O Θανάσης Τριαρίδης είναι μια μοναδική περίπτωση διανοούμενου. Πέρα από την ενασχόληση του με διαφορετικά είδη γραπτού λόγου και τη βαθιά γνώση του σε θέματα του πολιτισμού και της γλώσσας, έχει υπάρξει ακτιβιστής για τα δικαιώματα των τσιγγάνων, έχει μεταφέρει μοναδικά στα γραπτά του, σύγχρονες αλλά και διαχρονικές πληγές της ανθρωπότητας και δεν φοβάται να υπερασπιστεί τις αξίες οι οποίες διέπουν και το έργο του με κάθε κόστος, κοιτάζοντας πάντα προς την επείγουσα ανάγκη ενός νέου ανθρωπισμού. Συγχρόνως με αφορμή τις παραστάσεις του ανοίγει συζητήσεις με καλεσμένους με αφορμή φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα χωρίς να στρογγυλεύει την πολιτική του γλώσσα.

Με αφορμή τα 33 έργα του που ανεβαίνουν φέτος σε σκηνές της χώρας, έδωσε μία συνέντευξη στην οποία μεταξύ άλλων υποστήριξε πως «οι μετανάστες θα σώσουν τον κόσμο». Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια συντονισμένη διαδικτυακή επίθεση από fake και μη λογαριασμούς, που εξέφραζαν ρητορική μίσους. Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται στόχος φασιστών, όπως εξηγεί ο συγγραφέας στο tvxs, περιγράφοντας έναν μακρύ αγώνα ενάντια στους επίμονους θύλακες σκοταδισμού της χώρας.

Πότε πρωτοδέχτηκες απειλές από εθνικιστές και φασίστες;

Aπό το 2005 -τότε ζούσα στη Θεσσαλονίκη- που έγραψα για τους Μακεδόνες της Ελλάδας, τους ανθρώπους που είχαν μητρική τη μακεδονική γλώσσα. Από τότε άρχισα να δέχομαι απειλές. Έγραφα μάλιστα στη Μακεδονία και διακόπηκε η συνεργασία μας.

Γιατί;

Έγραψα ένα κείμενο για μια «κομμένη γλώσσα» και υποστήριξα ότι πρέπει στις περιοχές της Βόρειας Ελλάδας όπου υπάρχουν Μακεδονόφωνοι, να διδάσκεται ως δεύτερη γλώσσα και η Μακεδονική. Σε μια εποχή που αποκαλούσαν τους σημερινούς Μακεδόνες «γυφτοσκοπιανούς» και ο εθνικισμός αλώνιζε στη Θεσσαλονίκη, θεωρήθηκε απαράδεκτο και λογοκρίθηκε.

Έτσι σταμάτησα να συνεργάζομαι με τη Μακεδονία και από τότε ξεκίνησε ένα γαϊτανάκι απειλών στο ακόμη άγουρο διαδίκτυο, το οποίο πάει μέχρι σήμερα. Στην αρχή που δεν υπήρχε το facebook, μου στέλνανε στα μέιλ μου τις απειλές και τα στιλέτα και ήταν τρομακτικό στην αρχή.

Τι είδους απειλές ήταν τότε;

«Θα σε σφάξουμε», «θα σε σκοτώσουμε», «θα σε βρουν με στιλέτο στον κώλο» κ.λπ. Η Θεσσαλονίκη είναι και μικρή πόλη οπότε όλοι γνωρίζουν που μένει ποιος.

‘Υστερα έγραψα ότι η σφαγή των Τούρκων και των Εβραίων της Τριπολιτσάς από τον Κολοκοτρώνη το Σεπτέμβριο του 1821, αυτό που λέμε «άλωση» της Τριπολιτσάς, αλλά η διεθνής βιβλιογραφία τη λέει «σφαγή», ήταν πράγματι εθνοκαθαρτική σφαγή αμάχων γυναικών και παιδιών καθ’ ομολογία του ίδιου Κολοκοτρώνη. «Στόμωσαν να σφάζουν τα μαχαίρια μας» λέει. 32.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Έγραψα ότι ήταν η πρώτη οργανωμένη εθνοκαθαρτική σφαγή της Ευρώπης, γιατί μέχρι τότε ήταν θρησκειοκαθαρτικές οι σφαγές. Τώρα έχουμε την ανάδυση του έθνους – κράτους και έχουμε μια πρώτη τέτοιου είδους σφαγή.

