Ένα αγαλματίδιο Όσκαρ που ανήκει στον Ρώσο σκηνοθέτη Πάβελ Ταλάνκιν, ο οποίος κέρδισε φέτος το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ για το «Mr. Nobody Against Putin», βρέθηκε αφού είχε χαθεί κατά τη διάρκεια πτήσης από τη Νέα Υόρκη προς τη Γερμανία.

Ads

Ο Ταλάνκιν είχε αναγκαστεί να παραδώσει το βραβείο μαζί με τις αποσκευές πριν επιβιβαστεί σε πτήση προς τη Φρανκφούρτη, σύμφωνα με ανάρτηση του συν-σκηνοθέτη Ντέιβιντ Μπορεστάϊν στο Instagram.

Ads

Πράκτορες της αμερικανικής υπηρεσίας ασφάλειας μεταφορών είπαν στον σκηνοθέτη ότι το αγαλματίδιο των 3,8 κιλών αποτελούσε πιθανή απειλή για την ασφάλεια.

Ads

«Μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι το αγαλματίδιο του Όσκαρ έχει πλέον εντοπιστεί και βρίσκεται με ασφάλεια στην κατοχή μας στη Φρανκφούρτη. Είμαστε σε άμεση επικοινωνία με τον επιβάτη για να κανονίσουμε την προσωπική επιστροφή του το συντομότερο δυνατό», δήλωσε εκπρόσωπος της Lufthansa.

Ads

«Λυπούμαστε ειλικρινά για την ταλαιπωρία που προκλήθηκε και έχουμε ζητήσει συγγνώμη από τον ιδιοκτήτη. Ο προσεκτικός και ασφαλής χειρισμός των αποσκευών των επιβατών μας είναι ύψιστης σημασίας για εμάς. Μια εσωτερική διερεύνηση των συνθηκών βρίσκεται σε εξέλιξη».


Πώς «χάθηκε» το Όσκαρ

«Στο αεροδρόμιο, ένας πράκτορας της υπηρεσίας ασφαλείας των ΗΠΑ σταμάτησε τον σκηνοθέτη και του είπε ότι το Όσκαρ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως όπλο», ανέφερε ο Μπόρενσταϊν στο Instagram.

«Ο Πάβελ δεν είχε αποσκευή για να το παραδώσει, οπότε η TSA έβαλε το Όσκαρ σε ένα κουτί και το έστειλε στο αμπάρι του αεροπλάνου», είπε.

Μιλώντας στο διαδικτυακό περιοδικό Deadline.com μετά την άφιξή του στη Γερμανία την Πέμπτη, ο σκηνοθέτης δήλωσε ότι είναι «εντελώς ακατανόητο πώς θεωρούν ένα Όσκαρ όπλο».

Σε προηγούμενες πτήσεις με διάφορες αεροπορικές εταιρείες, είχε ταξιδέψει με το αγαλματίδιο «στην καμπίνα και δεν υπήρξε ποτέ κανένα απολύτως πρόβλημα», είπε.

Ο Ταλάνκιν συνηθίζει να μεταφέρει το βραβείο σε προβολές και εκδηλώσεις. Σε αυτό το ταξίδι στη Νέα Υόρκη, το είχε δείξει σε φοιτητές κατά τη διάρκεια συζήτησης μετά από προβολή του έργου.

Η υπόθεση του ντοκιμαντέρ που κέρδισε το Όσκαρ

Ο Πάβελ «Πάσα» είναι δάσκαλος και διοργανωτής εκδηλώσεων σε ένα μικρό δημοτικό σχολείο μιας ρωσικής πόλης με πληθυσμό 10.000 κατοίκων. Στην καθημερινότητά του, είναι ένας αγαπητός μέντορας, γνωστός για το χιούμορ του και την αντισυμβατική του στάση.

Κρεμά αφίσες υπέρ της δημοκρατίας στους τοίχους και προσφέρει το γραφείο του ως ασφαλές καταφύγιο σε μαθητές που νιώθουν απομονωμένοι. Ωστόσο, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, ο Πάσα αναλαμβάνει έναν νέο, πιο επικίνδυνο ρόλο: να αποκαλύψει τις καταστροφικές συνέπειες της στρατιωτικοποίησης που παρεισφύει ακόμη και στα σχολεία.

Παρόλο που οι δικές του τραυματικές εμπειρίες ως μαθητή στο ίδιο σχολείο εξακολουθούν να τον στοιχειώνουν, ο Πάσα παραμένει μια ζεστή και ανάλαφρη παρουσία για τα παιδιά. Όμως, η αποστολή του ως δάσκαλος τίθεται υπό αμφισβήτηση όταν, στις πρώτες εβδομάδες της εισβολής, εισάγεται μια νέα πολιτική πατριωτικής εκπαίδευσης. Ο Πάσα σοκάρεται όταν μαθαίνει ότι οι αρμοδιότητές του περιλαμβάνουν τη διοργάνωση καθημερινών εκδηλώσεων κρατικής προπαγάνδας. Προσπαθώντας να διαχειριστεί την ενοχή και την ανημποριά του, αποφασίζει να καταγράψει πώς ο πόλεμος αλλάζει το σχολείο του. Υποδυόμενος τον υπεύθυνο οπτικοακουστικού υλικού του σχολείου, κινηματογραφεί κρυφά και για εκατοντάδες ώρες όσα συμβαίνουν στα μαθήματα, τους διαδρόμους και τους σχολικούς χώρους.

Μέσα από αυτές τις καταγραφές ξεδιπλώνεται η ιστορία ενός σχολείου που αλλάζει δραματικά: προπαγάνδα, νέοι καταπιεστικοί νόμοι, παιδικές οργανώσεις με στρατιωτικό προσανατολισμό και, τελικά, η στρατολόγηση αποφοίτων για να πολεμήσουν στην Ουκρανία. Όταν ο Πάσα συνειδητοποιεί ότι η ίδια του η ζωή βρίσκεται σε κίνδυνο, αναγκάζεται να σχεδιάσει μια επικίνδυνη και τολμηρή απόδραση από τη Ρωσία.

  • Το ντοκιμαντέρ παίζεται αυτή την εποχή στα σινεμά της Αθήνας