Πρώτα μάθαμε την διάρκεια του χειροκροτήματος: 25 ολόκληρα λεπτά χειροκροτούσαν όρθιοι και βαθιά συγκινημένοι όσοι παρακολούθησαν την προβολή του ΝΑΖΑ στο 83ο Φεστιβάλ της Βενετίας. Το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ των δύο Ισραηλινών δημοσιογράφων γυρισμένο κυριολεκτικά μέσα από τα σκόπευτρα του IDF που εξολόθρευσαν πάνω από 70.000 Παλαιστινίους.

ΝΑΖΑ δεν σημαίνει κάτι σχετικό με τους ναζί και την Γάζα όπως ίσως φανταζόμαστε εδώ στην Ελλάδα. ΝΑΖΑ στα εβραϊκά είναι το ακρωνύμιο των “παράπλευρων απωλειών”. Casualties που λέμε στα αγγλικά. Το ντοκιμαντέρ αφαιρεί κάθε φερετζέ υποκρισίας περί μαχητών της Χαμάς, τους οποίους υποτίθεται στόχευε ο ισραηλινός στρατός και αποκαλύπτει ότι με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης “ο πιο ηθικός στρατός του κόσμου” στόχευε συγκεκριμένα σπίτια με οικογένειες, νοσοκομεία και παιδικούς σταθμούς γνωρίζοντας απόλυτα ότι δολοφονεί αμάχους και ιδιαίτερα μικρά παιδιά.

Διαβάστε: Γάζα / Νέο ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει τα μυστικά συστήματα που χρησιμοποιεί το Ισραήλ για τις μαζικές δολοφονίες αμάχων

Οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ, ο Γιουβάλ Αμπραχάμ και η Ρέιτσελ Σορ, νέοι δημοσιογράφοι και κινηματογραφιστές, βρίσκονται ήδη στο μέσον ενός τυφώνα απειλητικών δηλώσεων εκ μέρους του Ισραήλ. Απειλούνται από επίσημα χείλη με αφαίρεση της υπηκοότητας και ανεπίσημα εισπράττουν απίστευτες απειλές για τους ίδιους και για τις οικογένειές τους.

Διαβάστε: Ισραήλ / Στο στόχαστρο οι δημιουργοί του βραβευμένου ντοκιμαντέρ ΝΑΖΑ – Απειλούνται με αφαίρεση ιθαγένειας

Το 2024, ο Γιουβάλ Αμπραχάμ μαζί με τον Παλαιστίνιο Χαμντάν Μπαλάλ,την Ρειτσελ Σορ και τον επίσης Παλαιστινιο δικηγόρο και κινματογραφιστή Μπάσελ Ασντρά, υπέγραψαν και το οσκαρικό ΝΟ ΟΤΗΕR LAND, που παρουσίαζε και αποκάλυπτε την κτηνωδία των Ισραηλινών εποίκων στην Δυτική όχθη. Μια επίμονη και επίπονη έρευνα 5 ετών.

Όσκαρ ξε-Oσκαρ, οι απειλές- απειλές και η κτηνωδία- κτηνωδία. Ο Αμπραχάμ δεν επέστρεψε στο Ισραήλ, η οικογένεια του υπέφερε, ο δε παλαιστίνιος συνδημιουργός του NO OTHER LAND Χαμντάν Μπαλάλ τραυματίστηκε σοβαρά από επίθεση εποίκων εναντίον του και μετά τον συνέλαβαν οι ισραηλινοί μέσα από το ασθενοφόρο παρακαλώ! Για την ασφάλεια του βεβαίως βεβαίως. Ο Γιουβάλ Αμπραχάμ ξεσήκωσε τον κόσμο για να καταγγείλει αυτή την σύλληψη και τελικά η ισραηλινή κυβέρνηση αναγκάστηκε να αφήσει τον Χαμντάν Μπαλάλ. Καμιά φορά βλέπετε και η Τέχνη μπορεί να αλλάζει τα πράγματα. Οπως και η δημοσιογραφία.

Ας αναμένουμε να δούμε κατά πόσον το ΝΑΖΑ θα βοηθήσει να αλλάξουν καταστάσεις και συγκεκριμένα κατά πόσον στις επικείμενες εκλογές του Ισραήλ θα ηττηθεί ο Νετανιάχου.