Οι Τούρκοι την επανέλαβαν ως παραδειγματική σφαγή στη Χίο με την ίδια βιαιότητα και μεγαλύτερη ίσως. Αν και μεγαλύτερη σφαγή από την Τριπολιτσάς δεν υπάρχει, σφάξανε όλους τους ανθρώπους και τα ζώα, ανοίξανε τα νεκροταφεία και σφάξαν και τα πτώματα. Δεν έμεινε ούτε ποντίκι.

Τα έγραψα όλα αυτά στο πρώιμο τότε διαδίκτυο και δέχτηκα πάλι μια τρομερή βιαιότητα. Τα έγραψα μετά και σε βιβλίο.

Ύστερα το βιβλίο μου «Τα Μελένια λεμόνια» προκάλεσε πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Στόχος». Ένας μετέπειτα βουλευτής της Χρυσής Αυγής έγραψε ότι πρέπει να καώ διότι οι μουσουλμάνοι λέει, αν έγραφε κάποιος για τον προφήτη αυτά που γράφει ο Τριαρίδης για τον Χριστό, θα τον καίγανε κι εδώ που τα λέμε οι μουσουλμάνοι είναι σοβαροί άνθρωποι.

Ύστερα ήρθε ο Αμβρόσιος Καλαβρύτων και ο αφορισμός, πάλι για το ίδιο βιβλίο.

Τι ενόχλησε περισσότερο, η αναφορά στον Χριστό;

Ναι, είναι η παρουσίαση του Χριστού ως ενός πανερωτικού πλάσματος, ο οποίος ζει στον πυρήνα της Διονυσιακής οργιαστικής λατρείας. Εξάλλου, ο Χριστός δεν υπήρξε, μύθος είναι. Ένας μύθος που στον πυρήνα του, ακουμπάει πολύ περισσότερο στον Διόνυσο. Εμείς τι διαβάζουμε για τον Χριστό; Τα κείμενα που αποφασίσαμε 300 χρόνια μετά να τα πούμε ευαγγέλια, από την Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας και μετά.

Ο Χριστός όμως, ως φαινόμενο λατρευτικό, ακουμπάει περισσότερο στη λατρεία του Διονύσου. Αυτό γράφω στο βιβλίο. Δεν τα σκέφτηκα από μόνος μου αυτά, τα γράφει κι ο Ράιχ στη «Δολοφονία του Χριστού», πως δηλαδή ο Χριστός δολοφονήθηκε από τη θρησκεία. Τα γράφει κι ο Ντοστογιέφσκι δεν είναι κάτι τόσο πρωτότυπο, απλά το έκανα μυθιστόρημα.

Υπάρχουν μέχρι σήμερα στο διαδίκτυο τα κείμενα που γράφτηκαν με αφορμή το βιβλίο. Μάλιστα υπάρχει μια κριτική στα ΝΕΑ, του φιλόλογου Ευριπίδη Γαραντούδη και τον απείλησαν και αυτόν και την Μικέλα Χαρτουλάρη, η οποία έγραψε κείμενο εκφράζοντας αυτό: Δεν γίνεται να απειλούμαστε επειδή κάνουμε κριτική για ένα βιβλίο.

Όποτε έγραφα κάτι που δεν άρεσε αναζωπυρωνόταν αυτό το φαινόμενο. Τα τελευταία χρόνια το διαδίκτυο είναι ένα πεδίο μάχης. Πλέον οι εξουσίες γνωρίζουν ότι πρέπει να αξιοποιήσουν το διαδίκτυο ως τέτοιο, ως πεδίο μάχης.

Κι έτσι εκτός από τους τρελούς, παλαβούς, ψυχασθενείς του διαδικτύου, σιγά σιγά εμφανίστηκαν κι οι λεγόμενοι πληρωμένοι λογαριασμοί, τα pay role. Εμφανίστηκαν πλαστοί λογαριασμοί, λογαριασμοί ΑΙ που στην αρχή είχαν πολύ προφανή ονόματα πχ Κώστας Κώστας, αλλά σήμερα εμφανίζονται με πιο κανονικό προφίλ και ονόματα. Δίνουν αίσθηση αληθοφάνειας γιατί εξελίσσεται η Τεχνητή Νοημοσύνη και γιατί πληρωμένοι, παράφρονες και πλαστοί λογαριασμοί, όλοι μπερδεύονται γλυκά και γίνονται ένα.

