Ο διαστρικός κομήτης 3I/ATLAS μπαίνει στην τελική ευθεία για το κοντινότερο πέρασμά του από τη Γη, καθώς την Πέμπτη (19/12) θα βρεθεί στο ελάχιστο της απόστασής του από τον πλανήτη μας, χωρίς όμως να αποτελεί οπτικό «θέαμα» για γυμνό μάτι.

Στο πλησιέστερο σημείο του θα απέχει περίπου 270 εκατ. χιλιόμετρα και θα κινείται με ταχύτητα γύρω στα 231.900 χλμ./ώρα.

Η στιγμή της ελάχιστης απόστασης από τη Γη τοποθετείται στις 06:00 GMT, δηλαδή περίπου 08:00 ώρα Ελλάδας, την Πέμπτη.

Για όσους θέλουν να το παρακολουθήσουν διαδικτυακά, έχει ανακοινωθεί ζωντανή μετάδοση που ξεκινά από τις 04:00 GMT (περίπου 06:00 ώρα Ελλάδας) μέσω του Virtual Telescope Project.

Ακόμη κι έτσι, το πέρασμα είναι κυρίως επιστημονικό γεγονός: Ο 3I/ATLAS είναι πολύ μακριά για να φανεί χωρίς ισχυρό εξοπλισμό και, στην πράξη, απαιτείται μεγάλο τηλεσκόπιο ή η ίδια η ζωντανή μετάδοση για μια «δημόσια» ματιά στον επισκέπτη από άλλο αστρικό σύστημα.

Ο κομήτης έχει ήδη ολοκληρώσει την κοντινότερη προσέγγισή του στον Ήλιο (στα τέλη Οκτωβρίου) και πλέον απομακρύνεται σταθερά προς τα έξω, έχοντας ξεπεράσει την τροχιά του Άρη.

Επόμενος μεγάλος «σταθμός» στο ταξίδι του θα είναι ο Δίας, με προγραμματισμένο πέρασμα την άνοιξη του 2026 σε απόσταση περίπου 58 εκατ. χιλιομέτρων από τον γίγαντα αερίου, πριν συνεχίσει την πορεία του προς το εξώτερο διάστημα.

Την ίδια ώρα, οι παρατηρήσεις «τρέχουν» για να συγκεντρωθούν όσο γίνεται περισσότερα δεδομένα πριν χαθεί οριστικά από το οπτικό πεδίο.

Ειδικό ενδιαφέρον έχουν οι μετρήσεις στην ακτινοβολία Χ: Η ESA ανακοίνωσε ότι το XMM-Newton παρατήρησε τον 3I/ATLAS στις 3 Δεκεμβρίου για περίπου 20 ώρες, καταγράφοντας τη χαρακτηριστική «λάμψη» σε χαμηλής ενέργειας ακτίνες Χ που προκύπτει όταν τα αέρια του κομήτη αλληλεπιδρούν με τον ηλιακό άνεμο.

Παράλληλα, η αποστολή XRISM (με επικεφαλής την JAXA και συμμετοχή NASA/ESA) τον παρακολούθησε για 17 ώρες μεταξύ 26–28 Νοεμβρίου 2025, παρουσιάζοντας εικόνα που δείχνει εκπομπή ακτίνων Χ από περιοχή περίπου 400.000 χλμ. γύρω από τον πυρήνα του κομήτη.

Η ESA επισημαίνει ότι πρόκειται για τον πρώτο διαστρικό κομήτη που έχει απεικονιστεί σε ακτίνες Χ, κάτι που ανοίγει νέο παράθυρο στη μελέτη της σύστασης και της συμπεριφοράς τέτοιων σωμάτων όταν μπαίνουν στο περιβάλλον του Ήλιου.