«Make America Great Again» (Ας κάνουμε την Αμερική ξανά μεγάλη). Αυτή ήταν η υπόσχεση του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προς τον αμερικανικό λαό. Αν εκλεγόταν, η χώρα θα ανακτούσε τη δυναμική της και θα επέστρεφε σε μια χρυσή εποχή εσωτερικής αρμονίας, οικονομικής ζωτικότητας, εσωτερικής κυριαρχίας και παγκόσμιας επιρροής.

Ήταν ένα δελεαστικό όραμα, ειδικά για εκείνους τους Αμερικανούς που είχαν πληγεί από την παγκοσμιοποίηση και πίστευαν ότι οι μετανάστες και οι ελίτ της παγκοσμιοποίησης υπονόμευαν τη χώρα από μέσα.

Καθώς η δεύτερη θητεία του Τραμπ πλησιάζει στο μέσο της, δεν υπάρχει σχεδόν καμία αμφιβολία ότι είναι ένας από τους πιο επιδραστικούς προέδρους στην ιστορία των ΗΠΑ. Δυστυχώς, σχεδόν όλες οι συνέπειες των ενεργειών του έχουν αποβεί επιζήμιες, όχι μόνο για τους περισσότερους ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και για τη σχετική ισχύ τους στον κόσμο.

Διαβάστε: ΗΠΑ / Η εκλογική βάση του Τραμπ κλυδωνίζεται

Ο καθηγητής διεθνών σχέσεων του Χάρβαρντ, Στίβεν Γουόλτ, αναλύει τον τρόπο με τον οποίο οι πολιτικές της δεύτερης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ εκφράζουν την παρακμή.

Πρώτον, η κατάρρευση της αξιοπιστίας. Η ακύρωση διεθνών συμφωνιών και η απρόβλεπτη ρητορική απέναντι σε συμμάχους, όπως ο Καναδάς και το Μεξικό, έχουν καταστήσει τον αμερικανικό λόγο κενό περιεχομένου. Οι σύμμαχοι πλέον απαιτούν διαρκείς εγγυήσεις, αδυνατώντας να εμπιστευτούν τη δέσμευση της Ουάσιγκτον.

Δεύτερον, η υποβάθμιση της αμερικανικής ισχύος και πολιτικοποίηση του στρατού. Ο Τραμπ και ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ έχουν αποδυναμώσει τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας.

Ξεκινώντας έναν ανόητο πόλεμο με το Ιράν, εξαντλώντας τα αποθέματα κρίσιμου οπλισμού και διατηρώντας πλοία, μοίρες και στρατιωτικό προσωπικό σε αποστολή για μήνες ολόκληρους, κάτι που, σύμφωνα με πληροφορίες, οδήγησε σε κύμα αποπειρών αυτοκτονίας.

Διαβάστε: Αμερικανικό αεροπλανοφόρο στον Περσικό / Ναύτες πηδούν από το πλοίο, στα πρόθυρα ανθρωπιστικής κρίσης

Υπό την ηγεσία του υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, το στράτευμα υφίσταται ιδεολογικές εκκαθαρίσεις. Η παράδοση της επαγγελματικής ουδετερότητας καταρρέει, πλήττοντας το ηθικό των αξιωματικών.

Τρίτον, η διάβρωση της διπλωματικής ικανότητας. Με τον Μάρκο Ρούμπιο στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η αποχώρηση από πάνω από 60 διεθνείς οργανισμούς και οι κενές πρεσβευτικές θέσεις έχουν φέρει το διπλωματικό σώμα στα όρια της παραίτησης.

Τέταρτον, η επιστημονική υποχώρηση. Η τοποθέτηση προσώπων όπως ο Ρόμπερτ Φ. Κένεντι Τζούνιορ έχει προκαλέσει «διαρροή εγκεφάλων», με κορυφαίους επιστήμονες να εγκαταλείπουν τις ΗΠΑ.

Πέμπτον, η περιβαλλοντική οπισθοδρόμηση. Η άρνηση της κλιματικής κρίσης θέτει τις ΗΠΑ εκτός της πράσινης τεχνολογικής επανάστασης, δίνοντας προβάδισμα στην Κίνα.

Έκτον, η υπονόμευση του κράτους δικαίου. Η δικαιοσύνη εργαλειοποιείται κατά πολιτικών αντιπάλων, με τον διορισμό του προσωπικού δικηγόρου του Τραμπ, Τοντ Μπλανς, ως υπουργού Δικαιοσύνης, να αποτελεί το αποκορύφωμα της θεσμικής κατάπτωσης.

Έβδομον, η εκλογική αμφισβήτηση. Τα επίμονα ψεύδη περί εκλογικής νοθείας διαβρώνουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.

Όγδοον, η κατάργηση των ελέγχων και ισορροπιών. Η προσπάθεια άλωσης της Ομοσπονδιακής Τράπεζας και η περιφρόνηση του Κογκρέσου δείχνουν μια επικίνδυνη συγκέντρωση εξουσίας.

Ένατο, η ευτέλεια του πολιτικού λόγου. Η δημόσια ρητορική έχει αντικατασταθεί από βωμολοχίες και τοξικότητα, διχάζοντας την κοινωνία.

Διαβάστε: Ντόναλντ Τραμπ / O ασυνάρτητος λόγος, το «sanewashing» των ΜΜΕ και οι αμερικάνικες εκλογές

Δέκατο, η συνολική γεωπολιτική απομόνωση. Η τάση του προέδρου να βασίζεται σε «ερασιτέχνες» συμβούλους, αντί για έμπειρους τεχνοκράτες, αφήνει τη χώρα ανέτοιμη για τις προκλήσεις του 21ου αιώνα.

Διαβάστε: Στέλιος Κούλογλου / Γιατί οι ΗΠΑ χάνουν όλους τους πολέμους;

«Για να είμαστε δίκαιοι», γράφει ο καθηγητής διεθνών σχέσεων του Χάρβαρντ, Στίβεν Γουόλτ στο Foreign Affairs, «η δεύτερη θητεία του Τραμπ δεν συνιστά πλήρη αποτυχία…Βοήθησε να εκλεγούν ορισμένοι υποστηρικτές του σε μερικές μικρές χώρες, απέσπασε κάποιες βραχυπρόθεσμες οικονομικές παραχωρήσεις από μερικούς εταίρους των ΗΠΑ και έπεισε τη FIFA να ανακαλέσει μια ποινή που είχε επιβληθεί σε ένα μέλος της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου ανδρών των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του πρόσφατου Παγκοσμίου Κυπέλλου (χωρίς αποτέλεσμα — η ομάδα έχασε ούτως ή άλλως τον επόμενο αγώνα της).

Κατάφερε μάλιστα να παραστεί σε μια σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ χωρίς να προκαλέσει κάποιο σοβαρό διπλωματικό επεισόδιο.

Ωστόσο, το κύριο επίτευγμά του κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του ήταν να πλουτίσει τον εαυτό του και τους κολλητούς του. Αυτό δεν είναι μικρό επίτευγμα, υποθέτω, και ίσως να είναι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο μπήκε στην πολιτική εξ αρχής.

Διαβάστε: Από το «Make America Great Again» στο «Make Trump Great Again» / Η εκτόξευση της προσωπικής περιουσίας του Τραμπ

Η οικογένειά του θα είναι πολύ πλουσιότερη όταν λήξει η θητεία του, αλλά η χώρα θα είναι πιο αδύναμη, πιο άρρωστη και πιο οργισμένη. Αν δεν ήταν προφανές πριν, είναι σίγουρα τώρα: το «Make America Great Again» ήταν πάντα απλώς μια απάτη».