Είδαμε πρόσφατα και στη δικιά μου ιστορία με τις επιθέσεις και στη δικιά σου και σε πολλές άλλες, ότι μπαίνουν σε ένα δημοσίευμα το οποίο θεωρούν προκλητικό κατά εκατοντάδες άνθρωποι, βρίζοντας όλοι εν χορώ! Δηλαδή υπάρχουν 500 που βρίζουν και απειλούν και ένας που λέει: μα πως βρίζετε έτσι; Αυτοί οι 500 το λεπτό, είναι προφανές ότι είναι μια κατευθυνόμενη διαφήμιση στα social media.

Έτσι έγινε σε αυτό που έγραψα στη Lifo, σε αυτό που έγραψες εσύ στο Tvxs ή στο Fb, σε ανθρώπους σαν τον Ιάσονα Αποστολόπουλο, σε όλους τους λογαριασμούς που έχουν απήχηση.

Τι είναι αυτό που προκάλεσε τον καλπασμό του φαινομένου τα τελευταία χρόνια; Οι απειλές φασιστικής χροιάς είναι καθημερινότητα.

Πρώτα απ’όλα εξελίχθηκε η τεχνολογία κι έπειτα οι εξουσίες έχουν μπει σοβαρά μέσα σε αυτό και στην ΤΝ. Διάβασα μια μελέτη που λέει ότι τις παραμονές των αμερικάνικων εκλογών, θα ρωτήσουν τη μηχανή της ΤΝ τι να ψηφίσουν. Το τρομερό δεν είναι αυτό, μπορεί να το κάνει κάποιος και από περιέργεια. Το τρομερό είναι ότι το 54% θα ψηφίσει αυτό που θα του υποδείξει το μηχάνημα.

Άρα την εξουσία τη συμφέρει να ρίξει λεφτά εκεί για να ελέγξει τις απαντήσεις που θα μας δίνει. Ακόμα κι αν το ερώτημα είναι αν είναι ωραίος μουσικός ο Σωκράτης Μάλαμας. Δεν είναι τίποτα άσχετο με την πολιτική όμως.

Έχεις σκεφτεί να πας στη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος;

Αυτό αποσκοπούν. Να χάσω χρόνο, να φορτιστώ και να ψάξω ανθρώπους που επί της ουσίας είναι ανύπαρκτοι. Αν το κάνω θα επιτύχουν το να χάσω χρόνο και να με φθείρουν. Εγώ δεν χρηματοδοτούμαι όπως αυτοί που έχουν άπλετο χρόνο γιατί είναι η εργασία τους.

Προτιμώ λοιπόν να γράψω ένα θεατρικό έργο παρά να τους πλακώσω στις μηνύσεις. Προτιμώ που μιλάω τώρα σε εσένα ώστε να απλωθεί το αίτημα για αλληλεγγύη και ανθρωπιά, παρά να πάω στη δίωξη όπου θα ζήσω μια καφκική διαδικασία όπως υποψιάζομαι.

Θεωρείς ότι αυτό που ζούμε στη διαδικτυακή μας ζωή, έχει μεγάλη αναφορά στην κοινωνία; Ή πρόκειται για μια εικόνα μεγεθυμένη λόγω της πληρωμένης προπαγάνδας;

Είναι μια πλαστή πραγματικότητα που την δημιουργεί η χρήση που κάνει η εξουσία στον κόσμο του διαδικτύου. Η κανονική ζωή, οι κανονικοί άνθρωποι, οι άνθρωποι που μπαίνουν στο λεωφορείο το απόγευμα για να γυρίσουν σπίτια τους, δεν είναι αυτό που δείχνει η οθόνη μας.

Ωστόσο ζούμε σε αυτή την κρίσιμη μετάβαση προς την μετά – ανθρώπινη εποχή, όπου κάποια στιγμή αυτό που βγαίνει στο διαδίκτυο, θα είναι περισσότερο αλήθεια από αυτό που ισχύει μες το λεωφορείο.

Αν σήμερα η αληθινή ζωή είναι αυτό που ζει ο κόσμος έξω, το 2034 μάλλον δεν θα είναι.

Νιώθεις ότι απειλείσαι ή ότι πρόκειται για εκφοβισμό στην πραγματικότητα φοβισμένων ανθρώπων που με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που δημιούργησε η άνοδος της ακροδεξιάς τραμπουκίζουν πίσω από μάσκες;

Το να μπαίνουν 500 άτομα σε δέκα λεπτά και συγχρονισμένα να λένε ότι εγώ είμαι ομοφυλόφιλος και ψάχνω μεγάλες μαύρες ψωλές από την Αφρική, φαίνεται εκ πρώτης όψεως αστείο. Δεν λέω πως δεν μπορεί να ξεφύγουν τα πράγματα αλλά γνωρίζω πως οι περισσότεροι είναι λογαριασμοί πολιτικής προπαγάνδας.

