Δυο κορυφαίοι κινηματογραφιστές Ιρανοί ο Παναχί και ο Φαραντί, αυτοεξόριστοι λόγω της επιμονής τους να μιλούν ελεύθερα μέσω της τέχνης τους, στέκονται δίπλα στη χώρα τους και τον δοκιμαζόμενο λαό με τον τρόπο του ο καθένας, στέλνοντας το μήνυμα πως δεν υπάρχουν διλήμματα σε σχέση με το που στέκεται κανείς όταν η χώρα του δέχεται τέτοιες επιθέσεις και απειλές για ολοκληρωτική καταστροφή του πολιτισμού της,όπως είπε ο Τραμπ πριν απο την κατάπαυση πυρός.

Σύμφωνα με γερμανικά, ιρανικά και τουρκικά ΜΜΕ, πριν από μία εβδομάδα περίπου, ο βραβευμένος με Χρυσό Φοίνικα για την ταινία του «Ένα απλό ατύχημα» Ιρανός σκηνοθέτης Τζαφάρ Παναχί, πήρε το μεγάλο ρίσκο να επιστρέψει στην πατρίδα του.

Η απόφαση αυτή εγκυμονούσε διπλό κίνδυνο. Στο Ιράν υπήρχε ένταλμα σύλληψης εις βάρος του και το καθεστώς τον είχε πολλαπλά στοχοποιημένο. Από την άλλη οι συνθήκες λόγω πολέμου εγκυμονούσαν κινδύνους για τη σωματική του ακεραιότητα. Τίποτα δεν τον εμπόδισε να επαναπατριστεί για να βρεθεί δίπλα στον δοκιμαζόμενο λαό του, φτάνοντας τελικά οδικώς μέσω Τουρκίας.

Τον περασμένο Δεκέμβριο, καταδικάστηκε ερήμην σε έναν χρόνο φυλάκισης από το Ιρανικό Επαναστατικό Δικαστήριο, με βασική κατηγορία την προπαγάνδα κατά του κράτους εξαιτίας των ταινιών του. Η ταινία «Ενα Απλό Ατύχημα» γυρίστηκε υπό συνθήκες άκρας μυστικότητας, χωρίς επίσημη άδεια, εν μέσω απειλών και συλλήψεων μελών του συνεργείου του. Τελικά η ταινία έφτασε να να διακριθεί στο κορυφαίο φεστιβάλ του κόσμου, αλλά και να προταθεί και για δυο Οσκαρ.

Διαβάστε: Κινηματογράφος / Δέκα ταινίες που δείχνουν το καλλιτεχνικό στίγμα του Ιράν

Στο ίδιο μήκος κύματος ο Ασγκάρ Φαραντί στο κάλεσμα του: «Καλώ τους καλλιτέχνες και τους κινηματογραφιστές σε όλο τον κόσμο να γίνουν φωνή αυτές τις κρίσιμες ημέρες και ώρες, με κάθε δυνατό τρόπο, για να σταματήσουν οι επιθέσεις που έχουν καταστρέψει ολοένα και περισσότερο τις υποδομές στο Ιράν» είπε απευθυνόμενος στην παγκόσμια κινηματογραφική κοινότητα.

Ο Φαραντί που μένει μόνιμα στη Γαλλία και θεωρείται σχεδόν σίγουρο πως θα διεκδικήσει φέτος τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες συνέχισε λέγοντας πως:

«Οι υποδομές αυτές ανήκουν στον ιρανικό λαό και σχετίζονται με τις βασικές ανάγκες της καθημερινής τους ζωής. Η καταστροφή των υποδομών δεν είναι απλώς καταστροφή κτιρίων· είναι επίθεση στην ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια.΄Η επίθεση στις υποδομές μιας χώρας αποτελεί έγκλημα πολέμου. Ανεξαρτήτως πεποιθήσεων ή στάσεων, ας ενωθούμε για να σταματήσουμε αυτή την απάνθρωπη, παράνομη και καταστροφική διαδικασία» κατέληξε.