Πώς θα αισθανόσασταν αν ανακαλύπτατε ότι ο μικρός πρίγκιπας μεγάλωσε κι έχει ξεχάσει ότι έχει σχέση με τη μαγεία της παιδικής του ηλικίας, το κουτάκι - πρόβατο, την αλεπού τον αστεροειδή Β 612, προσπαθώντας να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του καπιταλιστή εργοδότη του;

Φαίνεται τελικά πως ο Μαρκ Όσμπορν ήταν ο ιδανικός άνθρωπος για να τολμήσει να μεταφέρει στο σινεμά τον «Μικρό Πρίγκιπα» του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερί, χωρίς να προδώσει τίποτα από τη μαγεία της ιστορίας του και κυρίως χωρίς να προσπαθήσει να αναμετρηθεί με το μύθο του.

Ο Όσμπορν καταφέρνει  με όχημα την ιστορία του Μικρού Πρίγκιπα να κάνει ένα αιχμηρότατο κοινωνικό σχόλιο για τον σύγχρονο δυτικό πολιτισμό σε πολλά επίπεδα επιλέγοντας μια μικρή ηρωίδα στη διασκευή του, της οποίας το μέλλον είναι προγραμματισμένο ως το τελευταίο δευτερόλεπτο με μοναδικό σκοπό τη ζωή την επιτυχία και το χρήμα.

Με οδηγό ένα αυστηρό οργανόγραμμα που έχει δημιουργήσει η μητέρα της - «Το σχέδιο της ζωής σου» το αποκαλεί-  η μικρή προσπαθεί να αντεπεξέλθει στους υψηλούς στόχους που θέτει η κοινωνία μέσα από τη φωνή της μαμάς της. Να αριστεύσει, να περάσει στο πιο απαιτητικό σχολείο για να γίνει μια περιζήτητη εργαζόμενη. Η φιλία (το κόκκινο τριαντάφυλλο) είναι χαμένος χρόνος. όσο για το όνειρο, αυτό δεν ανταποκρίνεται στους ρεαλιστικούς στόχους μιας «επιτυχημένης» ζωής.

Όλα αλλάζουν άρδην όταν μάνα και κόρη μετακομίζουν σε νέο υπερσύγχρονο σπίτι. Ο νέος γείτονας τους, ένας sui generis ηλικιωμένος άνδρας θα αποκαλυφθεί πως είναι ο πιλότος που είχε συναντήσει τον μικρό πρίγκιπα κάποτε στην έρημο. Το γνωστό αεροπλάνο του εξάλλου είναι μέσα στον κήπο του ενώ σελίδες από το βιβλίο του Εξυπερί τρυπώνουν με μορφή σαΐτας στον οχυρωμένο κόσμο της μικρής. Ο Αεροπόρος, που την ξεναγεί σε έναν εκπληκτικό κόσμο όπου όλα είναι πιθανά - έναν κόσμο που ο ίδιος γνώρισε πριν καιρό από τον Μικρό Πρίγκιπα.

Όταν έρχεται σε επαφή με τον πιλότο και την ιστορία του μικρού πρίγκιπα το πρώτο που θα κάνει είναι να αμφισβητήσει την ύπαρξή του. «Αυτά είναι παραμύθια», λέει.  Εξάλλου το όνειρο η ουτοπία η ελευθερία της φαντασίας είναι εξαιρετικά επικίνδυνα σήμερα και η φράση «Βλέπεις μόνο με την καρδιά» μεταφράζεται σε απόλυτο παραλογισμό αφού δεν τεκμηριώνεται επιστημονικά.

Η εξέλιξη της ιστορίας όμως θα την ξαφνιάσει αφού θα πετάξει η ίδια ως τους μακρινούς πλανήτες του Εξυπερί που δεν είναι και τόσο μακρινοί τελικά αφού βρίσκονται στα χέρια των ηρώων του. Του Ματαιόδοξου, του βασιλιά, του μεγαλοεπιχειρηματία. Θα ανακαλύψει πως από την εποχή που ο μικρός πρίγκιπας ήταν παιδί η ζωή έχει αλλάξει εφιαλτικά με τη δύναμη συγκεντρωμένη αποκλειστικά στα χέρια των ισχυρών. Άνθρωποι ρομπότ κατοικούν τους μαγικούς πλανήτες του Εξυπερί και ο Μικρός Πρίγκιπας έχει ξεχάσει ποιος είναι. «Το πρόβλημα δεν είναι ότι μεγαλώνουμε αλλά το ότι ξεχνάμε».

Η μικρή ηρωίδα πρέπει να «ξύσει» επίμονο τη μνήμη του μικρού πρίγκιπα και τα μόνα της εργαλεία είναι τα δικά του σύμβολα ζωής. Το πρόβατο , οι ζωγραφιές του η αλεπού το αεροπλάνο τα μπαομπάμπ ,  η χαμένη του αθωότητα. Ταυτόχρονα πρέπει να γκρεμίσει τον τεχνοκρατικό κόσμο που την περικυκλώνει και της στήνει ξόβεργα περιορίζοντας τη φαντασία της και τη δυνατότητά της να εκφραστεί και να ζήσει ελεύθερα.

Ταυτίζεται παράλληλα με την αλεπού που εξημερώθηκε άρα κινδυνεύει για πρώτη φορά να κλάψει με την πρώτη απώλεια.

Ο Όσμπορν καταφέρνει να φέρει το μύθο του Μικρού Πρίγκιπα στο σήμερα προσθέτοντας μέσα από την παράλληλη ιστορία του τις σημερινές προκλήσεις χωρίς να αφαιρεί το διαχρονικό αίτημα του μύθου και κυρίως χωρίς να προσπαθεί να αναμετρηθεί μαζί του. Ο θεατής νιώθει πως αυτή η δύσκολη ισορροπία βασάνισε τον σκηνοθέτη ο οποίος ξεπέρασε τελικά σκοπέλους και υφάλους. Ενδιαφέρον έχει η διπλή εικαστική γραφή (η ταινία συνδυάζει computer animation με παραδοσιακές τεχνικές stop-motion) ενώ η υπέροχη μουσική δημιουργεί μια τέλεια γέφυρα ανάμεσα στους δύο κόσμους.

Μοναδικό μειονέκτημα της ταινίας το γεγονός ότι ο Όσμπορν επέλεξε να επαναλαμβάνει ορισμένες φράσεις του βιβλίου αντί να εκμεταλλευθεί περισσότερο τον πλούτο του κλασικού μυθιστορήματος. Σε κάθε περίπτωση η ταινία είναι η πιο γοητευτική απόπειρα μεταφοράς του αριστουργήματος του Εξυπερί στη μεγάλη οθόνη.

Όσοι αγαπήσαμε τον  Μικρό Πρίγκιπα παιδιά ίσως ανακαλύψουμε πως ξεχάσαμε να ποτίσουμε το κόκκινο τριαντάφυλλο. Αλλά εξάλλου γι’αυτό είναι πάντα εκεί ο Μικρός Πρίγκιπας, για να μας το θυμίζει.