Νέα δημόσια παρέμβαση στην υπόθεση των υποκλοπών έκανε ο δικηγόρος θυμάτων των τηλεφωνικών επισυνδέσεων μέσω του λογισμικού Predator, Ζαχαρίας Κεσσές, ο οποίος καταγγέλλει ότι διαφορετικοί εισαγγελικοί λειτουργοί του Αρείου Πάγου έχουν υιοθετήσει μεταξύ τους αντικρουόμενες δικονομικές θέσεις για τα ίδια ή συναφή πρόσωπα της έρευνας.

Ads

Με ανάρτησή του στο Χ, ο κ. Κεσσές στρέφεται κατά της πρόσφατης κρίσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ευάγγελου Μπακέλα, ο οποίος δεν προχώρησε, σύμφωνα με όσα αναφέρει ο δικηγόρος, στην εξέταση ως μαρτύρων των Μέρομ Χαρπάζ, Εϊνάτ Σεμάμα, Δημήτριου Ξυπτερά, Ιωάννη Τουμπή και Ιωάννη Μπόλιαρη.

Ads

Ο νομικός υποστηρίζει ότι η αιτιολογία που προβλήθηκε για τη μη εξέτασή τους έρχεται σε αντίθεση τόσο με προηγούμενη πρακτική του Αχιλλέα Ζήση όσο και με προγενέστερη εισαγγελική αξιολόγηση του Αντώνη Τζαβέλλα.

Ads

Κατά τον ίδιο, αυτή η ασυνέπεια δημιουργεί ένα δικονομικό αδιέξοδο και ενισχύει, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, την εικόνα ότι αποφεύγεται η ουσιαστική διερεύνηση συγκεκριμένων προσώπων.

Ads

Διαβάστε: Ζαχαρίας Κεσσές / 7 ερωτήματα για τους εισαγγελείς

Η ένσταση Κεσσέ για τη μη εξέταση των πέντε προσώπων

Σύμφωνα με τον Ζαχαρία Κεσσέ, ο Ευάγγελος Μπακέλας δεν εξέτασε ως μάρτυρες τους πέντε προαναφερθέντες με το σκεπτικό ότι, εφόσον υπήρχε ενδεχόμενο να εμπλέκονται στις πράξεις που διερευνώνται, ενδεχόμενες ένορκες καταθέσεις τους δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν αργότερα εναντίον τους, στην περίπτωση που αποκτούσαν την ιδιότητα του κατηγορουμένου.

Ο δικηγόρος αντιπαραβάλλει αυτή τη θέση με τον χειρισμό του Αχιλλέα Ζήση στην ίδια υπόθεση.

Όπως σημειώνει, ο Ζήσης είχε εξετάσει ενόρκως ως μάρτυρες πρόσωπα που είχαν ήδη κατονομαστεί ρητά σε μήνυση θύματος του Predator, μεταξύ αυτών τον Γρηγόρη Δημητριάδη, τον Παναγιώτη Κοντολέοντα και τον Αιμίλιο Κοσμίδη.

Η δικονομική προσέγγιση τότε, σύμφωνα με τον Κεσσέ, ήταν ότι μια τέτοια εξέταση επιτρέπεται και ότι, εφόσον στη συνέχεια ασκηθεί ποινική δίωξη, η επίμαχη κατάθεση απλώς δεν αξιοποιείται σε βάρος του προσώπου που την είχε δώσει.

Διαβάστε: Κεσσές για Άρειο Πάγο / Ερμηνευτικές ακροβασίες για να αποφευχθεί κάθε έλεγχος των νέων στοιχείων

Και τρίτη, διαφορετική κρίση για τα ίδια πρόσωπα

Ο Κεσσές προσθέτει ακόμη μία διάσταση στην κριτική του, παραπέμποντας σε προηγούμενη εισαγγελική κρίση του Αντώνη Τζαβέλλα.

Όπως υποστηρίζει, για τα ίδια πέντε πρόσωπα είχε προηγουμένως κριθεί ότι δεν είχε προκύψει αποδεικτικό υλικό που να στοιχειοθετεί ποινική εμπλοκή τους και, ακριβώς γι’ αυτό, δεν συνέτρεχε λόγος να ανασυρθεί η δικογραφία ως προς αυτούς.

Με βάση αυτή τη διαδοχή, ο δικηγόρος θεωρεί ότι διαμορφώνεται μια εμφανής αντίφαση – από τη μία, πρόσωπα εξετάζονται ως μάρτυρες ακόμη και όταν έχουν ήδη μηνυθεί, από την άλλη, τα ίδια ή άλλα πρόσωπα κρίνονται αρχικά ως μη εμπλεκόμενα και στη συνέχεια δεν εξετάζονται επειδή υπάρχει πιθανότητα εμπλοκής τους.

