Παρά τα διαδοχικά αμερικανικά πλήγματα και τις διαβεβαιώσεις της Ουάσιγκτον ότι έχει αποδυναμώσει καθοριστικά τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν, οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν πως η Τεχεράνη εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρά μέσα για να «απαντά» και να προκαλεί σοβαρό κόστος στους αντιπάλους της.

Έξι συνεχόμενα βράδια εκατέρωθεν στρατιωτικών επιθέσεων επιβεβαιώνουν ότι η σύγκρουση όχι μόνο δεν αποκλιμακώνεται, αλλά κινδυνεύει να εισέλθει σε ακόμη πιο επικίνδυνη φάση.

Παρότι οι ΗΠΑ διατηρούν σαφή στρατιωτική υπεροχή, η πραγματικότητα στο πεδίο δείχνει ότι το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει αρκετή ισχύ ώστε να απειλεί κρίσιμες υποδομές, να διαταράσσει τη διεθνή ναυσιπλοΐα και να προκαλεί σοβαρές αναταράξεις στην παγκόσμια αγορά ενέργειας, τονίζει η Guardian σε άρθρο – ανάλυση.

• Διαβάστε επίσης: Ιράν / Απειλεί να διακόψει όλες τις ενεργειακές εξαγωγές από τη Μέση Ανατολή

Τα νέα αμερικανικά πλήγματα και η άμεση απάντηση της Τεχεράνης

Οι επιθέσεις που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ την Παρασκευή αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της κλιμάκωσης. Μαχητικά αεροσκάφη, drones και πολεμικά πλοία έπληξαν λιμάνια και στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο νότιο Ιράν, προκαλώντας σημαντικές ζημιές.

Μεταξύ των στόχων ήταν ο πύργος του λιμανιού της Τσαμπαχάρ στον Κόλπο του Ομάν, ενώ βομβαρδίστηκαν και γέφυρες και αυτοκινητόδρομοι που οδηγούν στο στρατηγικής σημασίας λιμάνι του Μπαντάρ Αμπάς, πιθανότατα με στόχο να περιοριστεί η λειτουργία του.

On July 16, U.S. forces successfully destroyed the Chah Bahar Shahid Kalantari Port surveillance tower, part of a maritime surveillance network along Iran’s Gulf of Oman coastline used for decades by the Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) to track and target commercial… pic.twitter.com/CgBNvgOFf9

— U.S. Central Command (@CENTCOM) July 17, 2026

Η απάντηση του Ιράν δεν άργησε. Όπως έχει συμβεί και σε προηγούμενες κρίσεις, η Τεχεράνη επέλεξε να πλήξει αμερικανικούς συμμάχους στην περιοχή.

Επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν εναντίον του Κατάρ, του Μπαχρέιν και κυρίως του Κουβέιτ, όπου χτυπήθηκε μονάδα ηλεκτροπαραγωγής και αφαλάτωσης, προκαλώντας πυρκαγιά και σημαντικές ζημιές.

Η επιλογή του συγκεκριμένου στόχου μόνο τυχαία δεν θεωρείται. Το Κουβέιτ καλύπτει περίπου το 90% των αναγκών του σε πόσιμο νερό μέσω εγκαταστάσεων αφαλάτωσης, γεγονός που καθιστά τέτοιες υποδομές ζωτικής σημασίας για τον πληθυσμό.

Iran’s Army announces that it has targeted US barracks and logistics centres in Kuwait using Arash drones.

Follow Press TV on Telegram: https://t.co/LWoNSpkc2J pic.twitter.com/9mpUPGVvVO

— Press TV 🔻 (@PressTV) July 17, 2026

Οι αμερικανικοί ισχυρισμοί και τα στοιχεία των υπηρεσιών πληροφοριών

Η Ουάσιγκτον υποστήριζε επί μήνες ότι η κοινή αεροπορική εκστρατεία ΗΠΑ και Ισραήλ διάρκειας 38 ημερών είχε σχεδόν καταστρέψει τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν.

Ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε πρόσφατα ότι το 91% του ιρανικού οπλισμού έχει πλέον εξουδετερωθεί.

Ωστόσο, εσωτερικές εκθέσεις των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, που διέρρευσαν τον Μάιο, παρουσιάζουν διαφορετική εικόνα.

Σύμφωνα με αυτές, το Ιράν έχει ήδη αποκαταστήσει τη λειτουργία των 30 από τις 33 βάσεις εκτόξευσης πυραύλων κατά μήκος των Στενών του Ορμούζ, ενώ εκτιμάται ότι εξακολουθεί να διαθέτει περίπου το 70% του προπολεμικού αποθέματος πυραύλων και εκτοξευτών.

Οι αναλυτές σημειώνουν ότι είναι πολύ πιο εύκολο να αποκλειστεί προσωρινά μία υπόγεια πυραυλική εγκατάσταση με τα συντρίμμια των βομβαρδισμών παρά να καταστραφεί ολοκληρωτικά.

Αυτό επιτρέπει στις ιρανικές δυνάμεις να αποκαθιστούν σχετικά γρήγορα τη λειτουργία τους κατά τις περιόδους παύσης των επιχειρήσεων.

• Διαβάστε επίσης: Ολο το σχέδιο / Πώς η Μοσάντ πήγε να στρατολογήσει τον πρώην Ιρανό πρόεδρο Αχμαντινετζάντ

Στενά του Ορμούζ – Το ισχυρότερο διαπραγματευτικό όπλο

Οι επιθέσεις κατά δεξαμενόπλοιων αποδεικνύουν ότι το Ιράν εξακολουθεί να μπορεί να διαταράσσει μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες οδούς μεταφοράς ενέργειας στον κόσμο.

Σύμφωνα με τον βρετανικό Οργανισμό Ναυτιλιακού Εμπορίου (UKMTO), δύο πετρελαιοφόρα που κινούνταν στη νότια διαδρομή των Στενών του Ορμούζ επλήγησαν από πυραύλους, με αποτέλεσμα ένας ναυτικός να χάσει τη ζωή του και άλλοι οκτώ να τραυματιστούν.

Λίγο αργότερα, τρίτο δεξαμενόπλοιο δέχθηκε επίθεση στον Κόλπο του Ομάν, περίπου 70 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης Καλχάτ, γεγονός που αναδεικνύει το μεγάλο επιχειρησιακό εύρος των ιρανικών πυραυλικών και μη επανδρωμένων συστημάτων.

Οι επιθέσεις αυτές οδήγησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες στην επαναφορά του ναυτικού αποκλεισμού του Ιράν.

Η συνέπεια ήταν άμεση, καθώς οι καθημερινές διελεύσεις πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ μειώθηκαν στις τρεις, στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Μάιο, ενώ η τιμή του πετρελαίου Brent αυξήθηκε από τα 75,5 στα 82 δολάρια το βαρέλι.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η Τεχεράνη δεν χρειάζεται να αποκλείσει πλήρως το πέρασμα. Αρκεί να διατηρεί μια αξιόπιστη απειλή ώστε να αποθαρρύνει τη ναυσιπλοΐα και να επηρεάζει τις διεθνείς αγορές.

Οι ΗΠΑ αναζητούν διέξοδο χωρίς σαφή στρατηγική

Ο Μάικλ Κάρπεντερ, πρώην υψηλόβαθμος αξιωματούχος εθνικής ασφάλειας της κυβέρνησης Μπάιντεν και σήμερα αναλυτής στο International Institute for Strategic Studies, εκτιμά ότι η κατάσταση έχει αλλάξει δραματικά μετά την επανέναρξη των συγκρούσεων.

Όπως σημειώνει, πλέον το κόστος περαιτέρω κλιμάκωσης είναι πολύ μικρότερο για τις δύο πλευρές σε σχέση με το παρελθόν.

