Ο Μιχάλης Μαραγκάκης αφηγείται στο Tvxs την εμπειρία της συγγραφής – από την ιδέα μέχρι το τυπογραφείο – του πρώτου βιβλίου του «ΓΗ ΑΕ» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ραδάμανθυς, και όπως σημειώνεται είναι: «Μία χιουμοριστική αποτύπωση της πραγματικής εξέλιξης της Γης».

Ads

Είμαι ανθρωπόμορφο ον που το παρελθόν το έχει πάντα δίπλα του, όπου και να πηγαίνω, απ’ όπου και αν επιστρέφω.

Ads

Ανάλογα με τις ανάγκες μου, το παρελθόν παίρνει μορφές διάφορες: από νερό μέσα σε ποτήρι, ίσα-ίσα για να βρέξω τα χείλη μου, μέχρι πέλαγος ανοιχτό να ξανοιχτώ μέσα του, παρεκκλίνοντας προσωρινά από την πετροφυτεμένη λωρίδα γης που λέγεται Παρόν.

Ads

Μου αρέσει να ανατρέχω στο παρελθόν, να αναθυμούμαι ήδη βιωμένες καταστάσεις και βασισμένος στο παραδειγματικό τους απόσταγμα να ενεργώ, προσφέροντας ίαση, στο προσβεβλημένο από δίλημμα, παρόν.

Ads

Μου αρέσει να εμπνέομαι εύθυμη ιστορία την οποία και να τη μοιράζομαι με συνδαιτημόνες μου με την κρυφελπίδα, στο τέλος της, να συμφωνήσουν ομόφωνα ή έστω κατά ισχυρή πλειοψηφία, με τον επιθετικό προσδιορισμό που, αρχικά μονόπλευρα, έθεσα στη λέξη: ιστορία.

Ας μην κοροϊδεύω όμως…Το παρελθόν το προτιμώ θάλασσα…να βουτώ να δραπετεύω για άλλη γη κι ας υποπτεύομαι, εκ των προτέρων, πως αυτή που αφήνω είναι και η μόνη. Το παρελθόν το αγαπώ θάλασσα, που έχει πλημμυρίσει αλάνες από τις οποίες, έφηβος, πέρασα και (κατά ταπεινή παράφραση των στίχων της Πολυδούρη) «δεν τραγούδησα παρά γιατί όπως περάσατε, άνθρωποι, σας καμάρωσα».

Κάποτε, το παρελθόν έγινε και σαββατιάτικη νύχτα, νοθευμένη από σκανδαλιάρικα σκασίματα ανθών. Τότε εγώ, ανάμεσά τους, αναζήτησα με κλειστά μάτια την ταλαντούχα, πλην άσημη, εικονοπλάστρια έμπνευση για να γράψω εύθυμες, διδακτικές ιστορίες, βασισμένες σε βιβλικές καταγραφές και στις επιστήμες της Φυσικής, της Βιολογίας ή της Ανθρωπολογίας.

Δεν ήταν εύκολο. Έπρεπε να προσέξω, να μην στρεβλώσω, ώστε να παρουσιάσω μία σατιρική μεν, βασισμένη στην πραγματικότητα δε, εκδοχή της ιστορικής εξέλιξης του πλανήτη μας και του ανθρώπου.

Διάβασα, μελέτησα, διασταύρωσα, ξαναθυμήθηκα, σημείωσα και…εξεπλάγην! Πόσα όμορφα και πόσα τραγικά έχουν συμβεί σε αυτόν τον πλανήτη; Πολλά! Πάρα πολλά! Κράτησα τα σημαντικά ή εκείνα που ήταν άξια σάτιρας/σαρκασμού και τα κατέγραψα με έναν τρόπο εφηβικό και ενήλικο, ευγενικό και σκωπτικό.

