Καλεσμένη, με δύο ταινίες της, στο 9ο Φεστιβάλ Ισπανόφωνου κινηματογράφου της Αθήνας- FeCHA (26 Μαίου- 5 Ιουνίου) η Αργεντινή σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός, Marina Seresesky, με τα πολλά βραβεία και διακρίσεις, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, μας μιλάει για το τανγκό και για τις εύθραυστες οικογενειακές σχέσεις, για τη σημασία της μνήμης και τη δύναμη της Τέχνης.

οι δύο ταινίες που παρουσιάζει η Marina Seresesky είναι το «Ας Ξεκινήσει ο Χορός» και το «Χωρίς Οδηγίες».

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΜΑΪΟΥ | 20:50

ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ Ο ΧΟΡΟΣ (Empieza El Baile)
της Marina Seresesky (Αργεντινή-Ισπανία, 2023, 100’)
Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μάλαγας

Πριν από 30 χρόνια, ο Κάρλος και η Μαργαρίτα ήταν το πιο διάσημο ζευγάρι τανγκό στον κόσμο. Ο Κάρλος ζει τώρα στη Μαδρίτη, απολαμβάνοντας τη δεύτερη ευκαιρία που του έδωσε η ζωή, και η Μαργαρίτα ζει στο Μπουένος Άιρες βυθισμένη στη μοναξιά και τη λήθη. Ένα ξαφνικό γεγονός θα αναγκάσει το ζευγάρι να ξανασμίξει και να ξεκινήσει ένα ταξίδι στους δρόμους της Αργεντινής, μαζί με τον παλιό τους φίλο Πιτσουκίτο. Ένα οδοιπορικό που θα τους κάνει να αντιμετωπίσουν τις αναμνήσεις τους, τους φόβους τους, αλλά πάνω απ’ όλα τις αληθινές τους επιθυμίες.

ΣΑΒΒΑΤΟ 31 ΜΑΪΟΥ | 20:50

ΧΩΡΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ (Sin Instrucciones)
της Marina Seresesky (Ισπανία, 2024, 100’)

Διασκευή της επιτυχημένης μεξικανικής ταινίας «Πουθενά Χωρίς την Κόρη μου» (No Se Aceptan Devoluciones) με τον Paco León στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Λεό είναι ένας ανέμελος γυναικάς, που ζει μια εγωκεντρική ζωή σε μια μικρή παραθαλάσσια πόλη στα Κανάρια Νησιά. Ο κόσμος του ανατρέπεται όταν μια γυναίκα από μια περιστασιακή σχέση εμφανίζεται, αφήνει την κόρη τους και φεύγει, καθιστώντας τον υπεύθυνο γι’ αυτήν. Στην αρχή, ο Λεό σκοπεύει να επιστρέψει το κορίτσι στη μητέρα της, αλλά οι προσπάθειές του αποτυγχάνουν. Αναγκασμένος να τη μεγαλώσει, σιγά σιγά, μαθαίνει πώς να είναι πατέρας και οι αξίες και οι προτεραιότητές του αλλάζουν με απροσδόκητο τρόπο. Τα χρόνια περνούν, γεμάτα ευτυχία, μέχρι που η μητέρα επανεμφανίζεται με σκοπό να διεκδικήσει ξανά την κόρη της.

Είναι η πρώτη σας επίσκεψη στην Ελλάδα;

Είναι η δεύτερη, αλλά η πρώτη μου φορά στο Φεστιβάλ Ισπανικού Κινηματογράφου. Η πρώτη μου ταινία, “The Open Door”, παρουσιάστηκε στο φεστιβάλ του 2017, αλλά δεν μπόρεσα να παρευρεθώ. Αυτή τη φορά, θα μπορέσω να παρουσιάσω τη δουλειά μου αυτοπροσώπως.

Εμφανίζεστε με δύο ταινίες στην Αθήνα. Υπάρχει κάποιο κοινό σημείο μεταξύ τους;

Και οι δύο είναι γεμάτες με έντονα συναισθήματα και στις δύο οι ηθοποιοί αποτελούν θεμελιώδες μέρος της ιστορίας. Και οι δύο διαθέτουν μεγάλη ποσότητα κωμωδίας, αλλά διαφέρουν πολύ ως προς τον τόνο με τον οποίο αποδίδεται αυτή η κωμωδία.

Για το «Ας Ξεκινήσει ο Χορός»

Τι είναι για εσάς το τάνγκο, τι συμβολίζει;

Το τάνγκο στην Αργεντινή είναι κάτι περισσότερο από ένα μουσικό στυλ- είναι ένας τρόπος ζωής και σύνδεσης με τους ανθρώπους. Η ποίησή του αποτυπώνει τον μοναδικό χαρακτήρα της χώρας. Περιλαμβάνει τα πάντα, όχι μόνο μουσική, ποίηση και χορό, αλλά και μια λαϊκή κουλτούρα στην οποία κάθε Αργεντινός έχει βαθιές ρίζες από τη γέννησή του.

