Ο stand-up κωμικός Βαγγέλης Μουλαράς επιστρέφει στη σκηνή με τη δεύτερη σόλο παράστασή του με τίτλο «Ναι μεν, αλλά…», η οποία παρουσιάζεται κάθε Τετάρτη στο Θέατρο Ελεύθερη Έκφραση στην Κυψέλη.

Με αφορμή την παράσταση που συνεχίζεται μέχρι την 1η Απριλίου, μιλήσαμε με τον κωμικό Βαγγέλη Μουλαρά για το πώς η προσωπική εμπειρία και η ωριμότητα επηρεάζουν το γράψιμο και την παρουσία του στη σκηνή, για τη σατιρική εκπομπή του «Τα Νέα της Εβδομάδας» και στο πώς η πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα προσφέρει –σχεδόν ασταμάτητα– υλικό και για το αν η κωμωδία μπορεί να αλλάξει απόψεις.

Ο τίτλος «Ναι μεν, αλλά…» παραπέμπει σε μια μόνιμη εσωτερική αντίφαση. Είναι κάτι που σε χαρακτηρίζει σαν άνθρωπο ή σαν κωμικό;

Ναι. Και τα δύο. Επειδή είμαι και μεσαίο παιδί νιώθω ότι βρίσκομαι συνέχεια στην μέση. Είμαι και μιλένιαλ που είναι η γενιά που βρίσκεται στην μέση. Δηλαδή μεγαλώσαμε χωρίς ίντερνετ και κρίση, ξέρουμε πως είναι το πριν και το μετά. Ναι μεν προλάβαμε τις δραχμές αλλά τώρα σκρολάρουμε στο τικτοκ. Ανήκουμε παντού και πουθενά. Όλη μας η ζωή είναι ένα μεγάλο «Ναι μεν, αλλά…».

Βρίσκεις διαφορές με τον πρώτο σου μονόλογο «Δέκα με τόνο» και το «Ναι μεν αλλά..»;

Η βασική διαφορά έγκειται στο ότι ο πρώτος μονόλογος αποτελούνταν από όλα τα κείμενα που είχα γράψει από το ξεκίνημα της πορείας μου στην κωμωδία. Τώρα ο δεύτερος μονόλογος γράφτηκε τον τελευταίο χρόνο και θεωρώ ότι είναι πιο ώριμη δουλειά, τόσο από πλευράς γραψίματος όσο και παιξίματος. Θεωρώ επίσης ότι είναι πιο προσωπική η δεύτερη παράσταση και φαίνεται πολύ περισσότερο το ποιος είμαι. Ναι μεν η πρώτη παράσταση έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου αλλά θεωρώ πως η δεύτερη είναι λίγο καλύτερη.

Είσαι από τα άτομα που κάνουν κοινωνική και πολιτική σάτιρα μέσω της εξαιρετικής εκπομπής σου τα «Νέα της Εβδομάδας». Πιστεύεις ότι η πολιτική σκηνή είναι ένα συνεχές «κωμικό περιεχόμενο» στις μέρες μας;

Σαφέστατα. Είναι λες και δεν θέλουν να με αφήσουν χωρίς υλικό -έστω για λίγο. Ειλικρινά δεν τους προλαβαίνω. Να φανταστείτε κάθε φορά που σκάει μια μεγάλη είδηση, μου στέλνουν μήνυμα οι φίλοι μου «πόσο τυχερός είσαι, Βαγγέλη, όλοι για σένα δουλεύουν». Θα προτιμούσα βέβαια να μην γίνεται κάτι τεράστιο κάθε εβδομάδα αλλά μέσα Σαββατοκύριακο ΗΠΑ και Ισραήλ επιτέθηκαν στο Ιράν οπότε πάλι με πετυχαίνετε στο γράψιμο.

Πιστεύεις ότι μπορείς να επηρεάσεις τους θεατές μέσα από τα θέματα που αναδεικνύεις στα «Νέα της Εβδομάδας» ή κυρίως είναι κοινό που συμφωνεί μαζί σου;

Δεν έχω αυταπάτες, ξέρω ότι μεγάλη μερίδα του κοινού της εκπομπής συμφωνεί μαζί μου μιας και όλοι ζούμε στην φούσκα μας. Αλλά πριν γράψω το κάθε επεισόδιο, το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι το πως θα μπορούσα να μεταπείσω κάποιον που έχει διαφορετικές απόψεις.

