Έφυγε τα ξημερώματα από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών ο Γκέντσο Ερκάλ (Genco Erkal) ένας από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς του τουρκικού θεάτρου, ιδρυτής του επαναστατικού Θεάτρου των Φίλων (Dostlar Tiyatrο), πολυβραβευμένος τόσο για τις ερμηνείες του όσο και για τη σκηνοθεσία του σε έργα Ιονέσκο, Μπρεχτ, Ναζίμ Χικμέτ, Yaroslav Hasek και πολλών άλλων.

Το «Ημερολόγιο ενός τρελού» του Γκόγκολ ήταν από τους πιο γνωστούς του ρόλους. Το ανέβασε ως το πρώτο ατομικό έργο που παίχτηκε στην Τουρκία στο Θέατρο Τέχνης της Άγκυρας το 1965 και συνέχισε να το ανεβάζει με διαφορετικές ερμηνείες το 1969, το 1992 και το 2014. Τιμήθηκε με πολλά βραβεία ως ηθοποιός και σκηνοθέτης θεάτρου.

Μεταξύ 1993 και 1998, ο Γκέντζο Ερκάλ άρχισε να παίζει στα γαλλικά στο Παρίσι και στο Φεστιβάλ της Αβινιόν και πρωταγωνίστησε σε τρεις γαλλικές παραγωγές: The Cloud in Love του Nâzım Hikmet, Ou vas-tu Jérémie του Philippe Minyana και στον Αλχημιστή, προσαρμοσμένο από το διάσημο μυθιστόρημα του Πάουλο Κοέλιο.

Σε συμφωνικές συναυλίες ερμήνευσε ως αφηγητής τα έργα Πέτρος και ο Λύκος του Προκόφιεφ, το Παραμύθι του Στρατιώτη του Στραβίνσκι και το Ναζίμ του Φαζίλ Σάι. Έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε σημαντικές τουρκικές ταινίες όπως το «Μια εποχή στο Χακιάρι» του Φερίτ Ετγκιού, που προβλήθηκαν σε σημαντικά διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ όπως στο 33ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου όπου κέρδισε την Αργυρή Άρκτο δηλαδή το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής.

Τον Απρίλιο του 2021, ανακοίνωσε ότι λόγω των tweets στα οποία επέκρινε την τουρκική κυβέρνηση διώκεται για προσβολή του Προέδρου πολλά βραβεία. Του απονεμήθηκε το βραβείο «Χρυσό Πορτοκάλι» δύο φορές στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αττάλειας στην κατηγορία “καλύτερου ηθοποιού” για τις ταινίες Horse το 1982 και Faize Hücum το 1983..

Το 2008 έγραψε και σκηνοθέτησε το ντοκιμαντέρ «Sivas’93», ένα παράδειγμα επικού θεάτρου στο οποίο οι ηθοποιοί αναλαμβάνουν περισσότερους από έναν ρόλους, το οποίο αφηγείται την ιστορία τριάντα τριών ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους σε εμπρησμό ενός ξενοδοχείου της Σεβάστειας το 1993. Αναφερόταν στην «σφαγή του Σίβας που συνέβη στις 2 Ιουλίου 1993 όταν όχλος κυρίως Μουσουλμάνων κατοίκων επιτέθηκαν και έβαλαν φωτιά σε ξενοδοχείο του Σίβας όπου είχαν συγκεντρωθεί Αλεβίτες διανοούμενοι με την ευκαιρία ενός τοπικού φεστιβάλ. Το έργο ανέβηκε σε όλη την Τουρκία και την Ευρώπη.

Το 2009, ερμήνευσε το μονοπρόσωπο έργο «ο Μαρξ στο Σόχο», που έγραψε ο Αμερικανός ιστορικός και θεατρικός συγγραφέας Χάουαρντ Ζιν , και το ανέβασε με τον τίτλο «Η επιστροφή του Μαρξ».

Ήταν από τους πιο σφοδρούς επικριτές του Ταγίπ Ερντογάν και της ισλαμοποίησης της τουρκικής πολιτικής. Τον Απρίλιο του 2021, ανακοίνωσε ότι λόγω των tweets στα οποία επέκρινε την τουρκική κυβέρνηση του ασκήθηκε δίωξη για προσβολή του Προέδρου Ερντογάν. Ως πολιτικοποιημένος καλλιτέχνης έμεινε ενεργός ως το τέλος της ζωής του.