Παράλληλα όμως εκφράζει σοβαρές επιφυλάξεις για τη στρατηγική της Ουάσιγκτον, υποστηρίζοντας ότι ο Λευκός Οίκος δεν διαθέτει ξεκάθαρο σχέδιο εξόδου από την κρίση.

Τα σενάρια για ακόμη μεγαλύτερη στρατιωτική κλιμάκωση

Σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσαν μετά από συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας στον Λευκό Οίκο, εξετάστηκαν ακόμη πιο επιθετικές επιλογές.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν νέα πλήγματα σε υπόγειες πυρηνικές εγκαταστάσεις, όπως η βάση στο όρος Pickaxe, αλλά και η κατάληψη του στρατηγικής σημασίας νησιού Χαργκ, από το οποίο υπό φυσιολογικές συνθήκες διέρχεται περίπου το 90% των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου.

Στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι οι αμερικανικές δυνάμεις θα μπορούσαν σχετικά εύκολα να καταλάβουν ένα τέτοιο νησί. Το πραγματικό πρόβλημα, όμως, θα ήταν η διατήρησή του υπό τον συνεχή κίνδυνο επιθέσεων από ιρανικούς πυραύλους και drones.

Παράλληλα, η συνέχιση των επιχειρήσεων δημιουργεί και προβλήματα για τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Εκτιμήσεις του αμερικανικού κέντρου στρατηγικών μελετών CSIS αναφέρουν ότι περίπου το 50% των πολύτιμων πυραύλων αναχαίτισης της αεράμυνας έχει ήδη καταναλωθεί, ενώ τα αποθέματα ορισμένων ακριβών πυραύλων έχουν μειωθεί κατά 25% έως 33%.

Οι απειλές Τραμπ και ο κίνδυνος ευρύτερης σύγκρουσης

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη πιο εκτεταμένων βομβαρδισμών, προειδοποιώντας ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να πλήξουν ακόμη και όλες τις μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας του Ιράν.

Μια τέτοια επιλογή θα προκαλούσε, σύμφωνα με διεθνείς αναλυτές, έντονες διεθνείς αντιδράσεις, καθώς η καταστροφή κρίσιμων πολιτικών υποδομών χωρίς άμεσο στρατιωτικό στόχο θα μπορούσε να θεωρηθεί παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και πιθανό έγκλημα πολέμου.

Παράλληλα, θα αύξανε σημαντικά τον κίνδυνο σκληρότερων ιρανικών αντιποίνων στις χώρες του Κόλπου, όπως έδειξε ήδη η επίθεση στις εγκαταστάσεις αφαλάτωσης του Κουβέιτ.

Το Ιράν δείχνει ότι αντέχει

Παρά τις συνεχείς στρατιωτικές επιχειρήσεις, αρκετοί αναλυτές θεωρούν ότι το ιρανικό καθεστώς διατηρεί ακόμη υψηλό βαθμό συνοχής.

Η Ροξάν Φαρμανφαρμαϊάν, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, επισημαίνει ότι η οργάνωση της πολυήμερης εθνικής τελετής για τον Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ αποτέλεσε ένδειξη ότι οι κρατικοί μηχανισμοί εξακολουθούν να λειτουργούν αποτελεσματικά.

Η ίδια εκτιμά ότι είναι πιθανή μια νέα περίοδος έντονης στρατιωτικής κλιμάκωσης, θεωρεί όμως πως δύσκολα θα έχει την ίδια διάρκεια με εκείνη της άνοιξης, καθώς και οι δύο πλευρές έχουν πλέον σημαντικά φθαρεί.

Το βασικό της συμπέρασμα συνοψίζει ίσως καλύτερα τη σημερινή εικόνα της σύγκρουσης: Είναι πολύ πιο εύκολο να ξεκινήσει ένας πόλεμος με φιλόδοξους στόχους παρά να τερματιστεί. Ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες ούτε το Ιράν φαίνεται σήμερα να μπορούν να επιβάλουν ένα καθοριστικό πλήγμα στον αντίπαλό τους χωρίς να πληρώσουν ένα εξαιρετικά υψηλό τίμημα.