχή του έτους.

Γάζα: Αντιμέτωποι με την πείνα και δημοσιογράφοι

«Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις βλέπουν τους συναδέλφους και τους συνεργάτες τους να μαραζώνουν μπροστά στα μάτια τους», προειδοποίησαν σε κοινή δήλωση αυτή την εβδομάδα περισσότερες από 100 οργανώσεις αρωγής που δραστηριοποιούνται στη Γάζα, μεταξύ των οποίων οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, η Save the Children και η Oxfam.

Το συνδικάτο δημοσιογράφων του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων (AFP) δήλωσε την Δευτέρα ότι για πρώτη φορά στην ιστορία του κινδυνεύει να χάσει έναν συνάδελφο από την πείνα. Την Τετάρτη, ο επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, Tedros Adhanom Ghebreyesus, δήλωσε ότι «μεγάλο μέρος» του πληθυσμού της Γάζας λιμοκτονεί. «Δεν ξέρω πώς αλλιώς θα το ονομάζατε εκτός από μαζική πείνα – και είναι ανθρωπογενής», είπε.

• Διαβάστε επίσης: Δραματική έκκληση του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων / «Oι τελευταίοι ρεπόρτερ που βρίσκονται στη Γάζα θα πεθάνουν»

Γάζα: Ευάλωτα σε ασθένειες λόγω υποσιτισμού τα παιδιά

«Εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, τα παιδιά εδώ υποφέρουν από λιμό. Δεν είναι μόνο θέμα χορτασμού, αλλά και λήψης των θρεπτικών συστατικών που χρειάζεται ο οργανισμός. Και αυτά απουσιάζουν εντελώς», δήλωσε στον Guardian ο παιδίατρος Φαρουάνα.

Αυτά τα χρόνια υποσιτισμού τα καθιστούν πιο ευάλωτα σε άλλες ασθένειες και η χαμηλή ανοσία τους επιδεινώνεται από τη σοβαρή έλλειψη βασικών ιατρικών προμηθειών, την είσοδο των οποίων έχει επίσης εμποδίσει το Ισραήλ.

«Συχνά, νιώθω συντετριμμένος επειδή υπάρχει κάτι τόσο απλό που το παιδί χρειάζεται για να επιβιώσει και εμείς απλά δεν μπορούμε να το παρέχουμε», είπε. Τρεις ασθενείς πέθαναν στην εντατική αυτή την εβδομάδα λόγω υποσιτισμού, ένας από τους οποίους ήταν ένα κορίτσι που πιθανότατα θα είχε επιβιώσει αν οι γιατροί μπορούσαν να της χορηγήσουν ενδοφλέβιο κάλιο, ένα βασικό φάρμακο που είναι πλέον αδύνατο να βρεθεί στη Γάζα.

«Αυτές οι περιπτώσεις με στοιχειώνουν, δεν φεύγουν ποτέ από το μυαλό μου. Αυτό το παιδί θα μπορούσε να είχε επιστρέψει στην οικογένειά του και να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Αλλά επειδή ένα απλό πράγμα δεν ήταν διαθέσιμο, δεν επέζησε».

Γάζα: Ο αποκλεισμός που έχει επιβάλλει το Ισραήλ και οι θάνατοι στα κέντρα διανομής βοήθειας

Το Ισραήλ επέβαλε πλήρη αποκλεισμό στη Γάζα από τις 2 Μαρτίου. Όταν ο πρωθυπουργός, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, υποτίθεται πως προχώρησε σε άρση στις 19 Μαΐου, ισχυρίστηκε ότι η κυβέρνηση ενήργησε για να αποτρέψει μια «κρίση πείνας», επειδή ορισμένοι από τους πιο πιστούς συμμάχους της χώρας του είπαν ότι δεν θα ανεχθούν εικόνες λιμού.

Στην πραγματικότητα, η ισραηλινή κυβέρνηση απλώς άλλαξε πορεία για να παρατείνει την κρίση πείνας, επιτρέποντας την είσοδο μόνο ελάχιστων ποσοτήτων βοήθειας, ώστε η πορεία της Γάζας προς την πείνα να προχωρήσει λίγο πιο αργά, περιγράφει ο Guardian.

