Ο Επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, Michael O’Flaherty, απηύθυνε την Πέμπτη (10/7) επείγουσα έκκληση προς το ελληνικό κοινοβούλιο να απορρίψει την προτεινόμενη τροπολογία που αφορά την αναστολή αιτήσεων ασύλου μεταναστών, ενώ τόνισε ότι αυτή παραβιάζει διεθνείς και Ευρωπαϊκές συμφωνίες, συμβάσεις και Χάρτες.

Η τροπολογία προβλέπει την αναστολή αιτήσεων ασύλου για άτομα που καταφθάνουν με πλοία από τη Βόρεια Αφρική, καθώς και την αναγκαστική επιστροφή τους, χωρίς καταγραφή, στη χώρα προέλευσής τους.

Σύμφωνα με τον O’Flaherty, η προτεινόμενη νομοθεσία θα νομιμοποιούσε την επιστροφή ανθρώπων σε συνθήκες όπου ενδέχεται να αντιμετωπίσουν βασανιστήρια και άλλες σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Αυτό έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τη Σύμβαση του 1951 για τους Πρόσφυγες, το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, καθώς και τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ.

I urge the Greek parliament to refrain from suspending the registration of asylum applicationshttps://t.co/4tMXopB8ul

Ads

— Commissioner for Human Rights (@CommissionerHR) July 10, 2025

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν και τα πρόσθετα μέτρα που ανακοίνωσε στο κοινοβούλιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τα οποία περιλαμβάνουν τη σύλληψη και κράτηση όλων των ατόμων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της τροπολογίας.

Ο Επίτροπος, αναγνωρίζοντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές αρχές λόγω της αύξησης των αφίξεων τους τελευταίους έξι μήνες, υπενθύμισε τις παρατηρήσεις του κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα τον περασμένο Φεβρουάριο. Τόνισε ότι η ανθρωπιστική κατάσταση θα ήταν διαχειρίσιμη εάν οι αρχές είχαν αντιμετωπίσει εγκαίρως την έλλειψη δυναμικότητας υποδοχής.

Ο O’Flaherty υπογράμμισε ότι οποιαδήποτε μέτρα λαμβάνονται για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων πρέπει να σέβονται τα ισχύοντα διεθνή νομικά μέσα.

Αυτό σημαίνει ότι οι αρχές οφείλουν να διασφαλίζουν τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των εμπλεκόμενων ατόμων, την ατομική και αποτελεσματική αξιολόγηση των αναγκών προστασίας τους, καθώς και την πρόσβαση σε ουσιαστικά μέτρα προστασίας για όσους πληρούν τις προϋποθέσεις διεθνούς προστασίας.