Δάκρυα κύλησαν στο πρόσωπο της Μέρκελ, όταν στη διάρκεια της μεγάλης κρίσης, ο Ομπάμα και οι άλλοι την πίεζαν να συναινέσει στην διοχέτευση ρευστού από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Το περιέγραψε η ίδια με υφέρπουσα οπερετική δραματικότητα στη συζήτηση στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος με την οποία δεν συνεισέφερε κάτι περισσότερο από όσα περιλάμβανε η βιογραφία της.

Αυτό το κλάμα πέρα από συναισθηματικό ξέσπασμα θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια διαπραγματευτική τακτική για  να ξεπεράσει το σκόπελο, δεδομένου ότι γνώριζε πως απέναντι της δεν είχε χώρες που τρεκλίζουν και αδύναμους πολίτες, αλλά ισχυρές δυνάμεις και σημαντικά συμφέροντα.

Απέναντι στον Ελληνικό λαό, του οποίου την καρτερικότητα και την αντοχή εκθείασε εκ των υστέρων  η πρώην καγκελάριος, στάθηκε ασυγκίνητη και άτεγκτη.

Το ίδιο είχε κάνει και για τους συμπατριώτες της από την Ανατολική Γερμανία των οποίων τα βάσανα αναγνώριζε μετά την γερμανική ενοποίηση, αλλά πέραν τούτου ουδέν.

Η Άνγκελα καταλόγισε την επιλογή ενός Grexit στον Σόιμπλε. Εκείνος όμως φρόντισε, πριν πεθάνει να οργανώσει την άμυνά του, απέναντι  στην πρώην καγκελάριο την οποία κάποτε είχε επιβάλει στην θέση του Γενικού Γραμματέα της CDU.

Ο Βόλφανγκ την κάρφωσε δηλώνοντας  ότι ο ίδιος δεν ήταν υπέρ της ανάμειξης του Δ.Ν.Τ. κάτι που το επέβαλε η Μέρκελ, επειδή φοβόταν ότι τα ευρωπαϊκά όργανα θα ήταν επιεική απέναντι στις αδύναμες χώρες.

Η κ. Μέρκελ απέδωσε ειλικρίνεια στις διαπραγματεύσεις της με τον Αλέξη Τσίπρα. Αναρωτιέμαι αν ήταν στα πλαίσια της ειλικρίνειά της και το παρακάτω περιστατικό.

Όταν ο τότε πρωθυπουργός της ανέφερε ότι τα λεφτά τελειώνουν, εκείνη έσπευσε να τον πληροφορήσει, ότι υπάρχει ο τάδε ή ο δείνα κωδικός (όπως την είχαν ειδοποιήσει οι εδώ «Μένουμε Ευρώπη») προκειμένου η διαπραγμάτευση να συνεχιστεί εκβιαστικά με απόλυτα στεγνά ταμεία.

Από τις διηγήσεις της Μέρκελ καταρρέει ο τοξικός μύθος που καλλιεργήθηκε από το εδώ προπαγανδιστικό σύστημα ότι η πρώην καγκελάριος διαπραγματεύονταν με κατσαπλιάδες.

Η διαβρωτική προπαγάνδα έφτανε μέχρι τα αγγλικά του Τσίπρα λες και έχουν δει την Μέρκελ ή τον παραπεταμένο Ερντογάν που σήμερα τον παρακαλούν να συμμετάσχει στην ευρωπαϊκή άμυνα, να επιδεικνύουν τα αγγλικά τους.

Να μην μιλήσουμε για τον Ελευθέριο Βενιζέλο (ο Ευάγγελος στ΄ αλήθεια είναι άψογος) ο οποίος σύμφωνα με ιστορικούς μιλούσε γαλλικά με απαίσια κρητική προφορά, καθότι ήταν και αυτοδίδακτος.

Η Άγκελα Μέρκελ πριν συναντήσει τον Τσίπρα ή άλλους ηγέτες στην διάρκεια της κρίσης, είχε αποδείξει ότι ως γυναίκα διαθέτει τον ίδιο ή περισσότερο κυνισμό από άνδρες στην αρένα της πολιτικής.

Χωρίς να διαθέτει την υπερβατική ή οραματική διάνοια άλλων ιστορικών ηγετών, κατόρθωσε να γράψει ιστορία με έναν ανεπανάληπτο αυτοέλεγχο και αποτελεσματική οργανωτικότητα σε υψηλό γερμανικό level.

Ένιωθε λέει βραδύνους όταν δεν καταλάβαινε τι της έλεγαν πιέζοντάς την στην G8, επαναλαμβάνοντας μονότονα νομικά επιχειρήματα για ένα κατεξοχήν πολιτικό θέμα. Κατά το κοινώς λεγόμενο έκανε τον χαζό αυτή η πολύ έξυπνη γυναίκα, που ήξερε να ελίσσεται αθόρυβα στην ίντριγκα και να κρύβει κάτω από ένα μετριοπαθές ύφος ένα σκληρό πολλές φορές συντηρητικό υπόβαθρο.

Είναι η γυναίκα που έκανε καριέρα με το όνομα του πρώτου συζύγου της και ως αρμόδια υπουργός μειοψήφησε στην κατοχύρωση του δικαιώματος των γυναικών στην άμβλωση με μια παραλλαγή μάλλον για το πολιτικό θεαθήναι.

Αναγνωρίζει ότι η πρώην Ανατολική Γερμανία είχε προωθημένες θέσεις στο γυναικείο ζήτημα λύνοντας παρόμοια θέματα από το 1972,  αλλά τις αποδίδει  στην πολιτική ένταξης των γυναικών στην παραγωγή.

