Μετά την παρουσίαση της συγκλονιστικής έκθεσης για την κόλαση των ισραηλινών φυλακών από την ισραηλινή οργάνωση B’Tselem, το Tvxs παρουσιάζει κάθε μέρα μία μαρτυρία, από αυτές πάνω στις οποίες στηρίχθηκε η έκθεση.

Σήμερα η μαρτυρία της φοιτήτριας Maryam Salhab (21 ετών) από την Χεβρόνα.

Στις 26 Οκτωβρίου 2023, τα μεσάνυχτα, καθόμουν με τους γονείς και την αδελφή μου όταν περίπου 11 στρατιώτες, ανάμεσα τους μία γυναίκα, εισέβαλαν στο σπίτι μας. Μερικοί ήταν μασκοφόροι. Μας σημάδευαν με τα όπλα τους και μας διέταξαν να μην κουνηθούμε. Φορούσα πιτζάμες και δεν είχα χρόνο να αλλάξω, οπότε φόρεσα γρήγορα τα ρούχα της προσευχής για να καλύψω τα μαλλιά μου.

Οι στρατιώτες πήγαν εμένα, την αδελφή μου και τη μητέρα μου σε ένα δωμάτιo. Έμειναν με τον πατέρα μου στο σαλόνι και τους άκουσα να του φωνάζουν. Έψαχναν τον μεγαλύτερο αδελφό μου, ο οποίος δεν ήταν στο σπίτι. Ένας αξιωματικός της Shin Bet τον έβρισε και απείλησε να συλλάβει αυτόν και τους άλλους αδελφούς μου ως εκδίκηση για όσα έκανε η Χαμάς στο νότιο Ισραήλ. Οι στρατιώτες κατέλαβαν το διαμέρισμα και δημιούργησαν ένα τεράστιο χάος.

Μετά από περίπου μία ώρα, ο αξιωματικός μπήκε στο δωμάτιο που βρισκόμασταν. Ήρθε κοντά μου και με ρώτησε αν ήξερα τι είχε κάνει η Χαμάς στις Εβραίες γυναίκες. Του είπα ότι δεν ήξερα τίποτα, εκτός από αυτά που έλεγαν στις ειδήσεις. Είπε στη γυναίκα στρατιώτη να με ψάξει. Ήμουν πολύ φοβισμένη. Δεν έχω λάβει ποτέ μέρος σε πολιτική δραστηριότητα και δεν έχω ενταχθεί ποτέ σε καμία οργάνωση.

Διαβάστε: Μαρτυρία από τις ισραηλινές φυλακές / Είμαι Ισραηλινός πολίτης – Με βασάνισαν για το facebook

Ήταν η πρώτη φορά που με συνελάμβαναν. Τους παρακάλεσα να με αφήσουν να φορέσω τη μαντήλα μου, αλλά αρνήθηκαν και με πήραν με τις πιτζάμες μου με τα ρούχα προσευχής από πάνω. Μου έδεσαν τα χέρια πίσω με μεταλλικές χειροπέδες. Πονούσα πολύ και δεν μπορούσα να κουνήσω τα χέρια μου. Μου έδεσαν και τα μάτια και μετά με πήραν έξω.

Ένας στρατιώτης με χτύπησε δυνατά στο κεφάλι. Με έβρισε και με αποκάλεσε ISIS.(Ισλαμικό Κράτος)

Με έβαλαν σε ένα λεωφορείο και μπορούσα να δω κάτω από τη δεμένα μάτια ότι δεν υπήρχε κανείς άλλος, εκτός από τον οδηγό. Οκτώ στρατιώτες μπήκαν μετά από μένα και με έβρισαν. Ένας από αυτούς με χτύπησε δυνατά στο κεφάλι και στον ώμο.

Διαβάστε: Μαρτυρία από τις ισραηλινές φυλακές / Είμαι 18 ετών, μου έσπασαν τα χέρια

Μετά από περίπου 10 λεπτά φτάσαμε σε ένα στρατόπεδο που δεν γνώριζα. Οι στρατιώτες με έβγαλαν έξω και τότε ένας στρατιώτης με χτύπησε δυνατά στο κεφάλι. Με έβρισε και με αποκάλεσε πάλι ISIS και στη συνέχεια έβρισε τη Χαμάς. Με έβαλαν να ξαπλώσω μπρούμυτα στο έδαφος, με το πρόσωπό μου στο χώμα.

