Η πρόσφατη απεργία των 45.000 λιμενεργατών στις ΗΠΑ παρέλυσε 36 λιμάνια, διήρκησε μόλις 3 μέρες και τελείωσε με ικανοποίηση των αιτημάτων τους: η συμφωνία που επιτεύχθηκε τελικά, προβλέπει αύξηση μισθών περίπου 62% σε έξι χρόνια, οπότε η μέση αμοιβή θα φτάσει τα 63 δολάρια την ώρα.

Ads

Τα κέρδη των εταιρειών που εξυπηρετούν οι λιμενεργάτες είναι πολύ περισσότερα, αλλά παρόλα αυτά η νίκη είναι ιστορικής σημασίας. Είναι η μεγαλύτερη απεργία από το 1977 και επιτεύχθηκε παρά την επίθεση που δέχθηκαν οι απεργοί από τους παπαγάλους του συστήματος, που φωνάζουν και στην Ελλάδα όταν γίνεται απεργία.

Ads

Ο δημοσιογράφος του συντηρητικού καναλιού Fox είπε στον 78χρονο πρόεδρο του συνδικάτου, λιμενεργάτη τρίτης γενιάς, Χάρολντ Ντάγκετ:

Ads

«Θα ακινητοποιήσετε την οικονομία»

Ο Ντάγκετ ανταπέδωσε:

«Όχι εμείς – αυτοί θα το κάνουν! Μην διαστρεβλώνετε επειδή είστε το Fox News… Έχουν το κεφάλαιο για να διευθετήσουν αυτό το θέμα».

Ads

Το ενδιαφέρον είναι επίσης ότι ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, παρότι είχε την εξουσία να σπάσει την απεργία χάρη στον ισχύοντα αντι-συνδικαλιστικό νόμο την υποστήριξε δημοσίως: «Είναι καιρός οι εταιρείες μεταφορών να προσφέρουν μια ισχυρή και δίκαιη σύμβαση που να αντικατοπτρίζει τη συμβολή των εργαζομένων του συνδικάτου στην οικονομία μας και στα κέρδη-ρεκόρ τους.

Ο Αμερικανός πρόεδρος πρόσθεσε ότι τα κέρδη-ρεκόρ των εταιρειών υπερωκεάνιων μεταφορών «σε κάποιες περιπτώσεις αυξήθηκαν πάνω από 800% σε σχέση με τα κέρδη τους πριν από την πανδημία».

Σημαντικό ρόλο έπαιξε η στάση της υπηρεσιακής υπουργού Εργασίας του Μπάιντεν, της Τζούλι Σου, που υποστήριξε ένθερμα τους απεργούς στις διαπραγματεύσεις:

«Οι εταιρείες αυτές, που κερδίζουν δισεκατομμύρια και οι διευθύνοντες σύμβουλοί τους παίρνουν εκατομμύρια δολάρια μπόνους ετησίως, αρνήθηκαν να βάλουν στο τραπέζι μια προσφορά που να αντικατοπτρίζει τις θυσίες και τη συμβολή των εργαζομένων στα κέρδη του τους», δήλωσε, προσθέτοντας:

«Τα μέρη πρέπει να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, και αυτό πρέπει να ξεκινήσει με αυτούς τους γιγάντιους ναυτιλιακούς μεγαλοεπιχειρηματίες. Nα αναγνωρίσουν ότι αν κάνουν κέρδη ρεκόρ, οι εργαζόμενοί τους θα πρέπει να συμμετέχουν στην οικονομική επιτυχία».

Σε δήλωσή του την Τετάρτη, ο Χάρολντ Ντάγκετ, ο επικεφαλής του συνδικάτου, δήλωσε ότι τα μέλη του «είναι ευγνώμονες για τη σοφία, το θάρρος και την ηγεσία» της Σου. Ο γερουσιαστής Σόντερς χαιρέτισε επίσης τη συμφωνία, προσδιόρισε τα κέρδη τω ναυτιλιακών εταιρειών από το 2020 στα 400 δισ. δολάρια, και πρόσθεσε ότι η υπηρεσιακή υπουργός Εργασίας «έκανε εξαιρετική δουλειά στις διαπραγματεύσεις».

Η νίκη αυτή έχει κάποιες σκιές καθώς τα αιτήματα των λιμενεργατών που αντιτίθενται στην αυτοματοποίηση των εργασιών στα λιμάνια, παραπέμφθηκαν να συζητηθούν τον Ιανουάριο του 2025.

Παρόλα αυτά, πέρα από τα άμεσα οικονομικά οφέλη για τους εργάτες και τις οικογένειές τους, η απεργία δείχνει την δύναμη της συλλογικής δράσης και την ανάγκη για ισχυρά συνδικάτα που μπορούν να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των εργαζομένων απέναντι στην αλόγιστη κερδοσκοπία.

Ο οικονομολόγος και ειδικός στις εργατικές σχέσεις, Δρ. Μάικλ Γκριν, επισημαίνει ότι «η απεργία αυτή είναι ένα σημάδι της αναγέννησης του εργατικού κινήματος». Αναφέρει ότι οι εργαζόμενοι αρχίζουν να συνειδητοποιούν τη δύναμή τους και να διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας και αμοιβών. «Η ιστορία έχει δείξει ότι οι απεργίες μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικές αλλαγές».