Το 24ωρο που η προσοχή έχει στραφεί στο Ιράν, πάνω 100 άμαχοι Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν στην κόλαση της Γάζας. Ήταν  και αυτός ένας παράπλευρος στόχος του Νετανιάχου, που στη Γάζα δεν έχει νικήσει και δεν έχει διέξοδο. Όπως ακριβώς ένας κατά συρροή δολοφόνος, που το φρέσκο έγκλημα του βάζει σε δεύτερη μοίρα το προηγούμενο.

Προς το παρόν πάντως, τα σχέδια του εγκληματία πολέμου προχωρούν, δυστυχώς, με επιτυχία. Ο πρέσβης του Ιράν στον ΟΗΕ ανακοίνωσε χθες βράδυ ότι 78 άτομα έχασαν τη ζωή τους από τις ισραηλινές επιθέσεις, και 320 τραυματίστηκαν.

Ανάμεσα στους νεκρούς βρίσκονται ανώτατοι στρατιωτικοί διοικητές, καθώς το Ισραήλ ακολούθησε την ίδια τακτική που εφάρμοσε με τη Χεζμπολάχ μερικούς μήνες πριν: έβγαλε από τη μέση την ηγεσία, προκαλώντας σύγχυση και μερική παράλυση στους εναπομείναντες.

Δημιουργούνται σοβαρά ερωτηματικά για το βαθμό της προετοιμασίας του Ιράν, τόσο για την αντεπίθεση, όσο και για την απόκρουση της επίθεσης που είχε άλλωστε προαναγγελθεί ακόμη και από αμερικανικές πηγές.

Απορεί κανείς πώς, όταν οι ΗΠΑ απέσυραν διπλωμάτες και οικογένειες από τη Μέση Ανατολή τις τελευταίες μέρες, το Ιράν δεν φρόντισε να προστατεύσει την ανώτατη στρατιωτική διοίκηση και τους πυρηνικούς επιστήμονες που δολοφονήθηκαν.

Η δε ιρανική αντεπίθεση με πυραύλους, παρότι προκάλεσε έναν θάνατο, αρκετούς τραυματίες και υλικές ζημιές, δεν μπορεί να συγκριθεί σε καμία περίπτωση με την ισραηλινή επίθεση και τα πλήγματα που επέφερε.

Αν το φιάσκο συνεχιστεί, το ιρανικό καθεστώς θα έχει να αντιμετωπίσει σοβαρή αμφισβήτηση. Αν ο αδίστακτος Νετανιάχου είναι ο ιδανικός εχθρός για την ηγεσία του Ιράν, η τελευταία είναι ιδανική για τον Νετανιάχου: προς το παρόν, η επιτυχία των ισραηλινών επιθέσεων ανέβασε τη δημοτικότητα του και μείωσε τις φωνές που ζητούν την απομάκρυνση του.

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος ήταν στο κόλπο. Την προηγουμένη της επίθεσης είχε άλλωστε δηλώσει ότι μία πιθανή επίθεση του Ισραήλ μπορεί να εμπόδιζε τις αμερικανό-ιρανικές διαπραγματεύσεις αλλά μπορεί και να τις προωθούσε. Εννοώντας φυσικά την πλήρη συνθηκολόγηση του Ιράν, όπως ο Τραμπ ζητούσε τον τελευταίο καιρό.

Προφανώς ο Νετανιάχου έπεισε τον Τραμπ ότι ο καλύτερος τρόπος για μία συμφωνία,  ήταν η παραπέρα στρατιωτική αποδυνάμωση του Ιράν. Η ισραηλινή ηγεσία ποντάρει επίσης στο γεγονός ότι το Ιράν είναι υποχρεωμένο να απαντήσει, έστω και όπως-όπως, πράγμα που θα διευκολύνει την πιο ενεργή συμμετοχή της Αμερικής στον πόλεμο.

Αυτό ήδη επετεύχθη. Παρά τις αρχικές διακηρύξεις περί ουδετερότητας, οι  ΗΠΑ βοήθησαν το Ισραήλ να αναχαιτίσει τους πυραύλους που εξαπολύει η Τεχεράνη από χθες το απόγευμα.

Ένα βασικό ερώτημα τώρα είναι αν το Ιράν κηρύξει τις ΗΠΑ συνυπεύθυνες και επιτεθεί στις βάσεις του στην περιοχή. Σε αυτή την περίπτωση οι κίνδυνοι γενικότερης ανάφλεξης θα μεγαλώσουν.

Το δεύτερο ερώτημα είναι αν το Ισραήλ θα εξαπολύσει πρόσθετα κύματα αεροπορικών επιδρομών τις επόμενες ημέρες ή αν η επίθεση ήταν η αρχή και το τέλος της επιχείρησης.

Η ισραηλινή Haaretz γράφει ότι «σύμφωνα με τις ισραηλινές στρατιωτικές ενημερώσεις, ενώ το εναρκτήριο σάλπισμα ήταν μια μεγάλη επιτυχία, υπάρχουν ακόμη πολλά που πρέπει να γίνουν για να επιτευχθεί ο δηλωμένος στόχος του Ισραήλ να καταστρέψει την ικανότητα του Ιράν να αναπτύξει πυρηνικά όπλα».

Επειδή ο Τραμπ δήλωσε ενθουσιασμένος με τις ισραηλινές επιτυχίες και τα φονικά, δεν φαίνεται να υπάρχει σοβαρός παράγοντας που να επιβάλλει αυτοσυγκράτηση στον Νετανιάχου. Είναι για αυτό πιθανό, με δεδομένη τα προφανή σοβαρότατα προβλήματα της ιρανικής αυτοάμυνας, ότι  οι επιθέσεις θα συνεχιστούν.

Κάθε πόλεμος έχει βέβαια πολλά γυρίσματα και πολλές προσωρινές νίκες μπορεί να καταλήξουν σε ήττες. Προς το παρόν πάντως, ο  ίδιος ο Νετανιάχου έχει κάθε λόγο να θέλει τη συνέχιση των εχθροπραξιών, τόσο γιατί ανεβαίνει η δημοτικότητα του, όσο και γιατί περνάει σε δεύτερη μοίρα η Γάζα.

Αλλά εκεί η κατάσταση είναι τόσο σοβαρή, τα παιδιά και οι άμαχοι που υποφέρουν και πεθαίνουν τόσα πολλά, ώστε δεν πρέπει να ξεχαστεί.