«Αν θεωρούνται πιθανοί εμπλεκόμενοι, γιατί δεν κλήθηκαν ως ύποπτοι;»

Το κεντρικό ερώτημα που θέτει ο Κεσσές αφορά το επόμενο δικονομικό βήμα.

Όπως υποστηρίζει, εφόσον η πιθανότητα εμπλοκής των συγκεκριμένων προσώπων κρίθηκε αρκετά σοβαρή ώστε να αποκλειστεί η μαρτυρική εξέτασή τους, τότε θα έπρεπε να εξεταστεί το ενδεχόμενο να κληθούν ως ύποπτοι για παροχή εξηγήσεων.

Κατά τον ίδιο, ακριβώς εκεί εντοπίζεται το αδιέξοδο της αιτιολογίας που επικαλείται.

Διαβάστε: Ζαχαρίας Κεσσές / Η παγίδευση του αρχηγού ΓΕΕΘΑ Φλώρου και όταν γελάνε οι πέτρες

Ολόκληρη η ανάρτηση του Ζαχαρία Κεσσέ

Η σκυταλοδρομία συγκάλυψης απαιτεί, τουλάχιστον, στοιχειώδη συνεννόηση στην επιχειρηματολογία. Διαφορετικά, ο ένας Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου καταλήγει να αναιρεί τον άλλον.

Ο κ. Μπακέλας αρνείται να εξετάσει ως μάρτυρες τους Merom Harpaz, Einat Semama, Δημήτριο Ξυπτερά, Ιωάννη Τουμπή και Ιωάννη Μπόλιαρη, με το επιχείρημα ότι, εφόσον ενδέχεται να εμπλέκονται στις διερευνώμενες πράξεις, οι ένορκες καταθέσεις τους δεν θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν εναντίον τους εάν αργότερα κατηγορούνταν.

Μόνο που στην ίδια υπόθεση ο κ. Ζήσης είχε κάνει ακριβώς το αντίθετο: εξέτασε ενόρκως ως μάρτυρες ακόμη και πρόσωπα που είχαν ήδη ρητά μηνυθεί από θύμα του Predator, μεταξύ αυτών τον Γρηγόρη Δημητριάδη, Παναγιώτη Κοντολέοντα και Αιμίλιο Κοσμίδη. Η δικονομική θέση ήταν τότε σαφής: η εξέταση επιτρέπεται και, εάν αργότερα ασκηθεί δίωξη, η κατάθεση απλώς δεν αξιοποιείται σε βάρος τους.

Και το παράδοξο γίνεται ακόμη μεγαλύτερο. Για τα ίδια πέντε πρόσωπα, η προηγούμενη εισαγγελική κρίση του κ. Τζαβέλλα είχε δεχθεί ότι δεν είχε προκύψει αποδεικτικό στοιχείο ποινικής εμπλοκής τους και, ακριβώς γι’ αυτό, δεν συνέτρεχε λόγος ανάσυρσης της δικογραφίας ως προς αυτούς.

Έχουμε λοιπόν ένα πραγματικό δικονομικό θαύμα: ο Ζήσης εξετάζει ως μάρτυρες ακόμη και ήδη μηνυθέντες. Ο Τζαβέλλας κρίνει ότι για τους πέντε δεν προκύπτει ποινική εμπλοκή. Και ο Μπακέλας αρνείται να τους εξετάσει επειδή μπορεί να προκύψει ποινική εμπλοκή.

Αν, όμως, ο κ. Μπακέλας θεωρεί την πιθανότητα εμπλοκής τους τόσο σοβαρή ώστε να αποκλείει ακόμη και τη μαρτυρική εξέτασή τους, γιατί δεν τους κάλεσε ως υπόπτους για παροχή εξηγήσεων; Αυτό ακριβώς είναι το αδιέξοδο που δημιουργεί η δική του αιτιολογία.

Στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, λοιπόν, καλό θα ήταν την επόμενη φορά να συνεννοούνται τουλάχιστον ως προς την επιχειρηματολογία της συγκάλυψης. Γιατί όταν ο Ζήσης διαψεύδει τον Μπακέλα και ο Μπακέλας τον Τζαβέλλα, το μόνο που τελικά αποδεικνύεται με συνέπεια είναι η προσπάθεια να μη διερευνηθούν τα συγκεκριμένα πρόσωπα.

Επειδή, λοιπόν, προφανώς διέφυγε της προσοχής τους η μεταξύ τους αυτή παραδοξότητα, ανεβάζω και τα επίμαχα αποσπάσματα των ίδιων των εισαγγελικών κρίσεων. Ίσως έτσι, στην επόμενη πράξη της υπόθεσης, καταφέρουν τουλάχιστον να συνεννοηθούν ως προς την επιχειρηματολογία της συγκάλυψης.