H Δανάη Κουκουλομμάτη, η οποία εργάζεται στον χώρο της ναυτιλίας ως διευθύντρια marketing, αφηγείται στο Tvxs την εμπειρία της συγγραφής -από την ιδέα μέχρι το τυπογραφείο- του πρώτου της βιβλίου με τίτλο «Κάτι να σου πω», που θα κυκλοφορήσει σύντομα από τις εκδόσεις Πηγή, προσκαλώντας μας και στην πρώτη του παρουσίαση.

Μια σύντομη σκέψη πριν αρχίσω: Ζούμε σε έναν κόσμο που βιάζεται να ξεπεράσει τον πόνο. Το πένθος συχνά σωπαίνει, ενώ είναι κομμάτι της ζωής. Αν δεν του δώσουμε χώρο, δεν βρίσκει λέξεις να εκφραστεί. Κι αν δεν βρει λέξεις, δεν βρίσκουμε γαλήνη.

Πέρασαν δεκαπέντε χρόνια από τότε που ξεκίνησα μαθήματα δημιουργικής γραφής στο σεμινάριο «Αφήγηση ζωής» της Κρυσταλίας Πατούλη.

Έγραφα από παιδί, αλλά εκεί, για πρώτη φορά, ήρθα σε επαφή με τη βιωματική αφήγηση. Μου άνοιξε έναν καινούριο τρόπο να βλέπω τις λέξεις. Σαν να μπορούσαν να κουβαλούν μνήμη, σιωπή και συναίσθημα ταυτόχρονα.

Από τότε, έγραφα σκόρπια. Μικρά αποσπάσματα, σκέψεις, φράσεις σε χαρτάκια, σημειώσεις στο κινητό. Πέρσι ένιωσα πως ήρθε η ώρα να τα βάλω σε σειρά. Χωρίς να ξέρω ακριβώς πώς, αλλά δεν μπορούσα πια να τα κρατήσω άλλο μέσα μου.

Το γράψιμο δεν μου ήταν ποτέ εύκολο. Ένα από τα πρώτα που θυμάμαι, άλλωστε, από το σεμινάριο, ήταν η φράση που έχει πει ο αμερικανός δημοσιογράφος Red Smith: «Tο γράψιμο δεν είναι και τόσο δύσκολο πράγμα. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να καθίσεις μπροστά σε μια γραφομηχανή και να ανοίξεις μια από τις φλέβες σου», και πραγματικά έτσι το ένιωθα. Υπήρχαν στιγμές που ήθελα να σταματήσω, αλλά οι λέξεις έβγαιναν σαν χείμαρρος, σαν κάτι που σε ξεπερνά.

Το βιβλίο αυτό το ένιωσα σαν συνομιλητή. Σαν να έχεις βγει με έναν φίλο για κρασί και να μιλάτε. Χωρίς φίλτρα, χωρίς άμυνες. Με ένα φίλο που θυμάστε, γελάτε, κλαίτε μαζί.

Θα έλεγα πως το «Κάτι να σου πω» είναι για εκείνους που μένουν πίσω. Που καλούνται να αγκαλιάσουν μια νέα ζωή, μια πραγματικότητα που δεν αναγνωρίζουν ακόμη. Είναι για τη στιγμή που ο χρόνος σταματά και, χωρίς να το καταλάβεις, αρχίζεις να συστήνεσαι ξανά στον εαυτό σου.

Είναι μια ιστορία για την απώλεια, όπως τη ζεις όταν σβήνουν τα φώτα. Όταν όλοι περιμένουν να είσαι καλά κι εσύ δεν έχεις πού να βάλεις όσα νιώθεις. Για το πένθος που δεν είναι θεαματικό, αλλά ήσυχο, καθημερινό και συχνά βουβό.

Όταν τελείωσε, ένιωσα ανακούφιση. Αφενός γιατί τα κατάφερα, αφετέρου γιατί ολοκληρώθηκε ένας κύκλος. Ένας κύκλος σιωπής, απώλειας, ωρίμανσης.

Όμως με έπιασε και φόβος. Και τώρα τι; Δεν μου αρέσει να εκτίθεμαι. Είμαι μάλλον ένας ιδιωτικός άνθρωπος. Όμως τώρα νιώθω πως ένα κομμάτι της ψυχής μου γίνεται δημόσιο. Αυτό με κάνει να αισθάνομαι ευάλωτη.

Κι όμως, πιστεύω βαθιά στη δύναμη της τέχνης. Ελπίζω μέσα από το βιβλίο να βρουν φωνή τα συναισθήματα όλων μας, όσα είναι πιο μεγάλα από εμάς ή τόσο καλά κρυμμένα που δεν ξέραμε πως τα έχουμε.

Κι ίσως αυτό να είναι η νίκη. Να ξαναβρούμε μια γλώσσα για να εκφράσουμε τον πόνο, ώστε να βρούμε και μια θέση μέσα στη νέα μας ζωή.

«Κάτι να σου πω», Δανάη Κουκουλομμάτη, Εκδόσεις Πηγή, 2025

Ένα βιβλίο για εκείνους που μαθαίνουν να ζουν ξανά, όταν όλα γύρω τους αλλάζουν. Για τη σιωπή που γίνεται λέξεις, και τη μνήμη που μεταμορφώνεται σε φως.

Πρόσκληση:

Κάτι να σου πω για τη Δανάη

Η Δανάη Κουκουλομμάτη μεγάλωσε στην Αθήνα και τα τελευταία χρόνια ζει μεταξύ Ταϊλάνδης και Ελλάδας, κουβαλώντας τις λέξεις της σαν μικρές πατρίδες.

Σπούδασε Ναυτιλιακά και έχει εργαστεί στον χώρο της ναυτιλίας, του μάρκετινγκ και της επιχειρηματικότητας. Είτε γράφει επαγγελματικά είτε για να μην ξεχάσει, οι λέξεις ήταν πάντα ο τρόπος της να δίνει χώρο σε όσα δεν λέγονται εύκολα.

Το «Κάτι να σου πω» είναι το πρώτο της βιβλίο. Μια ιστορία για τη μνήμη, την απώλεια, την αγάπη και όλα εκείνα που μείνανε μέσα μας χωρίς φωνή.