Ολοκληρώθηκαν οι εκδηλώσεις στις Βρυξέλλες για τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου που διοργανώνει ο ευρωβουλευτής της Αριστεράς, Στέλιος Κούλογλου.

Οι εκδηλώσεις φιλοξενήθηκαν στο ιστορικό jazz club της βελγικής πρωτεύουσας Sounds και περιελάμβαναν κατάθεση μαρτυριών γυναικών της αντιδικτατορικής αντίστασης, ζωντανή μουσική με τραγούδια της αντίστασης, την οποία μετέδωσε ζωντανά το tvxs.gr.

Η εκδήλωση επιχείρησε να αναδείξει και να τιμήσει την πολύμορφη συμβολή των γυναικών στην αντιδικτατορική αντίσταση και μέσω αυτής να γίνει αντιληπτή η αναγκαιότητα περαιτέρω καταγραφής των πηγών για τη διατήρηση της μνήμης και την ιστορική έρευνα: Στις γυναίκες που συνέλαβε το δικτατορικό καθεστώς, που κρατήθηκαν σε άθλιες συνθήκες, σε εκείνες που βασανίστηκαν, που παραπέμφθηκαν σε στρατοδικεία και οδηγήθηκαν στις φυλακές. Στις γυναίκες που στάλθηκαν χωρίς δίκες στην εξορία ή που κατήγγειλαν τα εγκλήματα του δικτατορικού καθεστώτος σε διεθνείς οργανώσεις και στις γυναίκες που πρόσφεραν «στα μετόπισθεν», στα σπίτια των αγωνιστών, κρατώντας όρθιες τις οικογένειές τους και εμψυχώνοντας τους δικούς τους που βρέθηκαν σε φυλακές και εξορίες.

Στη σκηνή του jazz club βρέθηκε η Ασημίνα Καραμπεροπούλου και το συγκρότημα Belgriego, ένα μουσικό σχήμα Ελληνίδων και Βελγίδων μουσικών, με ποίηση και τραγούδια που σημάδεψαν την αντίσταση κατά της δικτατορίας.

Αμέσως μετά, στον ίδιο χώρο, πραγματοποιήθηκε  προβολή του ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου «Το Τελευταίο Αετόπουλο». Το ντοκιμαντέρ μιλά για τη δίψα για ζωή των ανθρώπων, που αξιοποιούν κάθε λεπτό για να παραδώσουν έναν καλύτερο κόσμο στις επόμενες γενιές. Ένας τέτοιος, είναι ο πρωταγωνιστής του ντοκιμαντέρ, Βαγγέλης Σακκάτος.

Η ταινία ακολουθεί τη ζωή του 94χρονου δημοσιογράφου, βραβευμένου συγγραφέα – λογοτέχνη και εκδότη, που την περίοδο που ζούσε ως πολιτικός πρόσφυγας στη Γερμανία, εργάστηκε ακόμη και ως μηχανουργός εργάτης. Αεικίνητος και πιστός στις ιδέες του, ο Βαγγέλης Σακκάτος έτοιμος για νέες μάχες απέναντι στην ακροδεξιά και σε όσους επιθυμούν να «πειράξουν» την ιστορική μνήμη. Συνεχίζει να είναι πολυγραφότατος και να παρεμβαίνει με άρθρα και βιβλία. Διατηρεί το χιούμορ του, καθώς διηγείται τη δίωξη του από την Ιερά Σύνοδο, την φυλάκιση του και την ανυπακοή του στις οδηγίες της ασφάλειας, που τον προειδοποίησε να μην ασχοληθεί με τον εργατικό συνδικαλισμό στη Γερμανία.

Ο ίδιος ακόμη και σήμερα επιμένει να συστήνεται ως «συνδικαλιστής του εργατικού κινήματος». Θέλει να ζήσει, όχι γιατί φοβάται τον θάνατο, αλλά για να ολοκληρώσει το έργο του και εμφυσήσει κι άλλο την πίστη στον άνθρωπο, που μπορεί να αλλάξει την πορεία της ανθρωπότητας.