Η ισραηλινή κυβέρνηση ανακοίνωσε σχέδια για τη διοχέτευση όλης της βοήθειας μέσω μιας μυστικής οργάνωσης που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ και διαχειρίζεται τέσσερα στρατιωτικοποιημένα σημεία διανομής.

Εκατοντάδες άνθρωποι έχουν σκοτωθεί προσπαθώντας να πάρουν τρόφιμα που διανέμονται σε χώρους που οι Παλαιστίνιοι περιγράφουν ως «παγίδες θανάτου» και που διανέμουν προμήθειες που καλύπτουν μόνο ένα μικρό μέρος των αναγκών της Γάζας.

Μέχρι τις 22 Ιουλίου, η GHF  λειτουργούσε για 58 ημέρες, αλλά τα τρόφιμα που είχε φέρει θα μπορούσαν να συντηρήσουν τον πληθυσμό της Γάζας για λιγότερο από δύο εβδομάδες, ακόμη και αν διανέμονταν ισότιμα, εξηγεί το βρετανικό Μέσο.

• Διαβάστε επίσης: Αποκάλυψη / Ο μηχανισμός του λιμού στη Γάζα

Γάζα: Καταστέλλουμε την πείνα μας με νερό – Άλλη μία συγκλονιστική μαρτυρία

Την Τρίτη, η Umm Youssef al-Khalidi ετοιμαζόταν να δοκιμάσει την τύχη της για πρώτη φορά σε ένα κέντρο διανομής της GHF. Τους είχε αποφύγει για μήνες επειδή το μικρότερο παιδί της είναι δύο ετών και το μεγαλύτερο 13, ενώ ο σύζυγός της είναι καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο.

«Καταστέλλουμε την πείνα μας με νερό», είπε. «Ο φόβος μου για την οικογένειά μου είναι μεγαλύτερος από τον φόβο για τον εαυτό μου. Φοβάμαι ότι θα μου συμβεί κάτι κακό και θα τους αφήσω χωρίς κανέναν να τους φροντίζει».

Ωστόσο, η οικογένειά της έμεινε χωρίς φαγητό για τέσσερις ημέρες την περασμένη εβδομάδα και κάποια στιγμή οκτώ απο τα μέλη της ίδιας οικογένειας έπρεπε να μοιραστούν μια σακούλα ρύζι και δύο πατάτες που τους έδωσε ένας άγνωστος περαστικός.

Τα παιδιά ήταν άριστοι μαθητές πριν από τον πόλεμο και κέρδιζαν υποτροφίες. Τώρα περνούν τις μέρες τους καθισμένα στην άκρη του δρόμου κάτω από ένα βομβαρδισμένο τζαμί στη συνοικία al-Wehda της πόλης της Γάζας, όπου τα κορίτσια προσπαθούν να πουλήσουν βραχιόλια αντί να ζητιανεύουν.

«Τα παιδιά μου είναι πια σκελετωμένα. Δέρμα και κόκαλα», είπε η Khalidi. «Ακόμη και η παραμικρή προσπάθεια τούς προκαλεί ζάλη. Κάθονται ξανά, ζητώντας φαγητό και δεν έχω τίποτα να τους δώσω. Δεν μπορώ να πω ψέματα και να τους υποσχεθώ ότι θα τους φέρω κάτι, όταν ξέρω ότι δεν θα μπορέσω».

Αποφάσισε ότι η ελπίδα να βρει λίγο φαγητό τελικά υπερίσχυσε του κινδύνου. Το τηλέφωνο του συζύγου της είχε κλαπεί νωρίτερα κατά τη διάρκεια του πολέμου, οπότε δεν θα είχαν κανένα τρόπο να επικοινωνήσουν κατά τη διάρκεια των πολλών ωρών που θα περνούσε περπατώντας μέχρι το GHF, μετά τρέχοντας για να βρει φαγητό και μετά περπατώντας πάλι πίσω. Η οικογένεια θα έπρεπε απλώς να περιμένει και να ελπίζει.

«Δεν έχω κανέναν άλλο να στείλω», είπε. «Είναι οδυνηρό να τους βλέπω να υποφέρουν, και η υγεία τους χειροτερεύει κάθε μέρα που μένουν χωρίς φαγητό».