Στη Θέουτα, τον Ισπανικό θύλακα του Μαρόκου, 3 του Αυγούστου του 2026.

Ένας Ισπανός στρατιώτης με το γκλοπ στο χέρι προσπαθεί να απελάσει ενα αγόρι 12 χρονών.

Το αγόρι κλαίει, τον παρακαλάει να μείνει. Ο στρατιώτης είναι αμήχανος – σχεδόν σαστισμένος.

Μια ολόκληρη Ευρώπη διατάζει τον στρατιώτη να αντιμετωπίσει το αγόρι αυτό για εχθρό.

Να το αντιμετωπίσει ως “μελλοντικό βιαστή”, “μελλοντικό δολοφόνο”, “μελλοντικό ληστή και κακοποιό”.

Να το εξαφανίσει απο τον ορίζοντα της προσδοκίας της. Με άλλα λόγια, να το εξαφανισει απο την επιφάνεια του κόσμου. Να το ρίξει στον βυθό.

Όλα τα καταστατικά κείμενα του πολιτισμού πάλεψαν να μιλήσουν για την ελπίδα.

• Διαβάστε επίσης: Φωτεινή Λαμπρίδη / Ο Σάντσεθ, οι 22 ηγέτες και η ένοχη αφωνία του «δημοκρατικού τόξου»

Να πούνε πως το έκθετο παιδί που θα βρεθεί σε μια καλαθούνα στο Νείλο ή θα το αναθρέψει μια λύκαινα, θα οικοδομήσει πολιτισμούς και πολιτείες.

Να πούνε πως το παιδί που θα γεννηθεί σε μια φάτνη των αλόγων και θα σωθεί από έναν βοσκό στο Κιθαιρώνα θα δημιουργήσει θρησκείες και θα απαντήσει στο αίνιγμα της Σφίγγας.

Να πούνε πως ο κάθε άνθρωπος που γεννιέται, μπορεί να σώσει όλους τους ανθρώπους της γης, πως μπορεί να αγαπήσει όλους τους ανθρώπους της γης.

Πως μπορει να βρει το φάρμακο του καρκίνου, να εξαλείψει την πείνα, να γράψει την καινούρια Οδύσσεια και την καινούρια Ενάτη Συμφωνία.

Πως μπορεί να γίνει πατέρας μας, γιος μας, αδελφός μας, φίλος μας, μέλος της οικογένειάς μας, ζωτικό κομμάτι της ζωής μας.

Αυτήν την ελπίδα πασχίζει να δολοφονήσει ο φασισμός. Να μας πείσει πως το αγόρι που κλαίει δεν είναι ο επομενος Γεώργιος Παπανικολάου ή ο επόμενος Μότσαρτ ή το επόμενο μέλος της οικογένειάς μας αλλά ο επόμενος ληστής, βιαστής, δολοφόνος.

Μόνο και μόνο επειδή γεννήθηκε στη λάθος μεριά του κόσμου: στη μεριά των φτωχών, των πεινασμένων και των απελπισμένων. Αυτό είναι ο φασισμός: η μετατροπή της ελπίδας σε φόβο.

Τι σκατένιος Δυτικός πολιτισμός είναι αυτός: Αποφάσισε πως ένα 12χρονο αγόρι που εκλιπαρεί κλαίγοντας ειναι εχθρός.

Πέταξε στα σκουπίδια τον Όμηρο, τον Αισχύλο, τον Ευρυπίδη, τον Σαίξπηρ και τον Ουγκώ για να βάλει στην θέση τους τον οχετό του νέου φασισμού.

Άφησε στην άκρη τον Ηράκλειτο, τον Σωκράτη, τον Ρουσώ και τον Καντ για να βάλει στην θέση τους τους νεοναζί.

Πρέπει να βρούμε τον δρόμο ώστε να κατανοήσουμε ετούτο το αγόρι που κλαίει ως ζωτική ελπίδα για τη ζωή μας.

Ειδάλλως είμαστε καταδικασμένοι. Αν νικήσουν οι φασίστες, η ανθρωπότητα θα χαθεί.

ΠΗΓΗ: Facebook