Η τουρκική Φενερμπαχτσέ, είναι η πρώτη ομάδα μπάσκετ που προκρίθηκε στα τελικά της φετινής Ευρωλίγκα. Αλλά οι χιλιάδες εργαζόμενοι στον πολυεθνικό όμιλο Koç Holding, στον οποίο ανήκει η ομάδα, έχουν ξεκινήσει απεργιακές κινητοποιήσεις εδώ και 10 μέρες, ζητώντας καλύτερους μισθούς και για αυτούς, όχι μόνο για τους ακριβοπληρωμένους παίκτες και προπονητές.

Η διαμάχη του Συνδικάτου Εργαζομένων Πετρελαίου (Petrol-İş) με τη διοίκηση, ξεκίνησε μετά την πρόταση της εταιρείας για αύξηση μισθών κατά 28%. Οι εργαζόμενοι τη θεωρούν ανεπαρκή, δεδομένου ότι ο επίσημος πληθωρισμός ανήλθε στο 44%. Το συνδικάτο, που εκπροσωπεί περίπου 3.500 εργαζομένους σε τέσσερα διυλιστήρια, ξεκίνησε διαμαρτυρίες και δίωρες καθημερινές στάσεις εργασίας

Στο διυλιστήριο της Σμύρνης, οι εργαζόμενοι αρνήθηκαν να μπουν για εργασία και συγκεντρώθηκαν στις πύλες των εγκαταστάσεων. Η εμπλοκή του ομίλου Koç Holding (ο αντιπρόεδρος, είναι  πρόεδρος της Φενερμπαχτσέ)  στον αθλητισμό, πρόσθεσε μία νέα κοινωνική διάσταση.

Η πρόσληψη του διάσημου προπονητή Ζοζέ Μουρίνιο στην ποδοσφαιρική ομάδα, με ετήσιο μισθό 10,5 εκατομμύρια ευρώ (460,8 εκατομμύρια τουρκικές λίρες), έχει μετατραπεί σε σύμβολο της οικονομικής ανισότητας, καθώς οι εργαζόμενοι συγκρίνουν την υψηλότατη αμοιβή του με τις δικές τους περιορισμένες αυξήσεις .

Τις διαμαρτυρίες υποστηρίζουν πολιτικές προσωπικότητες της αντιπολίτευσης, του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος και του Εργατικού: «Δίνουν μια περιουσία στον Μουρίνιο, αλλά ψίχουλα στους εργαζόμενους. Θα πάρουν αυτό που τους ανήκει προβάλλοντας αντίσταση»

Ιστορικά, η εργασιακή δυσαρέσκεια στην Τουρκία συνδέεται με περιόδους πληθωρισμού και οικονομικών κρίσεων, οι οποίες πυροδοτούν συχνά απεργίες και κοινωνική αναταραχή. Η φετινή κινητοποίηση ενισχύεται από την επιτυχία των προηγούμενων κινητοποιήσεων στον μεταποιητικό τομέα, όπου  τα συνδικάτα απαίτησαν ουσιαστικές αυξήσεις.

Η επερχόμενη συνάντηση της 5ης Μαΐου μεταξύ συνδικάτου και διοίκησης θεωρείται κρίσιμη. Εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία, το κύμα των απεργιακών δράσεων θα μπορούσε να διαταράξει ευρύτερα τη βιομηχανική παραγωγή, με αλυσιδωτές συνέπειες στην τουρκική οικονομία και το ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας.

Επιπλέον, το ενδεχόμενο συνέχισης της αναταραχής απειλεί να αμαυρώσει ακόμη περισσότερο την εικόνα της Koç Holding και κατά προέκταση της Φενερμπαχτσέ, ενισχύοντας τις φωνές που ζητούν ισονομία και κοινωνική δικαιοσύνη.