Μετά μου έδεσαν τα πόδια πολύ σφιχτά. Δύο στρατιώτες πάτησαν την πλάτη μου. Ένιωσα ότι δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Υπήρχε χώμα στο στόμα μου. Κάθε φορά που προσπαθούσα να σηκώσω το κεφάλι μου για να αναπνεύσω, ένας στρατιώτης πατούσε το κεφάλι μου. Τους είπα ότι πνιγόμουν και μου απάντησαν βρίζοντας.

Έμεινα εκεί, τρέμοντας από το κρύο και τον πόνο σε όλο μου το σώμα, με τους στρατιώτες να με κλωτσάνε και να με φτύνουν, μέχρι που άκουσα τον μουεζίνη να καλεί για την πρωινή προσευχή.

Διαβάστε: Μαρτυρία από τις ισραηλινές φυλακές / «Θα σε θάψω ζωντανή»

Με έβαλαν σε ένα στρατιωτικό όχημα και φύγαμε. Ένας στρατιώτης κάθισε δίπλα μου και ένιωσα ότι υπήρχαν και άλλοι στρατιώτες εκεί. Διψούσα πολύ και τους ζήτησα νερό, αλλά αρνήθηκαν και με έβριζαν. Τα χέρια μου πονούσαν από τις χειροπέδες και τους ζήτησα να τις χαλαρώσουν λίγο, αλλά δεν το έκαναν και με έβριζαν και μου φώναζαν πάλι.

Κάποια στιγμή, το όχημα σταμάτησε και έφεραν μία άλλη κρατούμενη. Δεν είχα κοιμηθεί από τότε που με πήραν από το σπίτι των γονιών μου, οπότε αποκοιμήθηκα κατά τη διάρκεια της διαδρομής με το κεφάλι μου ακουμπισμένο στο παράθυρο, αλλά ο στρατιώτης χτύπησε το παράθυρο για να με εμποδίσει να κοιμηθώ.

Φτάσαμε στη φυλακή Ofer μετά από περίπου δύο ώρες. Έβαλαν εμένα και την κρατούμενη που ήταν μαζί μου σε ένα πολύ μικρό δωμάτιο, με χειροπέδες και δεμένα μάτια. Οι γυναίκες στο κελί μας έβγαλαν τα μαντήλια για να δούμε.

Τα χέρια μου πονούσαν πολύ από τις χειροπέδες. Καλέσαμε τους φύλακες να μας πάνε στην τουαλέτα, ελπίζοντας ότι θα έβγαζαν τις χειροπέδες. Μια γυναίκα φρουρός μας πήγε στην τουαλέτα και μας έλυσε τα χέρια. Στη συνέχεια μας τα έδεσε ξανά, αλλά δεν έσφιξε τις χειροπέδες όπως πριν. Διψούσα πολύ και ήπια από τη βρύση στις τουαλέτες.

Διαβάστε: Ντοκουμέντο / Όλο το πόρισμα για την κόλαση στις ισραηλινές φυλακές

Ενας άνδρας φρουρός με πήγε στην ανάκριση. Ήμουν εξαντλημένη και ζήτησα νερό. Μου έδωσαν λίγο. Ο ανακριτής με ρώτησε για τις σπουδές μου, για το πανεπιστήμιο και για την πολιτική μου τοποθέτηση. Του είπα ότι ήμουν απλώς φοιτήτρια ιατρικής και δεν είχα καμία πολιτική τοποθέτηση.

Με ρώτησε για το τι έκανε η Χαμάς, για το βιασμό Εβραίων γυναικών και τη δολοφονία παιδιών. Του είπα ότι δεν ήξερα τίποτα γι’ αυτά και τότε με έβρισε και με απείλησε. Ο φρουρός πήρε τα δακτυλικά μου αποτυπώματα και δείγμα DNA και με οδήγησε πίσω στο κελί.

Στη συνέχεια με οδήγησαν, μαζί με κάποιες άλλες κρατούμενες, στη φυλακή Hasharon, όπου μας έβαλαν σε ένα μικρό και πολύ κρύο δωμάτιο. Μείναμε εκεί για λίγες ώρες και μετά μας πήγαν σε ένα πολύ βρώμικο κελί, με δύο βρώμικα στρώματα. Στεκόμουν εμβρόντητη σε μια γωνιά του κελιού, ένιωθα αηδία και ναυτία.