Υπάρχουν όμως και κάποιοι λογαριασμοί αληθινοί όπως έχουμε διαπιστώσει όσοι-ες έχουμε πέσει θύματα τέτοιων επιθέσεων. Αρκετοί από την Β. Ελλάδα και άλλες περιοχές της ελληνικής επαρχίας.

Ναι γιατί εκπαιδεύεται ο κόσμος. Τα μποτς που έχουν για την προπαγάνδα τους, εκπαιδεύουν και τους κανονικούς φασιστές ακόμη και φρασεολογικά και υφολογικά. Αυτό που γίνεται ως εικονική πραγματικότητα, θα εξελιχθεί σε κανονικότητα της ζωής γιατί το αποδεχόμαστε ως τέτοιο.

Εκφασίζεται η κοινωνία με γρήγορους ρυθμούς; Γιατί αυτό αντιλαμβάνεται κανείς και από το ύφος και από το περιεχόμενο των επιθέσεων αυτών αν και στον δρόμο δεν έχουμε περιστατικά όπως εκείνα που είχαμε πριν την καταδίκη της ΧΑ.

Προφανώς εκφασίζεται η κοινωνία είναι δεδομένο. Θα σου πω ένα παράδειγμα. Η ΝΔ μοιράζει λεφτά κι έχει συσσωρευτεί εκεί ο κόσμος της άλλοτε παραδοσιακής δεξιάς και ο κόσμος του εξουσιαστικού ΠΑΣΟΚ. Έχουν στρατευθεί εκεί μορφωμένοι άνθρωποι. Έρχεται η ώρα να επιλέξει υπουργούς μετανάστευσης. Γιατί επιλέγει δύο νεοναζί τον έναν μετά τον άλλο;

Επιλέγει πρώτα τον έναν με τα τσεκούρια που κυνήγαγε Εβραίους και τον αποσύρει γιατί πιάστηκε ως ενορχηστρωτής του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Στη θέση του έχει πολλούς να βάλει, γιατί διαλέγει πάλι έναν νεοναζί που κάνει παράκληση να πεθάνουν άνθρωποι στα σύνορα για να μπορέσει να λειτουργήσει η θανατοπολιτική;

Κάποιος δημοσκόπος του το λέει αυτό, με το επιχείρημα ότι έτσι θα κερδίσει τις εκλογές. Αν κέρδιζε τις εκλογές με μετριοπαθέστερους ανθρώπους, θα έκανε αυτό που θα του έλεγαν οι δημοσκόποι.

Είναι και το κύμα της ακροδεξιάς όμως διεθνώς που «στρέφει» την πυξίδα τους. Το ερώτημα είναι εμείς τι κάνουμε;

Η μόνη λύση είναι να ανταμώσουμε όσοι μπορούμε να κουβαλήσουμε έναν ελάχιστο κοινό διαιρέτη, των βασικών ουμανιστικών-ανθρωπιστικών αξιών. Ο ελάχιστος κοινός διαιρέτης λέει ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι κοπριά κι ότι όλοι οι άνθρωποι δικαιούνται συνθήκες ελευθερίας, ισότητας και αξιοπρέπειας.

Όσοι συμφωνούμε, πρέπει να βγούμε και να περπατήσουμε μαζί στον δρόμο και δεν εννοώ μόνο σε διαδηλώσεις. Εννοώ στον δρόμο της διεκδίκησης αυτής της αξιοπρεπούς διαβίωσης, όχι μόνο για την πάρτη μας αλλά και για όσους κρυώνουν, πεινάνε στην άκρη των δρόμων.

Αυτός ο δρόμος πρέπει να χωράει από την αναρχία μέχρι τους ανθρώπους που ανήκουν σε έναν αστικό πολιτισμό, αλλά δεν ανέχονται να δολοφονεί το κράτος ανθρώπους. Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να χωρέσουμε, ειδάλλως οι Μητσοτακαίοι, μαζί με αυτό το σκοτεινό μάγμα θανάτου που ξεκινάει από τον Τραμπ, περνάει στον Νετανιάχου, κάνει στροφή στον Πούτιν και όλοι μαζί εν χορώ βιάζουν τους λαούς τους και την ανθρωπότητα, θα γίνονται όλο και πιο κυρίαρχοι.