Οι «Άγριες φράουλες» του σπουδαίου Σουηδού σκηνοθέτη Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου. Ένα γλυκόπικρο οδοιπορικό στις αναμνήσεις και τα όνειρα της ανθρώπινης ύπαρξης, που κατέκτησε τη Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου το 1958.

Υπόθεση

Ένας ηλικιωμένος ακαδημαϊκός καθηγητής ταξιδεύει από την Στοκχόλμη στη Λουντ με το αυτοκίνητο του για να παραλάβει ένα τιμητικό βραβείο για τα 50 χρόνια προσφοράς του στην εξάσκηση του επαγγέλματος του. Στο ταξίδι του αυτό συνοδός του θα είναι η νύφη του. Στη διαδρομή όμως θα συναντήσει διάφορα πρόσωπα που συνειρμικά θα τον φέρουν αντιμέτωπο με όνειρα του παρελθόντος, μνήμες μιας ζωής που έχει μείνει πίσω.

Οι αναμνήσεις απογοητεύσεων, οι προβληματικές σχέσεις με την οικογένεια στοιχειώνουν τον πρωταγωνιστή και το ταξίδι μετατρέπεται σε πνευματικό ταξίδι ενδοσκόπησης και αναζήτησης του πρωταγωνιστή σχετικά με ερωτήματα που αφορούν τα ηθικά διλήμματα που συναντά ο άνθρωπος μπροστά του, την αγάπη, τον θάνατο και τις ανθρώπινες σχέσεις.

«Υπάρχει πάντα μια διαρκής πάλη μέσα μου, ανάμεσα στην ανάγκη μου να καταστρέψω και στη θέλησή μου να ζήσω. Κι αυτό δημιουργεί μία εσωτερική ένταση που κυριαρχεί και στον τρόπο που δημιουργώ και στην υλική μου ύπαρξη. Κάθε πρωί ξυπνώ με μια καινούρια οργή, μια καινούρια καχυποψία, μια καινούρια λαχτάρα για τη ζωή» Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.