Εντός των ημερών κυκλοφορεί το μυθιστόρημα με τίτλο «Έρωτας και Θάνατος στη σκιά της Διαφθοράς», του καθηγητή και πρώην υπουργού Δημήτρη Μάρδα. Είναι ένα πολιτικό και αστυνομικό θρίλερ, που διεισδύει στα άδυτα της διαφθοράς και των μηχανισμών του «μαύρου» χρήματος, με θέμα την εξουσία και τα όρια της προδοσίας.   Η όλη πλοκή του σκιάζεται και από μια δυνατή ερωτική ιστορία. (Εκδόσεις Μπαρμπουνάκης). Το Tvxs δημοσιεύει αποκλειστικά αποσπάσματα.

… Η νέα κυβέρνηση έπαιζε το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι για μια ακόμη φορά. Όπου μπορούσε να ξεγλιστρήσει, συντηρώντας το  φαύλο κράτος που την αιμοδοτούσε με  χαλασμένο όμως αίμα, το έκανε με την πονηριά πλανόδιου μικροπωλητή. Όπου όμως προσέκρουε στη σιδερόφραχτη στρατιά των αυτονόητων αλλαγών υποχωρούσε με βαριά καρδιά…

«Θανάση μου, σε λίγο οι δανειστές θα μας κόψουν τα κονδύλια των Δαπανών Ειδικών Αναπτυξιακών Έργων, που τα ξεθάψανε πρόσφατα. Και είναι τόσο χρήσιμα τα αφιλότιμα! Τα είχαμε, ως υπουργοί, για ρουσφετάκια… ξέρεις εσύ. Όλες οι δαπάνες πια θα περνούν μέσα από τον κρατικό προϋπολογισμό… Σε κάλεσα για να σου επιστήσω την προσοχή, αφού πρέπει να κινηθείς άμεσα, για το συμφέρον όλων μας φυσικά! Και για να μη χάνουμε φαιά ουσία σε συζητήσεις, πρέπει να καταθέσεις όσο πιο γρήγορα μπορείς την πρόταση που έκανες λίγους μήνες πριν για χρηματοδότηση. Μόλις που προλαβαίνουμε».

Εναγωνίως ο Ευλάμπιος Γεωργάκης, ιθύνων νους του Υπουργείου Παγκοσμιοποίησης και Αντιμετώπισης της Φτώχειας, πίεζε τον επιστήθιο φίλο του και επιχειρηματία Θανάση Ναλμπάντη, να ιδρύσει άμεσα μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση (ΜΚΟ), η οποία θα χρηματοδοτούνταν από τα σχετικά κονδύλια του υπουργείου. Τα κονδύλια αυτά, εκτός του κρατικού προϋπολογισμού, επομένως ανεξέλεγκτα από οποιονδήποτε μηχανισμό εποπτείας της Βουλής, παρέμεναν στη διάθεση κάθε υπουργού, που τα μοίραζε δεξιά και αριστερά, μαζεύοντας ψήφους και όχι μόνο…

«Ευλάμπιέ μου, σε μια εβδομάδα θα έχεις στα χέρια σου την πρόταση ολοκληρωμένη…».

Δεν πρόλαβε ο κατενθουσιασμένος Ναλμπάντης να ολοκληρώσει τη φράση του, γιατί ο Γεωργάκης τον διέκοψε απότομα.

«Καλά, καλά άσ’ τα αυτά, ακούγονται πολύ ωραία και μπράβο σας… αλλά το πρόβλημά μας είναι άλλο. Πες μου, σε παρακαλώ.. πόσα χρήματα θα ζητήσεις για όσα σκέπτεσαι να υλοποιήσεις;»

«Τα λιγότερα δυνατά, υπουργέ μου…», δήλωσε αγχωμένος και μελιστάλακτος ο Θανάσης, που ζούσε το δικό του όραμα. Η καρδιά του κόντευε να σπάσει από χαρά.

«Πόσα;» ξαναρώτησε με ένα μορφασμό και ιδιαίτερα επίμονα ο Γεωργάκης.