Ήμουν πολύ κουρασμένη για να σταθώ όρθια, οπότε ακούμπησα στον τοίχο. Δεν μπορούσα να πιστέψω αυτό που μου συνέβαινε. Πεινούσαμε και διψούσαμε, αλλά οι φρουροί αρνούνταν να μας φέρουν φαγητό και νερό.

Ήμασταν έξι σε αυτό το μικρό δωμάτιο. Ήμασταν πολύ κουρασμένες αλλά δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε. Οι φρουροί μας έφεραν τρία μικρά δοχεία με ξινόγαλα και μερικά κομμάτια ψωμί, που δεν ήταν αρκετά. Δεν μας έφεραν άλλο φαγητό μέχρι την επόμενη μέρα στις 3:00 μ.μ., όταν μας έδωσαν λίγο πλιγούρι. Είχε απαίσια γεύση και δεν μπορούσαμε να το φάμε.

Με πήγαν μαζί με άλλες δύο κρατούμενες σε ένα μικρό, βρόμικο δωμάτιο, αν και όχι τόσο άσχημο όσο το δωμάτιο στο οποίο ήμασταν πριν. Η τουαλέτα εκεί ήταν εντελώς εκτεθειμένη. Ζητήσαμε ένα στρώμα και μας έφεραν το ίδιο βρόμικο στρώμα που υπήρχε και στο άλλο δωμάτιο. Το σκουπίσαμε και το καθαρίσαμε όσο μπορούσαμε και καθίσαμε πάνω του, γιατί δεν είχαμε άλλη επιλογή.

Στις 30 Οκτωβρίου 2023, νωρίς το απόγευμα, οι γυναίκες φρουροί μας έκαναν σωματικό έλεγχο εντελώς γυμνές, γελώντας μαζί μας. Στη συνέχεια με πήγαν μαζί με άλλες δύο κρατούμενες στη φυλακή Damun.

Με πήγαν και πάλι για ανάκριση. Ένας αξιωματικός με ανέκρινε για περίπου 10 λεπτά. Κυρίως με απειλούσε και με έβριζε. Στη συνέχεια με πήγαν στη μονάδα γυναικών, η οποία είχε πολύ κόσμο. Εκεί μπορούσαμε να κάνουμε ντους και οι κρατούμενες μας έδωσαν ρούχα.

Όμως ούτε εκεί υπήρχε τίποτα να φάμε ή να πιούμε. Μας έβαλαν σε ένα πολύ μικρό κελί. Όλο το διάστημα που ήμουν εκεί, δεν παίρναμε σχεδόν καθόλου φαγητό, παρά μόνο μερικά κομμάτια ψωμί. Έκανε πολύ κρύο. Έτρεμα συνέχεια γιατί δεν υπήρχαν κουβέρτες.

Μετά από μερικές εβδομάδες, ακούσαμε ότι υπήρχε συμφωνία ανταλλαγής. Σε μερικές άλλες κρατούμενες και σε μένα είπαν ότι θα μας άφηναν ελεύθερες και μετά μας έκαναν πάλι σωματικό έλεγχο και μας έβαλαν σε ένα πολύ βρόμικο δωμάτιο. Με πήγαν σε ένα δωμάτιο όπου ένας ανακριτής απείλησε εμένα και την οικογένειά μου και μας προειδοποίησε να μην κάνουμε καμία γιορτή(για την απελευθέρωση).

Κατόπιν με πήγαν με άλλες πέντε γυναίκες στη φυλακή Ofer, όπου μας έβαλαν σε ένα πολύ μικρό κελί για 12 ώρες. Έκανε πολύ κρύο εκεί και δεν υπήρχε τουαλέτα. Δεν μας έδιναν φαγητό όλο αυτό το διάστημα. Μας πήγαν, μία προς μία, να δούμε τους ανακριτές της Shin Bet.

Υπήρχαν έξι ανακριτές εκεί και μιλούσαν όλοι ταυτόχρονα. Δεν ήταν ανάκριση, μόνο απειλές. Με έβριζαν και με απειλούσαν ότι θα εκδικηθούν την οικογένειά μου για όσα έκανε η Χαμάς κοντά στα σύνορα με τη Γάζα. Περιμέναμε σε ένα κελί, με χειροπέδες και δεμένα μάτια, μέχρι να μας παραδώσουν στον Ερυθρό Σταυρό.

* Μαρτυρία που δόθηκε στην ερευνήτρια της B’Tselem, Manal al-Ja’bari, στις 10 Δεκεμβρίου 2023.