Με την άνοδο της θερμοκρασίας και τις βόλτες στη φύση ή ακόμα και στα πάρκα, οι περισσότεροι από εμάς ερχόμαστε αντιμέτωποι με ανεπιθύμητους «συνοδούς»: κουνούπια, τσιμπούρια, ψύλλους, κοριούς, μέλισσες, σφήκες ή ακόμα και αράχνες.

Ένα τσίμπημα μπορεί να είναι μια απλή ενόχληση, αλλά κάποιες φορές μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρότερο πρόβλημα. Το να γνωρίζουμε τα συμπτώματα και τον σωστό τρόπο αντιμετώπισης είναι το πρώτο βήμα για να αποφύγουμε περιττό άγχος και επικίνδυνες επιπλοκές.

Τα πιο συνηθισμένα τσιμπήματα και τα συμπτώματα τους

Κουνούπια

Αναγνωρίζουμε οι περισσότεροι τα συμπτώματα: ερυθρότητα, μικρό πρήξιμο και έντονος κνησμός που υποχωρεί συνήθως μέσα σε τρεις μέρες.

Αντιμετώπιση: πλύσιμο με σαπούνι και νερό, κρύες κομπρέσες και τοπικά αντιισταμινικά σε περίπτωση έντονου κνησμού.

Μέλισσες και σφήκες

Συμπτώματα: άμεσος πόνος, ελαφρύ πρήξιμο, έντονο κάψιμο. Θα ξεχωρίσετε τη μέλισσα γιατί αφήνει το κεντρί, ενώ η σφήκα όχι.

Αντιμετώπιση: αφαίρεση του κεντριού, παγοθεραπεία, λήψη αντιισταμινικού σε τοπική αντίδραση και προσοχή σε σημάδια αλλεργίας.

Τσιμπούρια

Συμπτώματα: πολλές φορές περνούν απαρατήρητα. Όταν αποκολληθούν αφήνουν ένα κόκκινο σημάδι σε σχήμα «ματιού ταύρου».

Αντιμετώπιση: αφαίρεση με τσιμπιδάκι χωρίς τρίψιμο ή πίεση, απολύμανση και παρακολούθηση  στενή για την περίπτωση που προκαλέσει το τσίμπημα  πυρετό ή εξανθήματα.

Ψύλλοι

Συμπτώματα: μικρές κόκκινες κηλίδες σε ομάδες, κυρίως σε αστραγάλους και πόδια. Έντονος κνησμός, κίνδυνος μόλυνσης από το ξύσιμο.

Αντιμετώπιση: καθαρισμός με σαπούνι και νερό, χρήση αντιισταμινικών, έλεγχος κατοικιδίων και υφασμάτων του σπιτιού.

Κοριοί

Συμπτώματα: πολλαπλά, συγκεντρωμένα τσιμπήματα που προκαλούν έντονη φαγούρα, ειδικά τη νύχτα.

Αντιμετώπιση: πλύσιμο της περιοχής, αντιισταμινικές κρέμες και έλεγχος του χώρου για παρουσία κοριών.

Αράχνες

Συμπτώματα: τοπικός πόνος, κοκκινίλα, μερικές φορές δύο μικρά σημάδια από τα δόντια.

Αντιμετώπιση: καθαρισμός με σαπούνι και νερό, εφαρμογή πάγου. Αν παρουσιαστούν νέκρωση, πυρετός ή αδιαθεσία, απαιτείται ιατρική συμβουλή.

Τσιμπήματα: Πότε πρέπει να ανησυχήσουμε

Αν και τα περισσότερα τσιμπήματα είναι αθώα, υπάρχουν περιπτώσεις που χρειάζονται άμεση προσοχή όπως:

Αναφυλαξία: σοβαρή αλλεργική αντίδραση με δυσκολία στην αναπνοή, πρήξιμο στα χείλη ή τα βλέφαρα, ζάλη ή λιποθυμία.

Αντιμετώπιση: κλήση ασθενοφόρου και χρήση ενέσιμης αδρεναλίνης (εάν υπάρχει)

Μόλυνση: προοδευτική ερυθρότητα, θερμότητα, πύον και πιθανός πυρετός.

Αντιμετώπιση: ιατρική εξέταση, πιθανή χορήγηση αντιβιοτικών.

Νόσος Lyme (από τσιμπούρια): εξάνθημα, πυρετός, μυϊκοί και αρθρικοί πόνοι που εμφανίζονται μέρες μετά.

Αντιμετώπιση: άμεση επικοινωνία με γιατρό.

Επιπλέον μέτρα προστασίας για τα τσιμπήματα

Η καλύτερη πρόληψη είναι να αποφύγουμε το τσίμπημα. Τα πιο αποτελεσματικά απωθητικά είναι εκείνα που περιέχουν DEET ή ικαριδίνη. Σε περιοχές με υψηλό κίνδυνο ασθενειών όπως δάγκειος πυρετός ή ελονοσία, συνιστάται τουλάχιστον 30% DEET ή 20% ικαριδίνη.

Ωστόσο θυμηθείτε επίσης πως βοηθάει η χρήση μακρυμάνικων ρούχων και μακριών παντελονιών στη φύση. Η τοποθέτηση κουνουπιέρας στα παράθυρα ή πάνω από το κρεβάτι. Η αποφυγή λιμνάζοντων νερών, που αποτελούν εστίες αναπαραγωγής κουνουπιών.Ο έλεγχος του σώματος μετά από βόλτα στην ύπαιθρο, ειδικά σε σημεία όπως βουβωνική χώρα, μασχάλες και πίσω από τα αυτιά. Για όσους γνωρίζουν ότι έχουν αλλεργία, η φορητή ένεση αδρεναλίνης (epipen) είναι απαραίτητη.

Πηγή: The Conversation