Το ζευγάρι στην ταινία αντιμετωπίζει τις αναμνήσεις, τους φόβους, τις επιθυμίες του… Είναι πάντα καλό, πιστεύετε, να αντιμετωπίζουμε το παρελθόν;
Νομίζω ότι το παρελθόν είναι καλό αν δεν έχεις εμμονή με αυτό. Βοηθά να επουλωθούν οι παλιές πληγές, ώστε να μπορείς να ζεις στο παρόν και να κοιτάς το μέλλον, όπως οι πρωταγωνιστές της ταινίας.

Η μνήμη είναι πάντα χρήσιμη ή μερικές φορές λειτουργεί αντίθετα;

Η μνήμη είναι απαραίτητη για την αποφυγή επανάληψης λαθών- μια χώρα χωρίς μνήμη είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Το πρόβλημα είναι ότι μερικές φορές η κοινή μνήμη διαφέρει ανάλογα με το ποιος τη θυμάται, όπως συμβαίνει με τους ανθρώπους που δεν μπορούν να συμφωνήσουν στην εικόνα που είχαν για τη ζωή τους στο παρελθόν.

Για το «Χωρίς Οδηγίες»

Γιατί σκεφθήκατε τη συγκεκριμένη ιστορία;

Η ταινία είναι ένα ριμέικ της μεγάλης μεξικανικής επιτυχίας με τίτλο «No se aceptan devoluciones». Η εταιρεία παραγωγής της ταινίας με προσέγγισε για να τη σκηνοθετήσω και θεώρησα ότι ήταν μια μεγάλη ευκαιρία λόγω του τρόπου με τον οποίο πραγματεύεται το θέμα της γονεϊκότητας, χωρίς να ρομαντικοποιεί ή να υπερβάλλει τον δεσμό μεταξύ πατέρα και κόρης. Αυτό που με προσέλκυσε ήταν να εξερευνήσουμε αυτού του είδους τα σχέσεις.

Τι θυμάστε από την παιδική σας ηλικία;

Έχω υπέροχες αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια στο Μπουένος Άιρες, ιδίως από τον χρόνο που περνούσα με τα δύο αδέρφια μου και το πόσο θεμελιώδης ήταν και συνεχίζει να είναι για μένα αυτή η σχέση μαζί τους.

Η τέχνη ήταν πάντα η επιλογή σας;

Λοιπόν, έτσι φαίνεται. Από πολύ μικρή ηλικία, άρχισα να σπουδάζω υποκριτική στο Ινστιτούτο Θεάτρου του Μπουένος Άιρες. Αργότερα, άρχισα να γράφω και να σκηνοθετώ, αλλά η αφετηρία ήταν το ενδιαφέρον μου για την υποκριτική.

Γιατί φύγατε από το Μπουένος Άιρες;

Πριν από είκοσι πέντε χρόνια, ερωτεύτηκα έναν Ισπανό ηθοποιό και παραγωγό και αποφασίσαμε ότι στην Ισπανία θα είχαμε περισσότερες ευκαιρίες να αναπτύξουμε τη δουλειά μας μαζί. Και είμαστε ακόμα εδώ.

Ζω στη Μαδρίτη και αισθάνομαι πολύ τυχερή που ένα μέρος του εαυτού μου βρίσκεται στην Αργεντινή και ένα μέρος του εαυτού μου στην Ισπανία.

Πιστεύετε ότι η τέχνη έχει τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο;

Νομίζω ότι εμείς οι δημιουργοί πρέπει να ονειρευόμαστε ότι μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο με τη δουλειά μας. Τουλάχιστον, να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο. Ακριβώς όπως όλοι οι άλλοι. Πιστεύω ότι οι καλές πράξεις, όσο μικρές κι αν είναι, συμβάλλουν σε αυτή τη μεταμόρφωση.

Ποια ταινία και ποιο βιβλίο σας επηρέασε περισσότερο;

Μια ταινία που αγαπώ πολύ είναι η “Ida” του Πάβελ Παβλικόφσκι και ένα βιβλίο το “Cometierra” της Αργεντινής συγγραφέως Dolores Reyes.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας για τις μέρες μας, για το μέλλον;

Η έλλειψη ενσυναίσθησης, το κλείσιμο των ματιών όταν οι πόλεμοι στοιχίζουν τη ζωή χιλιάδων παιδιών, ο ακραίος ατομικισμός και η έλλειψη αγάπης για τον πλησίον – αυτά είναι τα μεγάλα κακά της κοινωνίας μας. Έχω την ελπίδα ότι οι μικρές πράξεις των καλών ανθρώπων, και υπάρχουν πολλοί από αυτούς, θα συμβάλουν στο να ονειρευτούμε έναν πιο ενωμένο και ειρηνικό κόσμο.

Τα επόμενα σχέδιά σας;

Αυτή τη στιγμή ετοιμάζω μια μεγάλη δραματική σειρά εποχής για την τηλεόραση, για την οποία είμαι ενθουσιασμένη και την επόμενη ταινία μου με τίτλο “El Bosque sumergido”. Μια διεθνής συμπαραγωγή μεταξύ Ισπανίας, Βραζιλίας, Ιταλίας και Αργεντινής, την οποία θα γυρίσουμε και πάλι μεταξύ Αργεντινής και Ισπανίας.