Τέλος καλοκαιριού και όσοι δεν μπορέσαμε να γεμίσουμε τις «μπαταρίες» μας με ταξίδια και διακοπές χρειάζεται να οπλιστούμε με υπομονή για ν’ αντέξουμε τον χειμώνα που μας περιμένει στη γωνία. Οι προσδοκίες και οι ελπίδες μας πρέπει να περιμένουν άλλη μία χρονιά.

Βέβαια, πάντα, υπάρχει τρόπος να βρεθεί μια λύση για να στηρίξει την αναμονή. Κι αυτή τη φορά, μάς την προσφέρει απλόχερα το Κλαούδια Πινιέιρο (Μπουρσάκο, 1960), την οποία λατρέψαμε μέσα από το συγκλονιστικό βιβλίο «Η Ελένα ξέρει» και τις εκδόσεις Carnivora. Οι «σαρκοβόρες» εκδόσεις για μαύρους καιρούς όπως μας συστείνονται είναι ένα λογοτεχνικό σύμπαν με ανέκδοτα έργα της ισπανόφωνης λογοτεχνίας.

Βαλίτσα και φύγαμε, λοιπόν, για Αργεντινή!

Η Νούριτ Ίσκαρ, διάσημη συγγραφέας αστυνομικών best sellers, λίγο μετά τα πενήντα της χρόνια, βιώνει την επαγγελματική καταστροφή της εξαιτίας των απίστευτα κακών κριτικών του τελευταίου βιβλίου της. Αποδέχεται την πρόταση του Λορένσο Ρινάλδι, του διευθυντή της εφημερίδας Ελ Τριμπούνο, να γράψει μια σειρά άρθρων για τη δολοφονία του Πέδρο Τσασαρέτα∙ ενός ανθρώπου που βρέθηκε δολοφονημένος στη βίλα του, σε πολυτελές συγκρότημα, στα περίχωρα του Μπουένος Άιρες και, μάλιστα, με τον ίδιο τρόπο που είχε βρεθεί νεκρή και η γυναίκα του, πριν τρία χρόνια.

Η Νούριτ και ο Λορένσο γνωρίστηκαν πριν πέντε χρόνια. Την πλησίασε λέγοντας πως μοιάζει με το θρυλικό καρτούν, την Μπέτυ Μπου και από τότε δεν σταμάτησε να την αποκαλεί έτσι. Έζησαν μια θυελλώδη σχέση που κράτησε δύο χρόνια περίπου. Χωρίσανε όταν ο Λορέντσο δεν θέλησε να διαλύσει τον γάμο του, κάτι που εκείνη έκανε με τον δικό της, από την πρώτη στιγμή.

Ο Λορέντσο θεωρεί πως η εφημερίδα έχει ανάγκη τη δυνατή συγγραφική της πένα να καλύψει το θέμα. Θα μπορούσε ενδεχομένως να στηριχτεί στον Χάιμε Μπρένα που για πάνω από σαράντα χρόνια κάλυπτε το αστυνομικό ρεπορτάζ και μάλιστα με τεράστια επιτυχία. Πριν λίγο καιρό όμως και για καθαρά οικονομικούς λόγους η θέση αυτή δόθηκε σ’ έναν νεαρό χωρίς εμπειρία που μόλις τελείωσε το πανεπιστήμιο. Ο μικρός από το Αστυνομικό όπως τον φωνάζουν οι συνάδελφοι του.

Η Νούριτ περνάει κάποιες μέρες σε βίλα στο πολυτελές συγκρότημα όπου έγινε η δολοφονία την οποία της παραχωρεί η εφημερίδα προκειμένου να γράψει τα άρθρα της. Εκεί, όμως, έρχεται αντιμέτωπη με μια σειρά γεγονότων που την αναγκάζουν να συνεργαστεί με τον μικρό από το Αστυνομικό αλλά κυρίως να στηριχτεί στην εμπειρία και τις γνωριμίες του Μπρένα.

Μυστικά και ψέματα όχι μόνο για το φόνο αλλά και τη δική της προσωπική ζωή έρχονται στο φως. Όλα ξεκινούν από μια άδεια κορνίζα δίπλα στο πτώμα του Τσασαρέτα. Το κυνήγι της εξαφανισμένης φωτογραφίας θα τους οδηγήσει να ψάξουν τι μπορεί να συνδέει έναν κομμένο λαιμό, ένα δυστύχημα στο σκι, μια θανατηφόρα σύγκρουση και ένα θάνατο από ελεύθερο σκοπευτή. Ποιο είναι το μοτίβο που επαναλαμβάνεται σ’ αυτούς τους θανάτους;

Το ταλέντο της Κλαούδια Πινιέιρο είναι διάχυτο σ’ αυτό το απολαυστικό ανάγνωσμα. Χρησιμοποιεί την αστυνομική πλοκή μιλώντας ουσιαστικά για την εγκληματικότητα, τη διαπλεκόμενη δημοσιογραφία, τη δικαιοσύνη, τον ταξικό διαχωρισμό.

Τονίζει την αξία της λογοτεχνίας στη ζωή μας και τον τρόπο που αυτή διευρύνει τους ορίζοντές μας. Σκιαγραφεί τα όρια που έχουμε ως άνθρωποι, τις υποχωρήσεις που επιλέγουμε και τις ενοχές που κουβαλάμε, αποφασισμένοι να ζούμε μ’ αυτές.

Τέλος, μιλώντας για τον έρωτα και τη μοναξιά, μάς καλεί να αναρωτηθούμε. Τι μας κάνει να ερωτευόμαστε; Γιατί πιστεύουμε πως μπορούμε να ξυπνήσουμε τέτοια πάθη ή την ανάγκη του άλλου για εμάς; Μπορούμε να σταθούμε δίπλα σε κάποιον χωρίς να νιώσουμε την ανάγκη, την υποχρέωση και το δικαίωμα να τον κατέχουμε ή να τον αλλάξουμε;

Ναι, όλοι κάποτε υπήρξαμε τρελά ερωτευμένοι και στοιχηματίζαμε σ’ αυτό. Λάθος μας;

Ίσως, ο έρωτας έχει μηχανισμούς που σε κάνει να μην βλέπεις όσα δεν θες να δεις.

ΜΠΕΤΥ ΜΠΟΥ/ Κλαούδια Πινιέιρο
Μετάφραση: Ασπασία Καμπύλη /Εκδόσεις CARNIVORA