Την ώρα που το καθεστώς εφεδρείας αναμένεται να γίνει πραγματικότητα για χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους, γεγονός αποτελούν και οι κενές θέσεις σε επιτελικά πόστα στο δημόσιο. Σύμφωνα με το Βήμα, οι διοικήσεις αρκετών φορέων ετοιμάζονται να προχωρήσουν σε υπεργολαβίες του ιδιωτικού τομέα προκειμένου να καλυφθούν τα κενά στον διοικητικό τομέα.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα της εφημερίδας, μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή του Οργανισμού Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ), καθώς με διαγωνισμό - που κατέστη άγονος - για την παροχή υπηρεσιών διοικητικής υποστήριξης άνοιξε διάπλατα τον δρόμο για την εκχώρηση διοικητικού έργου στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Επρόκειτο για διαγωνισμό για την παροχή υπηρεσιών διοικητικής υποστήριξης στην κεντρική υπηρεσία του οργανισμού και σε υπηρεσίες του στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Το έργο που θα παρεχόταν περιελάμβανε την αναζήτηση και αρχειοθέτηση λογαριασμών από και προς το φυσικό αρχείο της υπηρεσίας και τη διοικητική υποβοήθηση για τη διενέργεια του πρόχειρου λογιστικού ελέγχου.

Ο ΟΠΑΔ ζήτησε εργατικά χέρια από τον ιδιωτικό τομέα «δεδομένου ότι παρατηρείται, λόγω του μεγάλου όγκου των ασφαλισμένων, καθώς και των συμβεβλημένων προμηθευτών, αδυναμία άμεσης απορρόφησης των πιστώσεων, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται μεγάλα ταμειακά υπόλοιπα την ίδια στιγμή που οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Οργανισμού παραμένουν υψηλές» αναφέρεται στο κείμενο του διαγωνισμού.

Όπως εξηγεί στο Βήμα, ο πρόεδρος του ΟΠΑΔ, κ. Κ. Σουλιώτης, οι ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό είναι τέτοιες, που καθιστούν την προσφυγή στο outsourcing αναπόφευκτη. Με την ανάληψη των καθηκόντων του στον ΟΠΑΔ υπήρχαν 1.700 εργαζόμενοι, 500 εκ των οποίων stagiaires και άλλοι 700 που ανήκαν μεν στο υπουργείο Οικονομικών, όμως παρείχαν έργο για τον οργανισμό. Πλέον ουδείς εξ αυτών εργάζεται στον ΟΠΑΔ, όπου έχουν απομείνει μόλις 500 εργαζόμενοι για να καλύψουν τις ανάγκες ενός τεράστιου οργανισμού. Επιπλέον, σύμφωνα με τον ίδιο, ο ΟΠΑΔ συγκέντρωσε μόλις δυο άτομα από τις μετατάξεις του τελυταίου έτους.

Σύμφωνα με το τεύχος του διαγωνισμού, θα έπρεπε να εργαστούν 26 άτομα για 60 ημέρες, με προϋπολογισμό κατά μέγιστο 80.000 ευρώ χωρίς ΦΠΑ (98.400 με ΦΠΑ). Θεωρητικά, εάν δεν υπήρχε κάποιο επιχειρηματικό κέρδος, τότε θα αναλογούσε μεροκάματο περίπου 50 ευρώ μεικτά σε κάθε έναν από 26 εργαζομένους. Θα κινούνταν, δηλαδή, οριακά σε ένα επίπεδο αντίστοιχο της χαμηλής μισθολογικής κλίμακας του δημοσίου. Όμως, εάν υπήρχε επιχειρηματικό κέρδος - κάτι αυτονόητο για τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας- τότε το «μεροκάματο» που θα προέκυπτε θα κυμαινόταν σε χαμηλότερα επίπεδα από το ημερομίσθιο ενός κρατικού υπαλλήλου.

Η έως τώρα εμπειρία των εργολαβιών έχει δείξει ότι ο υποψήφιος εργολάβος να «χτυπήσει» τον διαγωνισμό, προσφέρει χαμηλή τιμή, προσφέροντας ιδιαίτερα «κουρεμένους» μισθούς και μεροκάματα στους υπαλλήλους του.