Με φανταχτερά χαμόγελα και δηλώσεις «στρατηγικής συνεργασίας» υπεγράφη την Παρασκευή (7/11) στο Ζάππειο η συμφωνία μεταξύ της ελληνικής Atlantic-See LNG Trade (ΑΚΤΩΡ Energy 60% – ΔΕΠΑ 40%) και της αμερικανικής Venture Global LNG.

Πρόκειται για σύμβαση 20 ετών, με έναρξη το 2030, για την προμήθεια 0,5 εκατομμυρίων τόνων LNG τον χρόνο από τις εγκαταστάσεις της Λουιζιάνα.

Πανηγυρίζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Πανηγυρίζουν και οι Αμερικανοί.

Γιατί κανείς δεν λέει ότι στην πράξη πρόκειται για δέσμευση δεκαετιών σε ένα αμερικανικό καύσιμο υψηλού κόστους και αμφίβολης περιβαλλοντικής ωφέλειας.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη και τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ μιλούν για «ενεργειακή ασφάλεια», «γεωπολιτική αναβάθμιση» και «εθνική επιτυχία».

Τι σημαίνει ενεργειακή ασφάλεια;

Γιατί κανείς δεν λέει ότι το αμερικανικό LNG φθάνει στην Ευρώπη σε τιμές 4 φορές επάνω από το ρωσικό, μεταφραζόμενο σε βαρύτερους λογαριασμούς για κάθε ευρωπαίο και Έλληνα καταναλωτή;

Ποιος πραγματικά ωφελείται;

Οι πολίτες που ήδη πληρώνουν και θα πληρώνουν περισσότερα;

Ή οι πολυεθνικές, αμερικανικές πρωτίστως και δευτερευόντως ελληνικές, που εισπράττουν;

Μήπως πρόκειται για νέα μορφή ενεργειακής εξάρτησης, μεταμφιεσμένη σε επενδυτική πρόοδο;

Πόσο «στρατηγικός εταίρος» είναι κάποιος που σου πουλά ενέργεια τέσσερις φορές ακριβότερα;

Και γιατί δεσμεύεται η χώρα για είκοσι χρόνια, όταν όλη η Ευρώπη υποτίθεται πως κινείται προς την απανθρακοποίηση;

Η Ελλάδα, λένε, γίνεται «ενεργειακός κόμβος».

Μήπως, όμως, μετατρέπεται σε ενδιάμεσο διανομέα ενός αποικιακού ενεργειακού μοντέλου, που καθιστά την Ελλάδα και γενικότερα την Ευρώπη εξαρτημένη, ακριβή και περιβαλλοντικά υποκριτική;

Πώς μπορεί να θεωρείται «πράσινη μετάβαση» η εξάρτηση από ένα προϊόν που απαιτεί τεράστιες ποσότητες ενέργειας για υγροποίηση, μεταφορά και επαναεριοποίηση, εκπέμποντας μεθάνιο και CO₂ σε κλίμακα που υπονομεύει κάθε περιβαλλοντικό στόχο;

Γιατί σιωπούν τα συστημικά ΜΜΕ για το οικολογικό και οικονομικό αποτύπωμα αυτής της επιλογής;

Ερωτήματα θέτω, που μάλλον δεν πρόκειται να απαντηθούν από όσους θριαμβολογούν.