Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα που είδαν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας και φέρεται να δείχνουν τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής λίγο πριν από την εκτέλεσή τους την Πρωτομαγιά του 1944 σχολίασε ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης.

Σε ανάρτησή του τονίζει πως επικοινώνησε με την υπουργό Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, για τις οκτώ φωτογραφίες.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, έθεσε δύο συγκεκριμένα αιτήματα, αφενός να διεκδικηθούν θεσμικά οι φωτογραφίες ως μέρος της εθνικής ιστορικής κληρονομιάς και, αφού προηγηθεί έλεγχος αυθεντικότητας, να περιέλθουν στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου· αφετέρου να υπάρξει ολοκληρωμένη μουσειακή πλαισίωση, ώστε τα ντοκουμέντα να ενταχθούν σε δημόσιο χώρο μνήμης και γνώσης.

Η ανάρτηση του Αλέξη Χαρίτση

Επικοινώνησα πριν από λίγο με την Υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη σχετικά με τις οκτώ φωτογραφίες από την Πρωτομαγιά του 1944 και την εκτέλεση των 200 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Έθεσα συγκεκριμένα αιτήματα:

• Να διεκδικηθούν θεσμικά ως κομμάτι της εθνικής μας Ιστορίας και να περιέλθουν στην κυριότητα του Ελληνικού Κράτους αφού ελεγχθεί η αυθεντικότητά τους

• Να υπάρξει σοβαρή μουσειακή πλαισίωση, ώστε να ενταχθούν σε δημόσιο χώρο μνήμης και γνώσης

Όπως ενημέρωσα την κ. Υπουργό, αύριο η Νέα Αριστερά θα καταθέσει σχετική κοινοβουλευτική ερώτηση.

Χθες, 82 χρόνια μετά, κοιτάξαμε τους μελλοθάνατους στα μάτια.

Οι φωτογραφίες αυτές δεν είναι απλώς ιστορικά ντοκουμέντα. Είναι τεκμήρια συλλογικής μνήμης και αυτογνωσίας.

Η μνήμη δεν είναι επετειακή υποχρέωση.

Είναι πολιτική ευθύνη.

Είναι άμυνα απέναντι στη λήθη και τον αναθεωρητισμό.

Νωρίτερα, ο Αλέξης Χαρίτσης σε άλλη ανάρτηση, προανήγγειλε ότι η Νέα Αριστερά θα καταθέσει αύριο σχετική κοινοβουλευτική ερώτηση, τονίζοντας ότι οι εικόνες αυτές λειτουργούν ως τεκμήρια συλλογικής μνήμης και αυτογνωσίας και ότι η διαφύλαξή τους συνιστά πολιτική ευθύνη απέναντι στη λήθη και τον αναθεωρητισμό.

Ο ίδιος χαρακτηρίζει την αποκάλυψη «συγκλονιστική» και περιγράφει το προσωπικό του βίωμα κάθε φορά που επισκέπτεται το Σκοπευτήριο και περνά τον στενό διάδρομο που οδηγεί στον χώρο των εκτελέσεων: «Νιώθω το γνωστό ρίγος, που είμαι σίγουρος νιώθουμε όλοι και όλες».

Όπως σημειώνει, η Καισαριανή συμπυκνώνει «την κοινή ρίζα μας: το ανοξείδωτο μέταλλο της Αντίστασης, το πάθος για την ελευθερία, τη σφιγμένη γροθιά απέναντι στους φασίστες».

Και προσθέτει ότι, από χθες, αυτή η «γροθιά» απέκτησε και εικόνα, «υπόσταση», μέσα από τη φωτογραφία με τα ρούχα των εκτελεσμένων και τον ανώνυμο άνθρωπο που σηκώνει περήφανα τη γροθιά του την ώρα που οδηγείται στον θάνατο.

«Ας το δουν αυτό οι κάθε λογής συκοφάντες της ΕΑΜικής Αντίστασης. Και μακάρι να τους κάνει να σιωπήσουν έστω και για λίγο», υπογραμμίζει.

Στο ίδιο κείμενο ο Αλέξης Χαρίτσης θέτει και σαφές πολιτικό αίτημα: να αναλάβει δράση η Πολιτεία. Τονίζει ότι είναι «υποχρέωση της Πολιτείας και χρέος της Δημοκρατίας» η Αθήνα να αποκτήσει Μουσείο Εθνικής Αντίστασης, ενώ καλεί το υπουργείο Πολιτισμού «να καταβάλλει κάθε προσπάθεια ώστε οι φωτογραφίες αυτές να έρθουν στην Ελλάδα».

«Είναι το τραύμα μας. Είναι η μνήμη μας. Είναι ο οδηγός μας», καταλήγει.

Το απόσπασμα του Αλέξη Χαρίτση για την Καισαριανή από την πρώτη ανάρτηση

Καλημέρα σε όλες και όλους. Αυτές είναι οι σημειώσεις μου για την εβδομάδα που πέρασε.

1. Στη μάντρα της Καισαριανής

Χτες το βράδυ ήρθαμε αντιμέτωποι με το βάρος της ιστορίας.

Η αποκάλυψη, για πρώτη φορά μετά από 82 ολόκληρα χρόνια, οκτώ φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή είναι ένα συγκλονιστικό γεγονός.

Κάθε φορά που επισκέπτομαι το Σκοπευτήριο και περνάω τον στενό διάδρομο προς τον χώρο των εκτελέσεων νιώθω το γνωστό ρίγος, που είμαι σίγουρος νιώθουμε όλοι και όλες. Γιατί η Καισαριανή συμπυκνώνει την κοινή ρίζα μας: το ανοξείδωτο μέταλλο της Αντίστασης, το πάθος για την ελευθερία, τη σφιγμένη γροθιά απέναντι στους φασίστες.

Από χτες, η γροθιά αυτή έχει πάρει υπόσταση. Σε αυτή τη μικρή φωτογραφία με τα ρούχα των εκτελεσμένων και τον ανώνυμο ήρωα του λαού μας που υψώνει περήφανα τη γροθιά του, καθώς οδηγείται στον θάνατο.

Ας το δουν αυτό οι κάθε λογής συκοφάντες της ΕΑΜικής Αντίστασης. Και μακάρι να τους κάνει να σιωπήσουν έστω και για λίγο.

Η Αθήνα πρέπει να αποκτήσει Μουσείο της Εθνικής Αντίστασης.

Είναι υποχρέωση της Πολιτείας.

Είναι χρέος στη Δημοκρατία.

Και το Υπουργείο Πολιτισμού πρέπει να καταβάλλει κάθε προσπάθεια ώστε οι φωτογραφίες αυτές να έρθουν στην Ελλάδα.

Είναι το τραύμα μας. Είναι η μνήμη μας. Είναι ο οδηγός μας.