Η κλιμακούμενη κρίση στη χερσόνησο της Κορέας προκαλεί έντονη ανησυχία στην παγκόσμια κοινή γνώμη. Το διεθνές κίνημα ειρήνης δεν αναγνωρίζει σε καμιά χώρα το δικαίωμα κατοχής και, πολύ περισσότερο, απειλής χρήσης πυρηνικών όπλων.

Εμμένουμε σταθερά στην άποψη ότι δεν υπάρχει ασφάλεια με τα πυρηνικά, αλλά με την πλήρη κατάργηση και απαγόρευσή τους. Ειδικότερα η απάντηση στην ένταση της κορεατικής χερσονήσου δεν μπορεί να είναι άλλη από την ανακήρυξη του συνόλου της περιοχής σε ζώνη ελεύθερη από πυρηνικά όπλα, που σημαίνει τόσο τον πυρηνικό αφοπλισμό της Β. Κορέας όσο και την απομάκρυνση των αμερικανικών πυρηνικών όπλων και βάσεων από τη Ν. Κορέα.

Δυστυχώς, δεν είναι μόνο η περιοχή αυτή πηγή κινδύνων για όλη την ανθρωπότητα. Στην ευρύτερη περιοχή μας συνεχίζεται η έντονη στρατιωτικοποίηση, ενώ μαίνονται πόλεμοι στη Συρία και την Υεμένη και η Παλαιστίνη παραμένει υπό κατοχή, όπως και μεγάλο μέρος της Κύπρου. Διατηρεί λοιπόν την αξία της στο ακέραιο η πρόταση του ΟΗΕ για μετατροπή της Μ. Ανατολής σε ζώνη χωρίς πυρηνικά, χημικά και άλλα όπλα μαζικής καταστροφής. Πρόταση που απέκτησε δυναμική μετά την υπογραφή συμφωνίας το 2014 για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, συμφωνία που δυστυχώς αμφισβητείται τόσο από την κυβέρνηση Νετανιάχου όσο και από τον Πρόεδρο Τραμπ.

Παρά τους μεγάλους κινδύνους δεν έχει χαθεί η ελπίδα για τον πλήρη, γενικό και ελεγχόμενο πυρηνικό αφοπλισμό. Στις 7 Ιουλίου 2017 πάνω από 120 χώρες του κόσμου, ύστερα από διάσκεψή τους στο πλαίσιο του ΟΗΕ, κατέληξαν σε σχέδιο Συμφωνίας για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων. Πρόκειται για μεγάλη αντιπυρηνική νίκη που υπήρξε καρπός και της παγκόσμιας φιλειρηνικής κινητοποίησης, με το Διεθνές Γραφείο Ειρήνης σε ρόλο πρωταγωνιστή.

* Ο Πάνος Τριγάζης είναι πρόεδρος του Παρατηρητηρίου Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης

Πηγή: Αυγή