«Όταν ήμουν παιδί, ένα κορίτσι απήχθη κοντά στο μέρος όπου ζούσαμε. Τη βίασαν και έμεινε έγκυος. Ήταν 12 ή 13 ετών. Όταν η οικογένειά της τη βρήκε και παρατήρησε την εγκυμοσύνη της, τη σκότωσαν». Είναι μία από τις αναμνήσεις που καθόρισαν τη ζωή της Αριάν, της Κούρδισσας μαχήτριας και διοικήτριας που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του πολέμου στη Συρία και έγινε ένα από τα κεντρικά πρόσωπα του ντοκιμαντέρ Commander Arian της Καταλανής σκηνοθέτιδας Άλμπα Σοτόρα (Alba Sotorra), που προσφέρει το tvxs στους αναγνώστες του.

Το ντοκιμαντέρ προβλήθηκε το 2018  στις Βρυξέλλες, σε αίθουσα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σε εκδήλωση που διοργάνωσε ο τότε ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Στέλιος Κούλογλου. Τώρα, η Αριάν που ζει στην Ελβετία κινδυνεύει με απέλαση. Ο Στέλιος Κούλογλου μαζί με άλλους σκηνοθέτες με επιστολή τους προς τις ελβετικές αρχές ζητούν να μην την απελάσουν.

Διαβάστε: Στέλιος Κούλογλου / Η κομμαντάντε Αριάν, μια θαρραλέα Κούρδισα που κινδυνεύει να σταλεί στην Ελλάδα

Πέντε σφαίρες από τον ISIS

Περίπου έναν χρόνο μετά το ξέσπασμα του συριακού εμφυλίου, το 2012-2013, γυναίκες της κουρδικής αντίστασης δημιούργησαν τις Μονάδες Προστασίας Γυναικών, γνωστές διεθνώς ως YPJ, ακολουθώντας τη δημιουργία των YPG, των Μονάδων Προστασίας του Λαού. Η Αριάν, περίπου 30 ετών τότε, βρέθηκε να διοικεί μια γυναικεία μονάδα που κατευθυνόταν προς το Κομπάνι, με στόχο να αντιμετωπίσει το Ισλαμικό Κράτος.

Σε μία από τις συγκρούσεις δέχτηκε πέντε σφαίρες από μαχητές του ISIS και κινδύνευσε να χάσει τη ζωή της. Επιβίωσε, αλλά η επιστροφή στην καθημερινότητα δεν ήταν εύκολη. Οι τραυματισμοί της επηρέασαν το σώμα της, ενώ η ίδια χρειάστηκε να αντιμετωπίσει και το ψυχολογικό βάρος.

Διαβάστε: Το πολιτικό πείραμα της Ροζάβα

«Δεν μπορώ να πεθάνω, έχω πολλά να κάνω»

Σε μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του ντοκιμαντέρ, καθώς μια γυναίκα προσπαθεί να φροντίσει τις πληγές της και να την αποτρέψει από το να τις κοιτάξει, η Αριάν απαντά: «Άσε με να δω, είναι το σώμα μου». Για μεγάλο χρονικό διάστημα δυσκολευόταν ακόμη και να σταθεί στα πόδια της. «Οι γιατροί μού έλεγαν “θα πεθάνεις” και τους έλεγα “όχι, δεν μπορώ να πεθάνω! Έχω πολλά ακόμη να κάνω”», θυμάται.

Η Αριάν επέστρεψε στη δράση, έχοντας πλέον απέναντί της όχι μόνο τη στρατιωτική σύγκρουση αλλά και την ανάγκη να προστατευτεί ένα κοινωνικό μοντέλο που στη Ροζάβα παρουσιάστηκε ως μια διαφορετική πρόταση για την οργάνωση της κοινωνίας.

Για την Αριάν, ο αγώνας των γυναικών δεν αφορά μόνο τη στρατιωτική αντιπαράθεση με το ISIS. «Μαχόμαστε για να μπορούν οι άνθρωποι να ζουν με την κουλτούρα τους και τα δικαιώματά τους», λέει.

Η σκηνοθέτιδα έζησε για τρία χρόνια δίπλα στις γυναίκες του YPJ, προκειμένου να καταγράψει την καθημερινότητά τους και να ολοκληρώσει την ταινία με κεντρικό πρόσωπο την Αριάν. Δεν ήθελε να παρακολουθήσει από απόσταση μια ιστορία που παρουσιαζόταν διεθνώς συχνά μέσα από στερεότυπα.

«Αρχικά παρακολουθούσα τον YPJ μέσω των ειδησεογραφικών δελτίων, αλλά ένιωθα ότι ο τρόπος με τον οποίο απεικονίζονταν αυτές οι γυναίκες ήταν λίγο επιπόλαιος και ίσως και λίγο λανθασμένος. Σκέφτηκα “είμαι γυναίκα, είμαι κινηματογραφίστρια, πρέπει να βρεθώ εκεί!”», έχει δηλώσει.

«Πολεμήσαμε σκληρά εναντίον του Ισλαμικού Κράτους και σχεδόν το νικήσαμε, όπως είδε όλος ο κόσμος. Όμως η Τουρκία μας επιτίθεται και ενισχύει έτσι το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο συνεχίζει τις σφαγές», ανέφερε η Αριάν σε δήλωσή της μέσω Skype μετά την προβολή της ταινίας στις Βρυξέλλες, καλώντας όσους πιστεύουν στην ελευθερία και την αλληλεγγύη να ενώσουν τις φωνές τους μαζί τους.