Χωρίς φτιασίδια, χωρίς επιστημονική, ξύλινη γλώσσα. Άλλωστε, το βιβλίο “ΓΗ ΑΕ” απευθύνεται στα έφηβα παιδιά, στους νέους και στους μεγαλύτερους που αναζητούν έναν εύπεπτο τρόπο λήψης βασικής γνώσης ή απλώς ένα βιβλίο χαλαρό…Ένα βιβλίο “παραλίας”, όπως είχε περιγράψει, πριν λίγα χρόνια, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης μία καλοκαιρινή συναυλία του.

Έτσι, όποι@ διαβάσει το βιβλίο, τα αρώματα της βρόχινης υγρασίας θα τυλιχτεί και στην παλάμη του νοτιά καθήμεν@, θα αιωρηθεί, αρχικά, πάνω από την κατακόκκινη, πυρακτωμένη Γη. Ύστερα, θα περιεργασθεί τα πρώτα φύκια της θάλασσας και τις πρωταράχνες.

Προχωρώντας στο χρόνο, θα απομακρυνθεί, επιμελώς, μακριά από τις δοντάρες των δεινοσαύρων ώσπου να βρεθεί έξω από τις σπηλιές του Νεάντερταλ. Σαν αιωρούμενος ιός, θα τρυπώσει από τις σχισμές των πέτρινων εισόδων τους. Χωρίς άλλη αναμονή, θα πάρει μία μορφή όμοια με αυτή της πρώτης του/της δασκάλας.

Θα πλησιάσει στο λαξευμένο κρεβάτι όπου, ακόμα, ο Νεάντερταλ θα κοιμάται. Οι εκπνοές θα διασταυρωθούν, οι λογχισμένες, από διαφορετικούς σταλακτίτες, ματιές το ίδιο.

Θα ξυπνήσει, θα σας δει, θα καταλάβει. Θα σηκωθεί, θα βγει από τη σπηλιά. Θα τον ακολουθήσετε. Έξω θηρία και μπροστά στη μύτη σας μια δροσοσταλίδα. Αυτή τη δροσοσταλίδα, ο Νεάντερταλ θα καλέσει να μεταμορφωθεί σε ποταμό και να εισβάλλει ορμητικά μέσα στο νου σας, ξεπλένοντας κάθε γωνιά του. Θα της το επιτρέψετε.

Όταν θα τελειώσει, μη χαραμίσετε του φευγιού την ώρα σε τυπικές ευχαριστίες. Φύγετε να πάτε να βρείτε τους Sapiens Sapiens, το βιβλικό Νώε, τους Γεωθεϊστές, τους Θεϊστές, τον ΑΙ-pressed σημερινό Άνθρωπο και τη, secret guest star, Σελήνη. Με αυτή τη σειρά…

Οι Εκδόσεις Ραδάμανθυς έδωσαν βήμα στο βιβλίο για να εκδοθεί. Τις ευχαριστώ και αυτό επειδή δεν είναι εύκολο για ένα πρωτοείδωτο εραστή της τέχνης να βγει στο εκδοτικό φως. Ο Χρήστος Τσαντής, υπεύθυνος των εν λόγω εκδόσεων, σε προτρέπει: “πάρε χαρτί, μολύβι και γράψε” είτε μέσα από τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής και αυτογνωσίας που διοργανώνει είτε μέσα από ιδιωτική συζήτηση μαζί του. Ο τρόπος που σου το λέει είναι τόσο φυσικός. Ρέει. Σε κερδίζει. Δε φεύγεις.

Κάθεσαι να γράψεις, να σβήσεις, να ξαναγράψεις. Έτσι κι εγώ.

Όταν τελείωσα το κείμενο, η Σοφία Λούσα, που πιάνει το χέρι της, όντας αρχιτέκτονας και καλλιτεχνίζουσα πυγολαμπίδα, φιλοτέχνησε το όμορφο και ταιριαστό εξώφυλλο του βιβλίου ΓΗ ΑΕ. Την ευχαριστώ.

Τέλος; Όχι δα…Αφού έφτασες ως εδώ την ανάγνωσή σου, πάμε για τα επόμενα κείμενα που θα διαβάσεις (τι θα έλεγες για το “ΓΗ ΑΕ”;) ή πάμε για το πρώτο, δικό σου κείμενο. Πάμε, μη ρωτάς πού.

