Η αποψίλωση των τροπικών δασών έχει οδηγήσει σε περισσότερους από 500.000 θανάτους μέσα στις τελευταίες δύο δεκαετίες, σύμφωνα με νέα επιστημονική έρευνα, εξαιτίας της αύξησης των θερμοκρασιών και των θανατηφόρων συνεπειών της υπερβολικής ζέστης.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Climate Change, καταγράφει ότι η εκκαθάριση γης σε Αμαζόνιο, Κονγκό και νοτιοανατολική Ασία προκάλεσε τοπικές αυξήσεις της θερμοκρασίας, καθώς μειώθηκε η σκιά, περιορίστηκαν οι βροχοπτώσεις και αυξήθηκε ο κίνδυνος πυρκαγιών.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι 28.330 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο εξαιτίας της θερμικής επιβάρυνσης που προκαλείται τοπικά από την αποψίλωση.

Οι περισσότεροι θάνατοι σημειώθηκαν στη νοτιοανατολική Ασία λόγω της μεγάλης πυκνότητας πληθυσμού, περίπου το ένα τρίτο στην τροπική Αφρική και οι υπόλοιποι στην Κεντρική και Νότια Αμερική.

Συνολικά, από το 2001 έως το 2020, περίπου 345 εκατομμύρια άνθρωποι βίωσαν άνοδο θερμοκρασίας λόγω αποψίλωσης, με 2,6 εκατομμύρια από αυτούς να εκτίθενται σε πρόσθετη θερμότητα έως και 3 βαθμών Κελσίου.

Ο καθηγητής Ντόμινικ Σπράκλεν από το Πανεπιστήμιο του Λιντς τόνισε: «Το μήνυμα είναι απλό: η αποψίλωση σκοτώνει. Οι περισσότεροι άνθρωποι επικεντρώνονται στις παγκόσμιες κλιματικές επιπτώσεις, αλλά οι τοπικοί κίνδυνοι συχνά παραβλέπονται».

Ως παράδειγμα ανέφερε την πολιτεία Μάτο Γκρόσο στη Βραζιλία, όπου η εκτεταμένη αποψίλωση για καλλιέργεια σόγιας έχει προκαλέσει τεράστια περιβαλλοντικά προβλήματα.

Οι αγρότες της περιοχής πιέζουν για άρση της «μορατόριουμ σόγιας», ώστε να ανοίξει κι άλλη γη στην Αμαζονία.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η διατήρηση της δασικής κάλυψης δεν προστατεύει μόνο το παγκόσμιο κλίμα, αλλά και τις ίδιες τις τοπικές κοινωνίες: μειώνει την έκθεση σε ακραία ζέστη, ενισχύει τις βροχοπτώσεις και στηρίζει τη γεωργία.

«Τα δάση δεν είναι άχρηστα κομμάτια γης. Εργάζονται για εμάς, προστατεύοντας την υγεία μας και την παραγωγή τροφής», κατέληξε ο Σπράκλεν.