Ας θυμηθούμε όμως και το περσινό φεστιβάλ της Βενετίας το 82ο όπου απέσπασε χειροκρότημα 23 λεπτών το επίσης συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ fiction “Η φωνή της Χιντ Ρατζάμπ”.
Και πέρσι διαβάζαμε και πάλι ότι “πρόκειται για χειροκρότημα ρεκόρ” στα χρονικά της Γαληνότατης Μόστρα. Αλλά ο του θαύματος και πέρυσι η ταινιάρα αυτή της Τυνησίας σκηνοθέτιδος Καουτέρ Μπεν Χανία, δεν πήρε το πρώτο αλλά το δεύτερο βραβείο. Και το χρυσό λιοντάρι πήγε στην πιο ανέμπνευστη στην πιο χλωμή, στην πιο αδιάφορη ταινία που έχει φτιάξει μέχρι τώρα ο αγαπημένος μου Τζίμ Τζάρμους. Τόσο άδικα σε σημείο που και ο ίδιος το κατάλαβε-Oh Shit! είπε την ώρα που ανακοινώθηκε η βράβευση του- αλλά δεν έφτασε βέβαια στο σημείο να το δώσει στα χέρια της γενναίας Καουτέρ.

Φέτος λοιπόν με πρόεδρο- προσπαθώ να καταλάβω γιατί- την μετριότατη για μένα Μάγκι Τζίλενχαλ που κλαίει στις ταινίες της πιο πολύ κι απ’ τη Μάρθα Βούρτση, το ντοκιμαντέρ που απέσπασε ρεκόρ χειροκροτημάτων πιο πολύ κι από την Χιντ Ρατζαμπ, το ΝΑΖΑ, πάλι το δεύτερο βραβείο πήρε. Και το πρώτο το πήρε μία παγκοσμίως άγνωστη σκηνοθέτιδα για την “άγνωστη γυναίκα” της, που πραγματεύεται μια πονεμένη ιστορία: Την σχεδόν μη αντίσταση της Δανίας στον Χίτλερ και την τιμωρία μιας από τις γυναίκες που συνεργάστηκαν ερωτικά με τον κατακτητή. Να ‘χαμε να λέγαμε δηλαδή, και η κυρία πρόεδρος εξήγησε την ψήφο της επιτροπής- υποψιάζομαι με δική της καθοριστική ψήφο- ως την ανάγκη να στηρίξουμε τις γυναίκες δημιουργούς στον κινηματογράφο. Ανάγκη που προέκυψε μόλις φέτος βλέπεις…

Ίσως θα πρέπει να θυμηθούμε την μίνι σειρά που πρωταγωνιστεί η κυρία Τζίλενχαλ, το The Honorable woman, που υποδυόμενη μία Βρετανίδα ισραηλινής καταγωγής πράκτορα δίνει ρεσιτάλ δακρύων προσπαθώντας να μας πείσει ότι oi δύο πλευρές του Ισραήλ και της Παλαιστίνης δηλαδή έχουν και ίδιο καρδιά είναι και δύο ταλαιπωρημένες εξίσου. Η στάση της αυτή να μην πάρει καμμία θέση στην στο θέμα της Παλαιστίνης και του Ισραήλ, σχολιάστηκε πολύ από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, δεδομένου ότι κυρία Τζίλενχαλ που προέρχεται από οικογένεια αριστερών καταβολών, με εβραϊκή καταγωγή από την πλευρά της μητέρας της, είχε κρατήσει σταθερή θαρραλέα στάση εναντίον του πολέμου στο Ιράκ.
Η στάση των ίσων αποστάσεων επιβεβαιώθηκε με την αδιανόητη δήλωση που έκανε στην λήξη του φεστιβάλ ότι το ντοκιμαντέρ NAΖΑ είναι κάτι ανάλογο της ταινίας “Ζώνη ενδιαφέροντος”.

Και μη μου πείτε ότι την έκανε για να δείξει τα απρόσωπα συστήματα που λέει ότι κατευθύνουν κλπ κλπ.

Την έκανε για να μας θυμίσει πάλι ότι το μεγάλο θέμα είναι οι Εβραίοι και μόνον οι Εβραίοι και το ολοκαύτωμα.

Πάντως η μεγάλη κόρη της η Ραμόνα συνελήφθη το Μάιο του 2025 στο πανεπιστήμιο Κολούμπια διότι συμμετείχε σε διαμαρτυρία για την γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα.

Τα παιδιά ξέρουν καλύτερα πού βρίσκεται το δίκιο.