Το καθεστώς Ερντογάν, κατόπιν αιτήματος του Ντεβλέτ Μπαχτσελί (ακροδεξιός, σύμμαχος του Προέδρου) και του Αμπντουλάχ Οτσαλάν (Πρόεδρος του PKK στη φυλακή από το 1999), δημιούργησε την Κοινοβουλευτική Επιτροπή «Εθνικής Αλληλεγγύης, Αδελφότητας και Δημοκρατίας» για να βρει μια ειρηνική λύση στο κουρδικό πρόβλημα.

Ενεργή εδώ και δύο εβδομάδες, αυτή η επιτροπή των 51 βουλευτών έχει ήδη συνεδριάσει τέσσερις φορές. Αποτελούμενη από βουλευτές όλων των πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο (με εξαίρεση την αντιπολίτευση, το εθνικιστικό Καλό Κόμμα, 21 έδρες από τις 592) θα επιχειρήσει να επιλύσει μια σύγκρουση που μετρά τουλάχιστον έναν αιώνα.

Στις 22 Οκτωβρίου 2024, ο Πρόεδρος του MHP (Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης, Γκρίζοι Λύκοι, 47 έδρες) έκανε μια αιφνιδιαστική δήλωση καλώντας το PKK να διαλυθεί. Κάλεσε επίσης τον Οτσαλάν να έρθει στη Βουλή για να κηρύξει το τέλος του ένοπλου αγώνα.

Ο Οτσαλάν, στις 26 Φεβρουαρίου 2025, αποδέχτηκε το κάλεσμα του Μπαχτσελί και ζήτησε από το PKK να διαλυθεί.

Το καθεστώς αποκαλεί αυτή τη νέα διαδικασία «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» ενώ ο Οτσαλάν επιμένει στο όνομα «Ειρήνη και Σοσιαλδημοκρατία».

Η Επιτροπή επέλεξε ένα άλλο όνομα: Επιτροπή Εθνικής Αλληλεγγύης, Αδελφότητας και Δημοκρατίας.

«Δεν μπορεί να υπάρξει εθνική αλληλεγγύη μεταξύ δύο διαφορετικών εθνών. Ούτε μπορεί να υπάρξει αδελφοσύνη μεταξύ Τούρκων και Κούρδων, δηλαδή μεταξύ του καταπιεστή και των καταπιεσμένων. Επιπλέον, οι Κούρδοι απαιτούν ειρήνη, δικαιοσύνη και συνταγματική αναγνώριση της ταυτότητάς τους, όχι αδελφοσύνη», έγραψε ένας ανώνυμος χρήστης στον λογαριασμό του X.

Η Επιτροπή, οι εκθέσεις της οποίας δεν θα δημοσιοποιηθούν πριν από το 2035 (!), έχει ήδη καθιερώσει τις μεθόδους εργασίας της και έχει καταρτίσει κατάλογο ατόμων και εκπροσώπων οργανώσεων που θα κληθούν να ακούσουν τις απόψεις και τα αιτήματά τους.

Η επιτροπή θα πρέπει θεωρητικά να προετοιμάσει το έδαφος για την επίτευξη των στόχων, οι οποίοι δεν είναι ακόμη πολύ σαφείς. Αλλά η θεμελίωση μιας πολιτικής και νομικής βάσης είναι απαραίτητη για να προχωρήσουμε.

Η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της πολιτικής τάξης, αριστεροί, δεξιοί, κεντρώοι, φιλελεύθεροι, δεν έχουν πολλές ελπίδες για το έργο αυτής της Επιτροπής με εξαίρεση τους ηγέτες του MHP και του DEM.

Ο Μεχμέτ Γιακούπ Γιλμάζ, αρθρογράφος για τον ιστότοπο γενικών ειδήσεων, τιτλοφόρησε το άρθρο του «Απλώνοντας το αλεύρι σε ένα σχοινί». Αυτό είναι ένα τουρκικό ιδίωμα που σημαίνει «καθυστέρηση μιας ενέργειας για να κερδίσεις χρόνο για την επίτευξη άλλων στόχων».

Γιατί σύμφωνα με τους αντιπάλους, ο Ερντογάν έχει δύο στόχους:

• Να κερδίσει μια μερίδα των Κούρδων βουλευτών και ψηφοφόρων για τις προεδρικές εκλογές ή να αποκτήσει την απαραίτητη πλειοψηφία (3/5 των βουλευτών, δηλαδή 360 βουλευτές) στη Βουλή προκειμένου να συντάξει νέο Σύνταγμα που θα του επιτρέψει μια τέταρτη θητεία ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
• Να διασπάσςι την αντιπολίτευση, η οποία ουσιαστικά αποτελείται από το CHP (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, Κεμαλική αντιπολίτευση, 137 έδρες) και το DEM (Κόμμα Λαϊκής Ισότητας και Δημοκρατίας, Κουρδική και αριστερή αντιπολίτευση, 56 έδρες).

Επιπλέον, οι αντιδημοκρατικές πρακτικές του καθεστώτος, ιδίως οι συνεχιζόμενες συλλήψεις εκλεγμένων δημάρχων του CHP, η πολιτική και δικαστική καταστολή όλων των αντιπάλων, ειδικά κατά των νέων που διαμαρτύρονται κατά του Ερντογάν, έχουν γίνει τα κύρια εμπόδια στην «Ειρήνη και Δημοκρατία» ή «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία», όπως σημειώνουν όλοι οι ανεξάρτητοι παρατηρητές.

Η έλλειψη σταθερότητας στη Συρία και η έλλειψη συνεννόησης μεταξύ της Δαμασκού και των Κούρδων της Συρίας εμποδίζουν επίσης αυτή τη «διαδικασία», που κουτσαίνει στην Τουρκία. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν ύψωσε τη φωνή του κατά των Κούρδων της Συρίας, ιδιαίτερα κατά των SDF (Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις), «το συριακό παράρτημα του PKK», σύμφωνα με τον ίδιο.

Ο υπουργός ζητά τόσο τον πλήρη αφοπλισμό των SDF (περίπου 100.000 στρατιώτες που έχουν οπλιστεί και εκπαιδευτεί από τους Αμερικανούς) όσο και την ένταξή τους στον κεντρικό στρατό της Δαμασκού, ο οποίος δεν έχει ακόμη δημιουργηθεί επίσημα. Πρόκειται για πολλές ισλαμιστικές ομάδες και συμμορίες που στο παρελθόν υποστήριζαν τον προσωρινό πρόεδρο Αχμέντ Αλ Σαράα. Αυτές οι ομάδες έχουν πραγματοποιήσει θανατηφόρες επιθέσεις εναντίον των Δρούζων και των Νουσαϊρί (Αλαουίτες, μια μειονοτική αίρεση της οικογένειας Άσαντ). Ο υπουργός Φιντάν πιστεύει ότι το καθεστώς Αλ-Σαράα πρέπει να πολεμήσει τους SDF, «αλλιώς θα κάνουμε ό,τι είναι απαραίτητο», απείλησε πρόσφατα.

Η Επιτροπή Εθνικής Αλληλεγγύης, Αδελφότητας και Δημοκρατίας, παρά τον σοφιστικέ τίτλο της, δεν έχει πολλά να κερδίσει από αυτήν, είτε εντός της χώρας, είτε στην ευρύτερη περιοχή.