Μιχάλης Μαραγκάκης

ΠΛηροφορίες για το βιβλίο και τον συγγραφέα

Το βιβλίο «ΓΗ Α.Ε.» του Μιχάλη Μαραγκάκη είναι μια ευφάνταστη, σατιρική αφήγηση της ιστορίας της Γης και της ζωής πάνω της, ειπωμένη με χιούμορ, τρυφερότητα και αιχμηρή ματιά. Μέσα από μια ανθρωπομορφική προσέγγιση του πλανήτη μας, το βιβλίο παντρεύει επιστημονική γνώση (Φυσική, Βιολογία, Ανθρωπολογία) με λογοτεχνική φαντασία, σχολιάζοντας ταυτόχρονα την ανθρώπινη συμπεριφορά, την εξουσία, την εξέλιξη και τις σύγχρονες κοινωνικές δομές.

Με γλώσσα άμεση, παιχνιδιάρικη και συχνά ανατρεπτική, το «ΓΗ Α.Ε.» απευθύνεται σε εφήβους και ενήλικες αναγνώστες που αναζητούν ένα «έξυπνο» ανάγνωσμα: άλλοτε απολαυστικά χιουμοριστικό, άλλοτε υπόγεια φιλοσοφικό, πάντα όμως βαθιά ανθρώπινο. Ένα βιβλίο γνώσης και απόλαυσης, που μένει στο μυαλό πολύ καιρό μετά από τη στιγμή που θα φτάσεις στην τελευταία σελίδα.

Κι όπως λέει ο συγγραφέας: Η ιστορία της Γης…αλλιώς! Μια αλληγορική προσέγγιση της ιστορίας ή, μήπως, της πραγματικότητας;

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η Γη, ένα στρουμπουλούδικο πλανητάκι με πύρινα μαγουλάκια και σιδερένια καρδούλα. Από την παιδική πλανητοηλικία λίγων εκατομμυρίων ετών, έκανε μπαμ ότι επρόκειτο για πονηρό θηλυκό, κατεργάρης πλανήτης. Μεγαλώνοντας, η Γη άφησε οριστικά πίσω της το κυνήγι του κάθε ιππότη που τον φιλάς και γίνεται βάτραχος, κατήργησε τη φάση της σχέσης κι αφοσιώθηκε στα μητρικά της καθήκοντα, προτρέποντας τα «παιδάκια» της – τα κύτταρα ζωής – σε συγχωνεύσεις. Μαζί με αυτές, κατέφθασαν η Θάλασσα, η Στεριά, οι Ήπειροι, ένα διδακτορικό, ο Θεός, ο Διάολος, ο Χρόνος και ο Άνθρωπος, οι οποίες/οι συνέβαλλαν… ή μήπως κατέστρεψαν; Για να μη δημιουργηθούν διαφωνίες, καλύτερα το βιβλίο αυτό να αυτοκαταστραφεί σε λίγες ημέρες από τώρα. Άνοιξέ το να το διαβάσεις, προλαβαίνεις;

Εξώφυλλο: Σοφία Λούσα, Αρχιτέκτων Μηχανικός, MSc
Επιμέλεια: Χρήστος Τσαντής
Σελίδες 190
Α΄ έκδοση: 2024

Ο Μιχάλης Μαραγκάκης γεννήθηκε το 1978 κατά όλους και το 1974 κατά τον μηχανογραφημένο ΕΦΚΑ. Ζει και εργάζεται στα Χανιά ως Ηλεκτρολόγος Μηχανικός. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία δέκα χρονών παιδί, στήνοντας παραστάσεις Καραγκιόζη για παιδιά της γειτονιάς του, με φιγούρες από περιοδικά της εποχής. Ακολούθως, έκανε μία παύση τριάντα πέντε ετών για να κομίσει εμπειρίες ζωής και να το καλοσκεφθεί. Πλέον, πιάνει το νήμα που κρατά ακόμα το χέρι εκείνου του παιδιού, με τη «ΓΗ Α.Ε», που είναι και το πρώτο του βιβλίο.