Η Λίλα Παντελίδου, μετά την περσινή επιτυχία της παράστασης, HIV, επιστρέφει στο έργο του Θανάση Τριαρίδη, προσεγγίζοντάς από την αρχή και παρουσιάζοντας μια νέα, τελείως διαφορετική παράσταση, που θα κάνει πρεμιέρα στις 14 Οκτωβρίου στο Θέατρο Άβατον.

Αυτή τη φορά τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιώργος Γκιόκας, που προσεγγίζει το κείμενο με μια πολυδιάστατη οπτική, δινοντας έμφαση στη φωνή της καταπιεσμένης κραυγής.

Το TVXS μίλησε με την ταλαντούχα ηθοποιό και συγγραφέα, σε μια προσπάθεια να την γνωρίσουμε λίγο καλύτερα.

Πώς ήταν η εμπειρία να επιστρέφετε στο HIV για δεύτερη χρονιά, αυτή τη φορά με μια νέα, διαφορετική σκηνοθετική προσέγγιση;

Το να επιστρέφω στο ίδιο έργο με μια διαφορετική σκηνοθεσία είναι για μένα μια εντελώς καινούργια εμπειρία· νιώθω σαν να συναντώ εκ νέου την παράσταση από άλλη οπτική. Η σκηνοθετική ματιά αλλάζει τον τρόπο που φωτίζεται η ιστορία, κι έτσι εγώ βρίσκω καινούργιους δρόμους να προσεγγίσω τον ρόλο. Ο πυρήνας μου παραμένει πάντα η ιστορία της Επίφανι, αυτή είναι η σταθερά μου, αλλά κάθε συνεργασία ανοίγει νέες προοπτικές. Είμαι πραγματικά ευγνώμων τόσο για τη δουλειά με τη Δήμητρα όσο και με τον Γιώργο, γιατί και οι δύο μου πρόσφεραν κάτι ξεχωριστό και ουσιαστικό.

Τι σας δυσκόλεψε περισσότερο σε αυτόν τον απαιτητικό μονόλογο;

Η διαχείριση του άγχους μου.  Ένας μονόλογος κουβαλά πάντα μεγάλη ένταση και απαιτήσεις  και πρέπει να βρεις τον τρόπο να είσαι ισορροπημένη μέσα σε αυτό. Σε κάθε περίπτωση αυτή η “δυσκολία” σε ωθεί να ανακαλύψεις νέους τρόπους εκφράσεις και νέους δρόμους δημιουργίας.

Πώς βιώνετε επί σκηνής τη μετάβαση από το τραγικό στο κωμικό που χαρακτηρίζει την παράσταση;

Όπως  στη ζωή έτσι και στην σκηνή το γέλιο συνυπάρχει με το δράμα. Αυτή η αλλόκοτη αλλά και συνάμα τόσο φυσική μετάβαση από το κωμικό στο τραγικό είναι κάτι το οποίο με εξιτάρει και κάνει την παράσταση γοητευτική.  . Για μένα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον σε ένα έργο που θεωρείται “βαρύ” να γελάσει ο θεατής και αυτός είναι ο λόγος  που καθιστά στα μάτια μου την παράσταση μοναδική.

Πώς είναι η συνεργασία σας με τον Γιώργο Γκιόκα στη σκηνοθεσία και με την υπόλοιπη ομάδα επί σκηνής;

Είμαι πολύ χαρούμενη που συνεργάζομαι με τον Γιώργο· είναι ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης αλλά και άνθρωπος. Είμαι εξίσου χαρούμενη για τα νέα παιδιά που έχω δίπλα μου στην ομάδα, όλοι νέοι καλλιτέχνες με όραμα και ταλέντο. Νιώθω ευγνώμων για το δίκτυο ανθρώπων που έχει δημιουργηθεί γύρω από το HIV, με πυλώνα τον Θανάση Τριαρίδη. Χαίρομαι πραγματικά τόσο για τη φετινή όσο και για την περσινή ομάδα – τη Δήμητρα, τον Γιώργο και όλους τους συντελεστές, παλιούς και νέους, που έχουν γίνει φίλοι καρδιάς.

