Η Λιβανέζα δημοσιογράφος Άμαλ Χαλίλ σκοτώθηκε την Τετάρτη (22/4) σε επίθεση του ισραηλινού στρατού στην πόλη Τύρος, στο νότιο Λίβανο και όπως καταγγέλεται φαίνεται να ήταν στοχευμένη.

Το μέσο για το οποίο εργαζόταν το πρακτορείο Αλ-Ακμπάρ, επιβεβαίωσε τον θάνατό της το ίδιο βράδυ.

Η δημοσιογράφος Άμαλ Χαλίλ και η Ζεϊνάμπ Φαράζ, η οποία είναι φωτορεπόρτερ βρίσκονταν σε αποστολή στο νότιο Λίβανο, καλύπτοντας επιθέσεις στο χωριό Μπιντ Τζμπέιλ.

Σύμφωνα με την Αλ-Ακμπάρ, το όχημα που προπορευόταν δέχθηκε πλήγμα από ισραηλινό drone στις 14:45, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν δύο άνδρες. Οι δύο δημοσιογράφοι κατέφυγαν σε κοντινό σπίτι.

Στις 14:50, η Χαλίλ επικοινώνησε με τους αρχισυντάκτες της και την οικογένειά της, σύμφωνα με τη δημοσιογράφο Κόρτνεϊ Μπονό. Το περιστατικό έγινε γρήγορα γνωστό και ο πρόεδρος του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν ζήτησε από τον Ερυθρό Σταυρό να επέμβει για τη διάσωση των δύο δημοσιογράφων, σε συντονισμό με τον λιβανικό στρατό και τον ΟΗΕ.

Στις 16:27, το σπίτι όπου είχαν καταφύγει βομβαρδίστηκε από τον ισραηλινό στρατό και χάθηκε κάθε επικοινωνία μαζί τους, σύμφωνα με την Αλ-Ακμπάρ.

Οι Ισραηλινές αρχές δεν ανταποκρίθηκαν παρεμπόδισαν τις επιχειρήσεις διάσωσης, σύμφωνα με Λιβανέζο στρατιωτικό αξιωματούχο που μίλησε στο Al Jazeera.

Ο Ερυθρός Σταυρός απέκτησε τελικά περιορισμένη πρόσβαση, υπό συνεχή πυρά, όπως ανέφερε η Committee to Protect Journalists (Επιτροπή για την Προστασία Δημοσιογράφων).

Οι διασώστες κατάφεραν να απομακρύνουν τη Φαράζ, η οποία έφερε σοβαρά τραύματα στο κεφάλι, και να ανασύρουν τα πτώματα δύο ακόμη πολιτών. Ωστόσο, αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν πριν εντοπίσουν τη Χαλίλ λόγω συνεχιζόμενων βομβαρδισμών και άμεσων πυρών κατά των σωστικών συνεργείων. Το όχημα του Ερυθρού Σταυρού που μετέφερε τη Φαράζ στο νοσοκομείο της Τουμπνίν δέχθηκε επίσης πυρά.

Ο Ερυθρός Σταυρός επέστρεψε αργότερα στην περιοχή, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος της Χαλίλ.

Η περιφερειακή διευθύντρια της CPJ, Σάρα Κουντά, δήλωσε ότι «οι επανειλημμένες επιθέσεις στο ίδιο σημείο, η στόχευση περιοχής όπου είχαν καταφύγει δημοσιογράφοι και η παρεμπόδιση ιατρικής και ανθρωπιστικής πρόσβασης συνιστούν σοβαρή παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου».