Ήταν πολύ χαρούμενος όταν μιλήσαμε. Πριν από λίγες ημέρες, (18 Απριλίου) η αγαπημένη του ομάδα, η Ρεάλ Σοσιεδάδ, είχε κερδίσει την Ατλέτικο Μαδρίτης στα πέναλτι και είχε στεφεθεί κυπελλούχος Ισπανίας.

Προσκεκλημένος στο 10^ο φεστιβάλ ισπανόφωνου κινηματογράφου της Αθήνας με, «Το νησί των φασιανών» -ο Ασιέρ Ουρμπιέτα  μίλησε στο tvxs για το παράλογο των συνόρων.

Γεννήθηκε στην πόλη Ερεντερία στη Χώρα των Βάσκων, σπούδασε οπτικοακουστική επικοινωνία στο πανεπιστήμιο της Μαδρίτης  και ζει στο Σαν Σεμπαστιάν. Σκηνοθέτης και σεναριογράφος με έμφαση στα κοινωνικά θέματα, γνωστός για τα ντοκιμαντέρ και τις μικρού μήκους ταινίες , με πιο γνωστή το Pim Pam Pum, που παρουσιάστηκε σε πάνω από 180 διεθνή φεστιβάλ, ανάμεσά τους και το φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της Δράμας. Το Νησί των φασιανών είναι το ντεμπούτο του σε μεγάλου μήκους ταινία.

Πριν από την Αθήνα που αλλού έχει ταξιδέψει η ταινία;

Στο Σαν Σεμπαστιάν, τη Μάλαγα, το Γκέτεμποργκ, το Λονδίνο, το Εδιμβούργο, τη Ζυρίχη, τη Μασσαλία, την Ίμπιζα, το Σάντο Ντομίνγκο, την Αλγερία… μεταξύ

άλλων. Ήταν υπέροχο να επιλεγώ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν, στην πόλη μου, για να μοιραστώ την ταινία με την ομάδα, την οικογένεια και τους φίλους. Είναι ένα πολύ σημαντικό φεστιβάλ· ένα από τα 17 φεστιβάλ Κατηγορίας Α στον κόσμο.

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μάλαγα είναι το σημείο συνάντησης για την ισπανική και λατινοαμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία. Το να επιλεγώ για αυτό ήταν μια μεγάλη ώθηση για την κυκλοφορία της ταινίας στους κινηματογράφους.

Τι θα ακολουθήσει;

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Φιλαδέλφειας, που θα είναι η πρεμιέρα στις ΗΠΑ.

Η Ερεντερία με τα δικά σας λόγια…

Είναι το μέρος όπου μεγάλωσα, η παιδική μου χαρά. Το μέρος στο οποίο θέλω πάντα να επιστρέφω.

Πώς η παιδική σας ηλικία καθόρισε τη ζωή σας, τις αποφάσεις σας;

Η παιδική ηλικία μπορεί να είναι το έδαφος πάνω στο οποίο περπατάς για το υπόλοιπο της ζωής σου, οπότε την καθορίζει απόλυτα.

Λέτε ότι είστε Ισπανός ή Βάσκος και ποια είναι η  διαφορά;

Νιώθω Βάσκος, είναι απλά ένα συναίσθημα, ένα πολύ βαθύ συναίσθημα.

Στο νησί των φασιανών δεν υπάρχουν φασιανοί στο νησί – γιατί λοιπόν αυτό το όνομα;

Ονομάζεται έτσι κυρίως λόγω της φωνητικής εξέλιξης του παλαιού του ονόματος, όχι επειδή ζούσαν εκεί φασιανοί. Ιστορικά, ήταν γνωστό ως Isla des Paussans, που προέρχεται από τη βασκική λέξη pausu (πέρασμα ή διόδια), ένας όρος που οι Γάλλοι με την πάροδο του χρόνου άλλαξαν σε Faussans και αργότερα σε Faisans- φασιανοί στα γαλλικά.

Τι το ιδιαίτερο έχει αυτό το νησί που σας έκανε να αποφασίσετε να γυρίσετε εκεί την ταινία;

Είναι η μικρότερη κοινότητα στον κόσμο. Ως εκ τούτου, την κυριαρχία επί του νησιού μοιράζονται δύο κράτη: η Ισπανία για έξι μήνες το χρόνο και η Γαλλία για τους υπόλοιπους έξι.

Είναι ένα είδος μεταφοράς. Πώς μπορεί η κυριαρχία ενός μικροσκοπικού νησιού στη μέση ενός ποταμού να μοιράζεται μεταξύ δύο ηγεμονικών χωρών; Έχω την αίσθηση ότι αυτό αντανακλά τέλεια το παράλογο των συνόρων.

Ποιο μήνυμα θέλετε να μεταδώσετε;

Θα ήθελα να ενθαρρύνω τον προβληματισμό σχετικά με τα σύνορα και τη μετανάστευση. Θέτω το ερώτημα: Τι μπορούμε να κάνουμε για να αλλάξουμε τα πράγματα;

Τι είναι για εσάς τα σύνορα;

Τα σύνορα είναι μια φαντασία, φανταστικές γραμμές που δημιουργήθηκαν από τους ανθρώπους και έχουν τραγικές συνέπειες για πολλούς ανθρώπους.

Όταν η αστυνομία συλλαμβάνει ένα άτομο στο δρόμο και το απελαύνει από τη χώρα, φαίνεται σαν το σύνορο να εκτείνεται σε ολόκληρη τη χώρα, όχι μόνο στη συνοριακή γραμμή. Επομένως, δυστυχώς, υπάρχουν εσωτερικά και εξωτερικά γεωγραφικά και ανθρώπινα σύνορα.

Διάβασα στη σύνοψη της ταινίας. Στην Ευρώπη χωρίς σύνορα του 21ου αιώνα, ένα σύνορο εξακολουθεί να χωρίζει την Ισπανία από τη Γαλλία. Είναι πραγματικά η Ευρώπη χωρίς σύνορα;

Δεν νομίζω. Από ανθρωπιστική σίγουρα όχι. Δυστυχώς, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά σύνορα στην Ευρώπη.

Η μεγαλύτερη δυσκολία στα γυρίσματα ποια ήταν;

Η σκηνή της διάσωσης ήταν η πιο περίπλοκη για να γυριστεί. Το ποτάμι είχε ισχυρό ρεύμα, το νερό ήταν παγωμένο και ήταν τεχνικά δύσκολο. Η τελική σκηνή ήταν επίσης πολύ περίπλοκη λόγω των κομπάρσων, του καρναβαλιού, των γιγάντων και των φιγούρων με τα μεγάλα κεφάλια, καθώς και της συμμετοχής όλων των κύριων χαρακτήρων της ταινίας. Οι σκηνές δράσης ήταν επίσης περίπλοκες, αν και διασκέδασα πολύ γυρίζοντάς τις.

Το σινεμά είναι μια πολιτική πράξη για εσάς;

Ναι, τα πάντα στη ζωή είναι μια πολιτική πράξη και ο κινηματογράφος δεν αποτελεί εξαίρεση. Τελικά, αφηγούμαστε μια ιστορία με καλλιτεχνικό τρόπο για να αγγίξουμε τον θεατή· δεν είναι μια αθώα πράξη.

Ενδιαφέρεστε για την πολιτική;

Όπως όλοι έχω το δικό μου τρόπο να κατανοώ τα πράγματα και προσπαθώ να είμαι συνεπής με τον τρόπο σκέψης και δράσης μου.

Σε τι ελπίζετε;

Προσπαθώ να είμαι θετικός άνθρωπος και έχω την ελπίδα ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν αν ενεργούμε σύμφωνα με αυτό που πιστεύουμε.

Ο μεγαλύτερος φόβος σας;

Οι πολιτικές που δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Εργαστήκατε στην Ευρωλίγκα. Με ποιον τρόπο;

Έφτιαξα μια διαφήμιση για το μπάσκετ με αναπηρικά αμαξίδια της Ευρωλίγκας.

Ποια θα είναι η επόμενη ταινία σας;

Ελπίζω να είναι μια ταινία γυρισμένη σε μονοπλάνο.

ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΦΑΣΙΑΝΩΝ 

(Faisaien Irla / La isla de los faisanes)

Ο ποταμός Μπιδασόα χωρίζει την Ισπανία από τη Γαλλία. Εκεί βρίσκεται το Νησί των Φασιανών, μια μικροσκοπική λωρίδα γης που αλλάζει κυριαρχία μεταξύ των δύο χωρών κάθε έξι μήνες.

(Για την ιστορία: Το 1659 το νησί -που θεωρήθηκε ουδέτερος χώρος- φιλοξένησε την υπογραφή της Συνθήκης των Πυρηναίων, μιας Συνθήκης ειρήνης μεταξύ του Λουδοβίκου VIV της Γαλλίας και του Φιλίππου IV της Ισπανίας, η οποία τερμάτισε τον γαλλοϊσπανικό πόλεμο που είχε ξεκινήσει το 1635. Στο πλαίσιο της Συνθήκης, αποφασίστηκε πως οι δύο χώρες θα διοικούσαν το νησί εναλλάξ, καθιστώντας το «συγκυριαρχία» – ένα έδαφος δηλαδή στο οποίο πολλά κράτη μοιράζονται ισότιμη εξουσία)

Όταν το πτώμα ενός παράτυπου μετανάστη ανακαλύπτεται την ημέρα ακριβώς της αλλαγής των συνόρων, ο Νασίμ, ένας από τους επιζώντες, γίνεται στόχος ενός ανελέητου ανθρωποκυνηγητού από τις γαλλικές αρχές στην προσπάθειά του να περάσει απέναντι. Αυτό το ανατριχιαστικό γεγονός θα αλλάξει για πάντα τις ζωές ενός ζευγαριού, της Λαιντά και του Σαμπού.

Ένα καθηλωτικό θρίλερ, στα χνάρια του σινεμά του Κεν Λόουτς και των αδερφών Νταρντέν, που εκθέτει την απάνθρωπη βία που υφίστανται οι παράτυποι μετανάστες. Το μεγάλου μήκους κινηματογραφικό ντεμπούτο του Ασιέρ Ουρμπιέτα, αποτελεί μια ηχηρή έκκληση για αλληλεγγύη, αδελφοσύνη και ενσυναίσθηση απέναντι στους πιο αδύναμους.