Μία εποχή ψύχους, που μείωσε τη θερμοκρασία της Γης, κυρίως στο βόρειο ημισφαίριο, και είναι γνωστή ως «Μικρή Εποχή των Παγετώνων», φαίνεται πως προκλήθηκε από μία σειρά ηφαιστειακών εκρήξεων περίπου στο 1300 μ.Χ. , σύμφωνα με νέα μελέτη μίας διεθνούς ομάδας επιστημόνων.

Ads

 
Η έρευνα, που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό «Geophysical Research Letters», αναφέρει πως η «Μικρή Εποχή των Παγετώνων», προσδιορίζεται στο τέλος του 13ου αιώνα.
 
Η «Μικρή Εποχή των Παγετώνων» κράτησε, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, έως το τέλος του 19ου αιώνα, και κατά τη διάρκειά της καταστράφηκαν πόλεις στην βόρεια Ευρώπη, πάγωσε ο ποταμός Τάμεσης στο Λονδίνο και τα κανάλια στην Ολλανδία, αλλά και άλλες περιοχές που σήμερα δεν βρίσκονται κάτω από τον πάγο.
 
Παράλληλα, οι επιστήμονες αναφέρουν πως υπάρχουν ενδείξεις ότι επηρεάστηκαν και άλλες ήπειροι. «Είναι η πρώτη φορά που κάποιος προσδιορίζει με σαφήνεια την έναρξη της ψυχρής περιόδου που αποκαλείται Μικρή Εποχή των Παγετώνων», ανέφερε ο Gifford Miller, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας και καθηγητής γεωλογικών επιστημών στο πανεπιστήμιο του Colorado.
 
Η αιτία αυτής της ψυχρής περιόδου φαίνεται πως είναι ηφαιστειακές εκρήξεις σε τροπικές περιοχές, που σημειώθηκαν από το 1250 μέχρι το 1300, εξαιτίας των οποίων δημιουργήθηκαν τεράστια νέφη με θείο, που έχουν «ψυκτικές ιδιότητες» και φαίνεται να διασκορπίστηκαν στην ατμόσφαιρα, μειώνοντας τη θερμοκρασία.
 
«Αναπτύξαμε ακόμα, ένα κατανοητό σύστημα ανάδρασης γύρω από τις κλιματικές συνθήκες, το οποίο εξηγεί πώς η συγκεκριμένη παγωμένη περίοδος θα μπορούσε να διαρκέσει για μεγάλο διάστημα» προσθέτει ο Gifford Miller.
 
Η ερευνητική ομάδα μελέτησε διαφορετικές περιοχές του βορειοανατολικού Καναδά και της Ισλανδίας, όπου φαίνεται πως κατά το πέρασμα των αιώνων είχαν δημιουργηθεί παγετώνες. Σύμφωνα με την μελέτη τους πολλά φυτά σε υψηλό και χαμηλό υψόμετρο, σε αυτές τις περιοχές πάγωσαν ξαφνικά μεταξύ του 1275 μΧ και του 1300μΧ.
 
Από τα στοιχεί προκύπτει για παράδειγμα πως η νήσος «Baffin», στην καναδική Αρκτική πάγωσε ξαφνικά. Πολλά φυτά φαίνεται επίσης να παγώνουν ξαφνικά περίπου το 1450 μ.Χ, δείγμα μίας δεύτερης περιόδου ψύχους.
 
Και οι δύο περίοδοι που αναφέρθηκαν παραπάνω, σύμφωνα πάντα με την έρευνα, συμπίπτουν με δύο από τις μεγαλύτερες ηφαιστειακές εκρήξεις του δεύτερου μισού της δεύτερης χιλιετίας.
 
Ανάλογα ήταν τα ευρήματα και από την μελέτη ιζημάτων σε περιοχές της Ισλανδίας. «Τα στοιχεία που προέκυψαν από την μελέτη ιζημάτων στην Ισλανδία επιβεβαίωσαν κατά κάποιο τρόπο την κλιματική αλλαγή στο Βόρειο ημισφαίριο στο τέλος του 13ου αιώνα».
 
Σημειώνεται πως η Μικρή Εποχή των Παγετώνων αποτελεί θέμα αντιπαράθεσης μεταξύ των επιστημόνων, καθώς αρκετοί εκτιμούν πως η πτώση της θερμοκρασίας της Γης και το ξεκίνημα της εν λόγω εποχής, βρίσκεται στο 1.500, ενώ άλλοι σημειώνουν πως η Αρκτική, αλλά και περιοχές νότια αυτής βρισκόντουσαν κάτω από τους πάγους πολύ νωρίτερα.