Αν δημοσκοπηθούν οι ετοιμοθάνατοι ενός νοσοκομείου για το ερώτημα της μετά θάνατον ζωής, οι έρευνες θα ομοφωνήσουν περί της εξαιρετικά πιθανής ύπαρξης της.

Είναι η τέχνη του να κάνεις την κατάλληλη ερώτηση στους κατάλληλους ανθρώπους. Την ίδια πραγματολογική αξία έχουν κι οι δημοσκοπικές έρευνες που ομοφώνως δίνουν περίπου 20% στο εικαζόμενο κόμμα Τσίπρα.

Στοιχειώδες, Watson…

Θα μπορούσε κανείς να σταματήσει εδώ, λέγοντας ότι τα όνειρα καθενός είναι απολύτως ελεύθερα και δωρεάν.

Αν παρ’ όλα αυτά μπει στην συγκεκριμένη συζήτηση περί ευνοϊκής προοπτικής, μέσω εικασιών, τότε τον περιμένει στο τέλος μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση.

Εικασία Α

Εκ των ΣΥΡΙΖΑ και ΝΕΑΡ υπολογίζεται ένα 7-8%, με παράλληλη συνταξιοδότηση Πολάκη, Τσακαλώτου κά.

Στην υπόλοιπη αντιπολίτευση φέρεται περίπου ο 1 στους 4 να μεταναστεύει, σε παρόμοια ποσοστά από το ΚΚΕ μέχρι και την Ελληνική Λύση…

Ακόμη κι από την ΝΔ φαίνεται ότι αποσπάται ένα ποσοστό 1-2%.

Εικασία Β

Άρα χονδρικώς: 7,5%+11%+1,5% = 20% και σαν να μην πέρασε μια μέρα απο το 2023 (20,1% και 17,8%).

Εκτός Bουλής λοιπόν με την μία τα υπόλοιπα των ΝεΑρ, ΣΥΡΙΖΑ, ΜεΡΑ25 και Κίνημα Δημοκρατίας ενώ ΚΚΕ, Πλεύση, Βελόπουλος, πιθανώς και το ΠΑΣΟΚ, καθίστανται μονοψήφιοι και ψύχραιμοι που δεν τους πήρε το σπίτι ο δρόμος (αλλαγή του ορίου από το 3% σε 5%).

Ταπί και ψύχραιμοι μπορεί αλλά πάντως αποκλείεται να είναι κι αδιάφοροι απέναντι στο εγχείρημα Τσίπρα, όπως ισχυρίζονται.

Από την άλλη ρουφάει κι ο Μητσοτάκης πίσω τους Λατινόπουλους του αλλά όχι εξ ίσου εύκολα και ψεκασμένους της ΝΙΚΗ ή του άλλου εικαζόμενου, του Σαμαρά.

Διατηρεί ανέτως την πρώτη θέση, άντε λαμβάνει και το μπόνους (>25%) και πάμε για δεύτερο γύρο όπου:

Εικασία Γ

Η ΝΔ με 30 παρά και με εξαντλημένες τις εφεδρείες της, χωρίς καμία παράσταση αυτοδυναμίας πλέον, θα κινδυνεύσει με περαιτέρω απώλειες.

Οι τρείς ή τέσσερις μονοψήφιοι αφυδατώνονται υπό την ισχυρή πίεση του ερωτήματος «Απέναντι στον Μητσοτάκη, ποιός;».

Ξεκάθαρα είναι ο Τσίπρας, ο οποιος παθαίνει μια κάποια υδρωπικία και φουσκώνει από τα χαμένα όλων των άλλων, συναντώντας έτσι τον κατερχόμενο κάπου στο 25-27%.

Πρόκειται για ένα retro σενάριο αναβίωσης των δεύτερων εκλογών του 2012, χωρίς Δημαρ-Καμμένο και με έναν αναγεννηθέντα που δεν έχει πια ως αντίπαλο το μέτωπο του σαμαροβενιζελοκουβελισμού αλλά τον απομονωμένο κατάπτυστο των Τεμπών, των υποκλοπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ κοκ.

Ακόμη όμως κι έτσι, αν όλα δηλαδή τα άστρα ευθυγραμμιστούν (Α+Β+Γ), το να ξαναγίνει ο Τσίπρας πρωθυπουργός, είναι εξ ίσου απίθανο με την τρίτη θητεία Μητσοτάκη.

Που σημαίνει ότι πάνω που οι Σουνίτες μαθηματικοί θα κραύγαζαν επιστημονικοφανώς: «Όπερ έδη δείξαι», θα ακουστεί η βύθια φωνή του Καβάφη ν’ απαγγέλει: «Αυτά ο Νέρων και στην Ισπανία ο Γάλβας , το στράτευμα του συναθροίζει και τ’ ασκεί, ο γέροντας των 73 χρόνων…».

Θα έχει δουλέψει δηλαδή ο Τσίπρας για άλλον, ως εμβρυουλκός των εξελίξεων.

Κι αν όλα αυτά γίνουν μέσα στο 2026, τότε ο μεν κ. Αντώνης Σαμαράς θα έχει περάσει κατά 2 έτη την ενδεικνυόμενη ηλικία του Γάλβα, οι δε Δένδιας, Καραμανλής και Βενιζέλος θα είναι ακόμη κάπως άγουροι.

Αν λοιπόν κανείς πήρε σοβαρά το απόφθεγμα ότι η ιστορία διδάσκεται για να διδάσκει, τότε ας ψάξει στην γενιά του Πολυτεχνείου και δη στους γεννηθέντες το 1953, όπως για παράδειγμα είναι οι έμπειροι Δ. Αβραμόπουλος, Β Μειμαράκης, Χρ. Παπουτσής, Κ Σκανδαλίδης, Γ. Σταθάκης κά., που θα είναι του χρόνου ακριβώς 73.

Οι υπόλοιποι ας σκεφτούμε και λύσεις ανοικτού τύπου κι ότι η παιδίατρος κ Μαρία Καρυστιανού είναι συνήλικη του κ. Τσίπρα και της δρακογενιάς του, πράγμα που για μερικούς ακούγεται κάπως παρήγορο. Αυτή μάλιστα δεν είναι μια λύση σικέ, προκάτ και ξαναζεσταμένη σούπα με Σπίρτζη και Γεροβασίλη…

Επίσης μπορεί να ηγηθεί μιας αληθώς πλειοψηφικής πρότασης ακριβώς γιατί απευθύνεται προνομιακά στους 2,5 εκατομμύρια αγνοούμενους της αποχής.

Το κυριότερο όμως είναι ότι έχει πράγματι προδιαγραφές Κιγκινάτου κι όχι τόσο όσον αφορά στην άμεση έλευση της μπροστά στον κίνδυνο του εχθρού όσο κυρίως για την προθυμία της να αποσυρθεί εκ νέου στην Παιδιατρική της αφού σώσει την Πόλη, την δικαιοσύνη, την Δημοκρατία κοκ.