«Ε, να… πέντε εκατομμύρια ευρώ, αν μπορείς, θα μας καταϋποχρέωνες…».

Σκεπτικός ο Γεωργάκης, με τα χέρια ακουμπισμένα στο θεόρατο γραφείο και με καρφωμένο το βλέμμα στο παγωμένο από το άγχος αλλά χαμογελαστό πρόσωπο του Ναλμπάντη, έδωσε μια απροσδόκητη λύση στο ζήτημα του ποσού.

«Άκου, φίλε, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια… Θα μου ζητήσεις έξι εκατομμύρια κι εγώ θα στα δώσω όλα φυσικά. Δεν είναι ώρα για τσιγκουνιές, ο χρόνος τελειώνει».

«Μα εγώ δεν θέλω τόσα ̇ πέντε χρειάζομαι μόνο! Τι να κάνω τα υπόλοιπα και πώς θα τα δικαιολογήσω, αν κάνει έλεγχο το υπουργείο;»

Ολοφάνερα ταραγμένος από το σοκ της στιγμής, ο επισκέπτης ανακάθισε στο αναπαυτικό κάθισμα του υπουργικού γραφείου. Δεν είχε ακόμη καταλάβει το βαθύτερο νόημα των λόγων του γενναιόδωρου υπουργού.

«Πρόσεξε, σε παρακαλώ. Ενδεχομένως δεν αντιλήφθηκες την ουσία της πρότασης… ίσως είναι δικό μου λάθος, αφού δεν ήμουν σαφής εξαρχής. Τα πέντε είναι για σένα, ενώ το υπόλοιπο… Παιδικός φίλος είσαι. Μαζί στα ίδια θρανία, στις ίδιες γειτονιές μεγαλώσαμε, λιώσαμε τις σόλες μας στις αλάνες μια ολόκληρη ζωή. Μόνο εσένα μπορώ να εμπιστευτώ. Αλλά τι να σου πω και από πού ν’ αρχίσω. Δεν μπορώ να μιλήσω σε οποιονδήποτε… όμως, όπως πιθανότατα ήδη αντιλήφθηκες… το άλλο ένα είναι για μένα!»

Νεκρική σιγή βασίλεψε στο δωμάτιο για μερικά δευτερόλεπτα. Ο Γεωργάκης έδειχνε δήθεν αναστατωμένος απέναντι στον εμβρόντητο φίλο του.

«Και για να μη μακρηγορώ, παλιέ μου φίλτατε», συνέχισε, μπερδεύοντας επίτηδες τα λόγια του, ο έμπειρος πολιτικός, ένας πανέξυπνος άντρας με καταγωγή από την κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια, «εδώ και μια εβδομάδα μου έχουν πάρει τα μυαλά δύο εκπληκτικές προσφορές για δύο  διαμερίσματα στο Λονδίνο. Το ένα με θέα τον Τάμεση και το άλλο δίπλα  στο  Μπάκιγχαμ.

Στο δεύτερο μάλιστα, στην ίδια πολυκατοικία πωλείται ένα διαμέρισμα ευκαιρία στον τρίτο όροφο κι ένα άλλο στον πέμπτο. Οι αλήτες, εκείνο του πέμπτου το πουλούν στη διπλάσια τιμή, ενώ απέχει μόνο δύο ορόφους! Άθλιοι εκμεταλλευτές, σκέτα καθάρματα… Δεν χάνουν ευκαιρία να σε ποδοπατήσουν. Μάλλον όμως θα καταλήξω στην προσφορά δίπλα στο ποτάμι. Καταλαβαίνεις λοιπόν πως όποια λύση κι αν επιλέξω, χρειάζομαι ρευστό. Επιπλέον, θέλω να κάνω και κάποιες επενδυσούλες στο Τόκιο για τα παιδιά μου… Γι’ αυτά αγωνιζόμαστε όλοι, για το μέλλον τους».

«Και για τα εγγόνια, αν όχι και για τα δισέγγονά σου», σιγοψιθύρισε ο επισκέπτης…