Την Κυριακή 26 Μαΐου του 1976, μαθεύτηκε ότι δύο πλοία του αμερικανικού στόλου επρόκειτο να πιάσουν στο λιμάνι της Ρόδου.

Το ίδιο βράδυ το δημοτικό συμβούλιο χαρακτήρισε άκαιρη την επίσκεψη των πλοίων και ανεπιθύμητα τα πληρώματα.

Συστάθηκε επιτροπή που κάλεσε τους κατοίκους σε γενική κινητοποίηση ώστε τα πληρώματα να μην αποβιβαστούν. Όταν τη Δευτέρα το πρωί οι βάρκες του America που είχε αγκυροβολήσει έξω από το λιμάνι επιχείρησαν να πιάσουν στεριά, οι συγκεντρωμένοι τις λιθοβόλησαν και τις ανάγκασαν να επιστρέψουν στο αεροπλανοφόρο.

Το μεσημέρι έγιναν συγκρούσεις με τη χωροφυλακή. Δύο άτομα τραυματίστηκαν και έγιναν δεκάδες συλλήψεις.

Την επόμενη μέρα, Τρίτη το πρωί, έφτασε αεροπορικώς στο νησί δύναμη της χωροφυλακής, ειδικευμένη στην διάλυση συγκεντρώσεων. Αλλά συγχρόνως και βουλευτές της αντιπολίτευσης για να συμπαρασταθούν στους διαδηλωτές.

Το απόγευμα έγιναν βίαιες συγκρούσεις που επεκτάθηκαν σε όλη την πόλη. Μέχρι το βράδυ είχαν τραυματιστεί 58 κάτοικοι και 23 χωροφύλακες. Είχαν συλληφθεί 28 άτομα.

Την επόμενη μέρα Τετάρτη 29 Μαΐου τα δύο αμερικανικά πλοία σήκωσαν άγκυρα και έφυγαν.

Τηρουμένων όλων των αναλογιών, 49 χρόνια μετά, η Ρόδος βρίσκεται αντιμέτωπη με κάτι παρόμοιο: σήμερα φτάνει το ισραηλινό κρουαζιερόπλοιο Crown Iris, που δεν μπόρεσε να αποβιβάσει τους επιβάτες στη Σύρο, λόγω της κινητοποίησης των κατοίκων.

Για το μεσημέρι έχει προγραμματιστεί συμβολική διαμαρτυρία στο λιμάνι της Ρόδου, την οποία είχε ανακοινώσει ο Σύλλογος Υπαλλήλων του Δήμου Ρόδου με αφορμή την προσέγγιση του ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου.

Διαβάστε: Ρόδος / Ακυρώνεται η συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την άφιξη ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου

Κατόπιν η κινητοποίηση ματαιώθηκε και οι οργανωτές ανακοίνωσαν ότι «η στήριξη στη συμβολική, ειρηνική διαμαρτυρία της Δευτέρας δεν είναι πλέον πλειοψηφική. Η απόφαση ακύρωσης ελήφθη μετά την καταγραφή άμεσων απειλών για βίαιες ενέργειες από συμπολίτες, που θα μπορούσαν να διαταράξουν την κοινωνική ειρήνη στο νησί».

Αλλά χθες η «Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου» επανήλθε με νέα ανακοίνωση, καλώντας εκ νέου στη διαμαρτυρία, τονίζοντας πως είναι επιτακτική ανάγκη να πραγματοποιηθεί κανονικά η συγκέντρωση.

Τι έχει αλλάξει στα 49 χρόνια;

O Δήμος είναι αντίθετος το ίδιο και εκπρόσωποι του τουριστικού κλάδου και του εμπορικού συλλόγου: η τοπική αυτοδιοίκηση έχει περάσει συντηρητικές θέσεις και το χρήμα μετράει περισσότερο από δεκαετίες πριν. Η ακροδεξιά έχει αναθαρρέψει και απειλεί.

Διαβάστε: Ρόδος / Κανονικά το κάλεσμα για την συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την άφιξη του «Iris Crown»

Τι έχει μείνει; Την απάντηση δίνει η ανακοίνωση όσων επιμένουν:

«Ο ελληνικός λαός, αν και διαφέρει σε θρησκεία, χρώμα ή έθιμα από τον παλαιστινιακό, έχει βιώσει παρόμοιες ιστορικές τραγωδίες – γενοκτονίες, κατοχές, λιμούς (Μικρά Ασία, Πόντος, Κύπρος). Και τότε, η διεθνής κοινότητα έμεινε σιωπηλή. Η συλλογική μας μνήμη είναι άρρηκτα δεμένη με την προσφυγιά.

Για αυτό ακριβώς, οφείλουμε να βάλουμε πάνω από τα επιχειρηματικά συμφέροντα του νησιού μας – ξενοδόχους, πολιτικούς και μεγαλέμπορους – το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε λαού να ζει ελεύθερα, χωρίς κατοχή, πολέμους και πείνα. Σήμερα είναι η Παλαιστίνη. Αύριο μπορεί να είμαστε εμείς».

Μένει δηλαδή μια μερίδα της κοινωνίας, που δεν έχει υποστεί λοβοτομή.

Εδώ είμαστε, λίγο πριν την προγραμματισμένη για το μεσημέρι εκδήλωση διαμαρτυρίας.

ΥΓ.: Το περιστατικό της Ρόδου στο βιβλίο του Διονύση Ελευθεράτου «Μεταπολίτευση, ένα βολικό ‘τέρας’» (Εκδόσεις Τόπος).