Δηλαδή με τον πατέρα μου διαφωνούμε σε πολλά σε ό,τι αφορά την πολιτική. Πάντα έχω στο μυαλό μου το πως θα τον έπειθα ή έστω πως θα τον έκανα να δει κάτι διαφορετικά. Και πολλές φορές με παίρνει τηλέφωνο την επόμενη μέρα και συμφωνεί με κάποιο επιχείρημα. Αν για το ίδιο επεισόδιο μου πουν καλά λόγια και οι φίλοι μου που είναι «πολύ» αριστεροί, τότε νιώθω πως έκανα καλή δουλειά.

Έχεις δεχθεί αρνητικά σχόλια ή απειλητικά μηνύματα λόγω κάποιου αστείου σου στην παράσταση σου ή στα «Νέα της Εβδομάδας»;

Απειλητικά μηνύματα δεν έχω λάβει. Αρνητικά σχόλια όμως λαμβάνω σχεδόν κάθε μέρα. Κάποια από αυτά με διασκεδάζουν κιόλας. Ένας μου είχε γράψει κάποτε στο youtube «δεν είσαι κλόουν, είσαι ολόκληρο τσίρκο». Και ξέρετε τι; Με πείραξε λίγο αλλά γέλασα κιόλας.

Υπάρχει θέμα που θεωρείς «επικίνδυνο» να αγγίξεις;

Όχι. Δεν υπάρχει θέμα που φοβάμαι να ακουμπήσω, τα πάντα είναι θέμα προσέγγισης και πρόθεσης. Αν δεν το κάνεις μόνο για να σοκάρεις και να πάρεις αντιδράσεις αλλά μέσα σε συγκεκριμένο context, δεν έχεις κάτι να φοβηθείς.

Πώς συνδυάζεται ο drummer των «Πιόνι Ανοίγματος» με τον stand-up κωμικό; Υπάρχει κάτι κοινό; Εμπνέει ο ένας τον άλλον;

Νομίζω η έμπνευση είναι πάντα εκεί όταν καταπιάνεσαι με κάτι καλλιτεχνικό. Το κοινό σημείο είναι ο ρυθμός, το τέμπο. Όπως πρέπει να πατάς σωστά με τα drums έτσι πρέπει να λες και τα αστεία. Λίγο αργά ή λίγο γρήγορα και πάει όλο λάθος. Υπάρχουν πάρα πολλά κοινά ανάμεσα σε έναν μουσικό κι έναν κωμικό. Η μόνη πραγματική διαφορά είναι ότι στην παράσταση δεν κάθομαι.

Αν η παράσταση «Ναι μεν αλλά…» ήταν τραγούδι ποιο θα ήταν;

Το Middle Child του J.Cole.

Τι θα ήθελες να «πάρει» μαζί του ο θεατής φεύγοντας από την παράσταση σου «Ναι μεν αλλά..»;

Ότι ναι μεν η ζωή είναι γεμάτη αντιφάσεις αλλά πρέπει να τις αγκαλιάζουμε. Ότι ναι μεν είναι δύσκολο να είσαι μεσαίο παιδί αλλά έχει και την πλάκα του. Ότι ναι μεν τα situationship δεν παλεύονται αλλά καμιά φορά καταλήγουν σε σχέση. ΟΚ, δεν θέλω να δίνω φρούδες ελπίδες στους αναγνώστες και στις αναγνώστριες σας, αν είστε σε situationship μάλλον δεν θα πάει καλά. Αλλά για να ξεχαστείτε μπορείτε να έρθετε στο Ναι Μεν Αλλά.

Πληροφορίες Παράστασης

Βαγγέλης Μουλαράς
Ναι μεν, αλλά…

Πότε: Κάθε Τετάρτη από 04.02 μέχρι 25.02
Πού: Θέατρο Ελεύθερη Έκφραση, Λέσβου 8, Κυψέλη

Διάρκεια: 75 λεπτά
Ώρα Έναρξης: 21.00
Προπώληση Εισιτηρίων: more.com
Link ηλεκτρονικής προπώλησης:

https://www.more.com/gr-el/tickets/standupcomedy/nai-men-alla-baggelis-moularas-1/