Ως υπουργός περιβάλλοντος ήταν σκληρά απέναντι στο κίνημα εναντίον της μεταφοράς πυρηνικών αποβλήτων, όταν χρειάζονταν 30.000 αστυνομικοί για να συνοδεύουν τα οχήματα της εταιρίας Castor που την διεκπεραίωνε.

Προστατευόμενη του Χέλμουτ Κολ δεν δίστασε να τον «πυροβολήσει» ψυχρά, όταν βεβαιώθηκε ότι δεν πρόκειται να βγει πολιτικά ζωντανός μετά από ένα χρηματοδότησης σκάνδαλο της CDU.

Επέλεξε να καρφώσει τους Σοσιαλδημοκράτες για τις αντιρρήσεις τους σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράκ με άρθρο της μάλιστα στην Αμερική. Ανφέρ που αναγνωρίζει και η ίδια στην βιογραφία της.

Στο προσφυγικό πάντως η θέση της ήταν προωθημένη, εξασφαλίζοντας πολύτιμα χέρια για να την ακμάζουσα τότε γερμανική οικονομία.

Με την εταιρική σχέση με τη Ρωσία κράτησε απογειωμένη την οικονομία ότι και να λένε οι σημερινοί επικριτές της ενώ δεν ήταν υπέρ της συμμετοχής της Ουκρανίας και της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ. Ήταν όμως υπέρ του 2% του προϋπολογισμού για την άμυνα ποσοστό που θεωρούνταν τότε εξωφρενικά μεγάλο από άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Το 2021 οι πολεμικές δαπάνες στη Γερμανία κυμαίνονταν στο 1,33%, ενώ τώρα ο φιλοπόλεμος καγκελάριος Μερτζ ασπάστηκε το 5% σ΄ έναν υπόγειο ανταγωνισμό με τον υποψήφιο πυρηνικό προστάτη της Ευρώπης Μακρόν και την αμερικανόφιλη Πολωνία.

Το ΝΑΤΟ τώρα δικαιώνεται και ο επανεξοπλισμός της Γερμανίας είναι γεγονός.

Κοντολογίς η Ανγκελα Μέρκελ ως ένας ανεπανάληπτος πολιτικός χαμελαίων και συστηματική υπολογίστρια έγραψε μια ιστορία με πολλές όψεις.

Βραδύνους αισθάνθηκα εγώ ως αναγνώστης, επειδή δεν κατάλαβα πως μια απολίτικη γυναίκα μέχρι τα 38 της, είχε μετά αυτή την ιλιγγιώδη  πολιτική διαδρομή που την οδήγησε στην κορυφή.

Ο πάστορας πατέρας της επέλεξε να ζήσει στην Ανατολική Γερμανία και ανήκε όπως λέει η ίδια στους οπαδούς της θεολογίας της απελευθέρωσης, που σε ανατριχιαστικά καθεστώτα της Λατινικής Αμερικής έδωσε πολλούς μάρτυρες.  Η κόρη λοιπόν του πάστορα δεν κακοπέρασε στην Ανατολική Γερμανία έστω και αν ως παπαδοπαίδι προσέκρουσε πολλές φορές σε καχυποψία.

Κάποια φορά ένας καθηγητής την απέβαλε από την αίθουσα επειδή στην διάρκεια μαθήματος του Μαρξισμού- Λενινισμού έλυνε ασκήσεις φυσικής. Περιστατικό που δεν το λες και επαναστατική ενέργεια.

Μετά την πτώση του τείχους, που τη βρήκε να εξέρχεται από μια σάουνα όπου είχε  πάει με τη φίλη της, συμμετείχε  στις πρώτες μεταπολεμικές εκλογές  σε ένα μικρό κόμμα το  οποίο απέσπασε περίπου 2,5%. Είδε όμως το φως το αληθινό και μεταπήδησε στο Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα όπου είχε την γνωστή πλέον πορεία.

Ουσιαστική αυτοκριτική η Άνγκελα Μέρκελ δεν  έχει κάνει και δεν πρόκειται όπως είπε να ζητήσει συγνώμη από τον ελληνικό λαό, γιατί προφανώς αυτό επιβάλλει και η γερμανική υπεροψία.

Έτσι και αλλιώς, στην κορυφή της πολιτικής κλίμακας συναντάς πρόσωπα ερωτευμένα κυρίως με τον εαυτό τους,  αρκετά από τα οποία με ναρκισσιστικές ή άλλες διαταραχές.

Η Μέρκελ συγκρινόμενη και με σημερινά παραδείγματα δεν ανήκει σε αυτές τις ακραίες περιπτώσεις. Όπως ιδιωτικά δεν φάνηκε να ελκύεται από το μεγάλο πλούτο. Απλά επέμεινε εν μέσω μιας μεγάλης κρίσης σε πολιτικές σκληρών γερμανικών συμφερόντων, που έκαναν χιλιάδες ανθρώπους να κλάψουν και μερικούς να αυτοκτονήσουν.

Το καύσιμο για την ιστορία και τη δική της διαδρομή.

ΥΓ. Σε κάποιο σημείο της αυτοβιογραφίας της αναφέρει: έτρεμε το φυλλοκάρδι μας όχι τόσο για το κόστος της αλήθειας, αλλά για το κόστος της συγκάλυψής της. Επί του θέματος της συγκάλυψης ο ασυναίσθητος γόνος Κ. Μητσοτάκης θα μπορούσε να της κάνει ένα φροντιστήριο στο πρόγευμα που της παρέθεσε.