Σχεδόν σαράντα χρόνια μετά, Μάνο, και σου απευθύνομαι.

Ads

Ήρθες με τα τραγούδια σου, νέος κι έφυγες νέος.

Δεν έφτασες τα χρόνια μου.

Δεν σε είδα ηλικιωμένο.

Δεν σε είδα σε φθορά.

Δεν πρόλαβες όμως να δεις πόσο λατρεύεσαι ακόμη.

Δεν πρόλαβες να δεις πως έχεις ακόμη πολιτική παρουσία και στάση με ό,τι διάλεξες να μας πεις.

Ads

Οι φίλοι σου γερνάμε χωρίς εσένα κι ακόμη και σήμερα παίρνουμε αξία όταν διηγούμαστε στιγμές που ζήσαμε μαζί σου. 

Σχεδόν σαράντα χρόνια μετά που μας άφησες δεν μπορώ να σε τραγουδήσω όπως σου πρέπει, να πω «τα τραγούδια της Χαρούλας».

Μπορώ όμως και είμαι ακόμη η Χαρούλα σου και θα είμαι μέσα στον κόσμο που θα ακούει τα τραγούδια σου – τα τραγούδια μας – για να δώσω το μικρόφωνο στην εξαιρετική Ελεωνόρα και τα άλλα παιδιά.

Σαράντα χρόνια μετά είσαι ακόμη εδώ!

Χαρούλα.

*Από την προσωπική σελίδα της στο facebook