Η απόφαση της εισαγγελίας Πρωτοδικών Λάρισας να γίνει η εκταφή της σορού του Ντένις Ρούτσι κάλυψε μόνον εν μέρει, τον ίδιο τον πατέρα, που απεργεί εδώ και μέρες μπροστά στη Βουλή

Αναλόγως ανταποκρίθηκε ως ένα βαθμό στο δημόσιο αίσθημα.

Διότι η απόφαση μοιάζει εκ του πονηρού εφόσον δεν θεωρεί απαραίτητο να διενεργηθούν τοξικολογικές εξετάσεις.

Για αυτό και ο Πάνος Ρούτσι δικαιολογημένα θα συνεχίσει την απεργία πείνας.

Η αιφνιδιαστική, όμως, αλλαγή στάσης των δικαστικών αρχών και ο τρόπος που μεθοδεύτηκε, εκθέτουν για μια ακόμη φορά την ηγεσία της.

Διότι δείχνει πως η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα δεν λειτουργεί ως ανεξάρτητος θεσμός, αλλά ως προέκταση της εκτελεστικής εξουσίας.

Η εξάρτησή της από την εκάστοτε κυβέρνηση δεν περιορίζεται μόνο στο γεγονός ότι η ηγεσία της διορίζεται από το υπουργικό συμβούλιο.

Φαίνεται σε κάθε βήμα, σε κάθε υπόθεση, όπου η αλήθεια στραγγαλίζεται και η υποτέλεια των δικαστών αποκαλύπτεται χωρίς αιδώ.

Το σκάνδαλο Novartis ήταν η πιο χαρακτηριστική απόδειξη.

Πολιτικοί απαλλάχθηκαν με βολικές αποφάσεις, ενώ οι μάρτυρες που τόλμησαν να μιλήσουν σύρθηκαν στα δικαστήρια και καταδικάστηκαν.

• Διαβάστε επίσης: Ανάλυση / Από την Novartis στον ΟΠΕΚΕΠΕ, μία Κοβέσι δρόμος

Αργότερα οι πολίτες αυτού του τόπου είδαν την ίδια μεθόδευση στο σκάνδαλο των υποκλοπών, στο έγκλημα των Τεμπών, στο ναυάγιο της Πύλου.

Κανείς δεν αγγίζει τους πραγματικά υπεύθυνους.

Είτε γιατί αυτοί που φέρονται να έχουν παραβιάσει τον νόμο καλύπτονται πίσω από το νόμο περί ευθύνης υπουργών, είτε γιατί τα αδικήματα παραγράφονται, είτε ακόμη γιατί η πλειοψηφία της Βουλής τους αθωώνει.

Και η Δικαιοσύνη φαίνεται ότι παρεμβαίνει μόνο όταν το επιβάλλει η κυβέρνηση. Αλλάζει στάση μόνο όταν το πολιτικό κόστος γίνεται αφόρητο. Το αίτημα εκταφής το έδειξε ακόμη μια φορά.

Χθες η κυβέρνηση, δια του εκπροσώπου της, ισχυριζόταν ότι δεν μπορεί να παρέμβει στο έργο της Δικαιοσύνης. Και αρνούνταν κομψά να ικανοποιήσει το δίκαιο και ανθρώπινο αίτημα των συγγενών των θυμάτων.

Η ηγεσία του Αρείου Πάγου έλεγε το ίδιο: «Δεν είναι δυνατόν να ξεκινήσουν νέες ανακριτικές πράξεις για τη φονική σύγκρουση». Αίφνης, υπό την πίεση του κύματος συμπαράστασης προς τον απεργό πείνας, ο υπουργός Δικαιοσύνης αλλάζει στάση. Και «αφήνει ανοικτό το παράθυρο» για να γίνει η εκταφή. Το ίδιο όλως περιέργως κάνει και η Δικαιοσύνη.

• Διαβάστε επίσης: «Όπισθεν ολοταχώς» από Φλωρίδη / Σύντομα εισαγγελική απόφαση για την εκταφή της σορού του γιου του Πάνου Ρούτσι

Η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου προαναγγέλλει και αυτή αλλαγή ρότας. Λέει ότι εξετάζεται το αίτημα όχι, όμως, για τοξικολογικές εξετάσεις. Το timing εντυπωσιάζει, όπως και η ταύτιση απόψεων. Αποκαλύπτει αν μη τι άλλο κάποιες υπόγειες διασυνδέσεις.

Εύλογα διερωτάται ο πολίτης εάν τις αποφάσεις τις παίρνει η Δικαιοσύνη. Ή, εάν τις υπαγορεύει η πολιτική σκοπιμότητα. Αυτό δεν είναι Κράτος Δικαίου.

Όσο η Δικαιοσύνη παραμένει δεμένη στο άρμα της κυβέρνησης, η Ελλάδα θα βυθίζεται στη διαφθορά και στη θεσμική παρακμή.