Χθες βράδυ στο Cinobo Όπερα είδα το νέο ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου (Στυλιανός Κούλογλου), “Γεννημένος Δυο Φορές”. Πρόκειται για ένα πραγματικά εξαιρετικό έργο, με τη μαγευτική μουσική του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου (Panagiotis Kalantzopoulos) και μια εξαιρετικά προσεγμένη παραγωγή στον ήχο και το μοντάζ.

Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός παιδιού που η μητέρα του κατάφερε να το πετάξει από το βαγόνι του τρένου που οδευε προς το Άουσβιτς. Εκείνος σώθηκε, μεγάλωσε και έγινε δικηγόρος και μουσικός της τζαζ. Η μητέρα του όμως δεν τα κατάφερε.

Είναι μια βαθιά στοχαστική ταινία για τη συλλογική μνήμη, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια αλλά και τη συγχώρεση — μια συγχώρεση που αποτυπώνεται συγκλονιστικά μέσα από τη μετέπειτα φιλία του με τον γιο ενός Ναζί και δοσίλογου.

Ένας άνθρωπος γεμάτος αγάπη για τη ζωή, που διηγείται την εμπειρία του σε σχολικά παιδιά, υπενθυμίζοντας σε όλους μας, μικρούς και μεγάλους, την ουσιαστική σημασία της αλληλεγγύης σε αυτούς τους σκοτεινούς καιρούς.

Να την δείτε όλοι και όλες.

Μακάρι να τη δουν και οι Ευρωπαίοι ηγέτες που μας κυβερνούν. Αυτοί που σήμερα επιλέγουν να κλείνουν τα μάτια —όταν δεν στηρίζουν έμπρακτα— απέναντι στις σύγχρονες γενοκτονίες, την άνοδο του ρατσισμού και τη διολίσθηση των αξιών της εποχής μας.

Οι προβολές  του πολυβραβευμένου ντοκιμαντέρ συνεχίζονται σήμερα Σάββατο και αύριο στο  Cinobo – Οπερα (Ακαδημίας 57) στις 6μμ