Τι νέο έφερε αυτή η σκηνοθετική ματιά σε σχέση με την περσινή εκδοχή της παράστασης;

Δεν θα ήταν σωστό  να συγκρίνω τις δύο εκδοχές, καθώς κάτι τέτοιο θα ήταν άδικο· η κάθε μία φέρει μαζί της κάτι ξεχωριστό και μοναδικό. Ωστόσο, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον ότι αυτή τη φορά προσεγγίζουμε το κείμενο από μια νέα οπτική. Η ανάγνωση αυτή φωτίζει  νέα σημεία του έργου  προσφέροντάς μου καινούργια  ερμηνευτικά ερεθίσματα και διευρύνοντας τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι το περιεχόμενό του.

Εκτός από ηθοποιός, γράφετε και θεατρικά έργα. Πώς επηρεάζει η συγγραφική σας εμπειρία τον τρόπο που προσεγγίζετε έναν ρόλο;

Επειδή μου αρέσει να γράφω κωμωδίες, νομίζω ότι σε κάθε ρόλο ψάχνω να ανακαλύψω το κωμικό στοιχείο. Όταν γράφεις, μπαίνεις στη διαδικασία να ζωντανεύεις τον χαρακτήρα στο μυαλό σου, και για μένα είναι σαν να βλέπω ταινία και να πλάθω σενάρια μέσα στο μυαλό μου. Μέσα από αυτή την διαδικασία προκύπτει σχεδόν πάντα ένα καινούργιο έργο μέσα στο κεφάλι μου και αυτό έχει πολύ πλάκα!

Πιστεύετε ότι οι συνθήκες για τους νέους δημιουργούς έχουν βελτιωθεί ή δυσκολέψει τα τελευταία χρόνια;

Για να είμαι ειλικρινής νομίζω ότι η γενιά μου δεν έχει προλάβει να ζήσει “καλά χρόνια” . Επομένως δεν ξέρω αν υπάρχει μέτρο σύγκρισης.  Είναι σα να βρεθήκαμε κατευθείαν στις δύσκολες εποχές αλλά αυτό τελικά ίσως είναι μια ευκαιρία για να ανακαλύψουμε νέους τρόπους έκφρασης , παλεύοντας να βρούμε την φωνή μας σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει…

Πώς μπορεί το θέατρο να επιβιώσει –και να εμπνεύσει– μέσα σε μια κοινωνία που αλλάζει τόσο γρήγορα;

Το θέατρο έχει επιβιώσει ανά τους αιώνες γιατί είναι η κατεξοχήν πιο ανθρωποκεντρική τέχνη. Θέτοντας ως πυρήνα τον άνθρωπο,  το ζωντανό σώμα,  και ο,τι τον ταλανίζει. Το θέατρο είναι ο αντικατοπτρισμός της κοινωνίας , επομένως σε εναν διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο , το θέατρο θα είναι πάντα εκεί να λειτουργεί άλλοτε ως καθρέφτης και άλλοτε ως φακός.

Η Λίλα παίζει στο «HIV» του Θανάση Τριαρίδη από 14 Οκτωβρίου κάθε Τρίτη στις 21:00 στο Θέατρο Άβατον

Συντελεστές:

Δραματουργική επεξεργασία – Σκηνοθεσία: Γιώργος Γκιόκας

Ερμηνεία: Λίλα Παντελίδου (μαζί της επί σκηνής οι: Γιώργος Γκιόκας και Κωνσταντίνος Τσώνης)

Μουσική Σύνθεση – Επεξεργασία: Πηνελόπη Μπεκιάρη

Σχεδιασμός φωτισμού: Κατερίνα Μαρία Σαλταούρα

Φωτογραφίες – Trailer: Χρήστος Κυριαζίδης

Σχεδιασμός αφίσας: Βασιλική Γκιόκα

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Γιώτα Δημητριάδη

Εκτέλεση παραγωγής: Blackbird Theatre Company

Πληροφορίες:

Ημερομηνίες παραστάσεων:  14,21, 28 Οκτωβρίου ///4, 11, 18, 25 Νοεμβρίου///2, 9, 16 Δεκεμβρίου

Κάθε Τρίτη

ώρα έναρξης 21:00

Διάρκεια: 70 λεπτά

Είδος μονόλογος

Τιμές εισιτηρίων: 14 ευρώ (γενική είσοδος), 12 ευρώ (μειωμένο)

Προπώληση: “HIV” του Θανάση Τριαρίδη | Εισιτήρια online! | More.com

Θέατρο ΑΒΑΤΟΝ

Ευπατριδών 3, Αθήνα

Τηλ.: 2103412689

theatroavaton.com