Μια πρωτοφανής διπλωματική στροφή του Ισραήλ προς τα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης προκαλεί έντονες αντιδράσεις και βαθιά ανησυχία στις εβραϊκές κοινότητες της ηπείρου.

Η πρόσφατη διάσκεψη κατά του αντισημιτισμού στην Ιερουσαλήμ, στην οποία προσκλήθηκαν εκπρόσωποι ακροδεξιών κομμάτων, ανέδειξε την αυξανόμενη ένταση μεταξύ του Ισραήλ και της παγκόσμιας εβραϊκής διασποράς.

Η συμμετοχή προσωπικοτήτων όπως ο Jordan Bardella, ηγέτης του γαλλικού Εθνικού Συναγερμού, καθώς και εκπροσώπων από τα κόμματα Vox της Ισπανίας, τους Σουηδούς Δημοκράτες και το Fidesz της Ουγγαρίας, οδήγησε πολλούς εκπροσώπους εβραϊκών κοινοτήτων να αρνηθούν τη συμμετοχή τους στη διάσκεψη.

Η διπλωματική αυτή μεταστροφή του Ισραήλ ξεκίνησε περίπου πριν από 15 χρόνια, με πρωτεργάτες στελέχη του κόμματος Likud του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου και του κινήματος των εποίκων.

Ένα κρίσιμο σημείο καμπής ήταν το 2017, όταν ο Νετανιάχου έδωσε εντολή στην ισραηλινή πρεσβεία στην Ουγγαρία να μετριάσει την έντονη καταδίκη μιας αντισημιτικής εκστρατείας της ουγγρικής κυβέρνησης εναντίον του Εβραίου δισεκατομμυριούχου George Soros.

• Διαβάστε: Ισραήλ / Μυστικές επαφές με την ακροδεξιά της Ευρώπης

Πρόσφατα, το ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών αποφάσισε να ξεκινήσει επίσημες, αν και διακριτικές, σχέσεις με τρία ακροδεξιά ευρωπαϊκά κόμματα – τον Εθνικό Συναγερμό της Γαλλίας, το Vox της Ισπανίας και τους Σουηδούς Δημοκράτες. Η απόφαση αυτή έφερε σε δύσκολη θέση ιδιαίτερα την ηγεσία της γαλλικής εβραϊκής κοινότητας.

Ο Yonathan Arfi, επικεφαλής του Αντιπροσωπευτικού Συμβουλίου των Γαλλικών Εβραϊκών Θεσμών (CRIF), εξέφρασε την ανησυχία του για τη νέα πολιτική του Ισραήλ. “Δεν βλέπουμε πώς αυτό ωφελεί το Ισραήλ”, δήλωσε στη Haaretz. “Αλλά βλέπουμε ξεκάθαρα πώς βλάπτει τον γαλλικό εβραϊσμό – τροφοδοτώντας τη δαιμονοποίηση τόσο των Εβραίων όσο και του Ισραήλ μέσω της σύνδεσής τους με την ευρωπαϊκή ακροδεξιά.”

[smartbanner id=”545185″]

Το ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών επικαλείται την realpolitik: το αντισημιτικό παρελθόν ενός κόμματος – ή ακόμη και οι ναζιστικές ρίζες του – δεν πρέπει πλέον να αποτελεί  απαγορευτικό παράγοντα όπως στο παρελθόν.

Στη Σουηδία, οι Σουηδοί Δημοκράτες, που ιδρύθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 από αποφοίτους νεοναζιστικών και νεοφασιστικών κινημάτων, έχουν αναδειχθεί στο δεύτερο μεγαλύτερο κοινοβουλευτικό κόμμα.

Η Orna Keren–Carmel, ιστορικός της σύγχρονης Σκανδιναβίας, σημειώνει ότι το κόμμα έχει προσπαθήσει να “καθαρίσει” την εικόνα του, αν και εξακολουθούν να υπάρχουν περιστατικά που αποκαλύπτουν το αντισημιτικό του υπόβαθρο.

Στην Ισπανία, όπου ο αντισημιτισμός σπάνια εμφανίζεται στον δημόσιο διάλογο, πολλά μέλη της μικρής εβραϊκής κοινότητας υποστηρίζουν το Vox, παρά τις φρανκικές και υπερκαθολικές ρίζες του.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο δημοσιογράφος του El País, Μιγκέλ Γκονθάλεθ, το κόμμα εξακολουθεί να παρουσιάζει εκρήξεις αντισημιτικής ρητορικής και να εξυμνεί ιστορικές προσωπικότητες όπως η Ισαβέλλα Α’, που απέλασε τους Εβραίους από την Ισπανία το 1492.

«Tα κόμματα αυτά προωθούν μια ομοιογενή εθνική ταυτότητα, που είναι εγγενώς εχθρική προς τις μειονότητες», προειδοποιεί ο Γκονθάλεθ.