Αυτό που συνέβαινε τις τελευταίες μέρες στη Γαλλία, ξεπερνούσε κατά πολύ μια πιθανή διάκριση στο Μουντιάλ. Στις καθημερινές συζητήσεις αλλά και στον δημόσιο διάλογο, κυριαρχούσαν οι επιτυχίες της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου. Τίποτα άλλο, δεν ενδιέφερε κανένα.

Πριν τον χθεσινό ημιτελικό Γαλλίας- Ισπανίας, ο πολιτικός αρθρογράφος της Liberation έστειλε μία ανοικτή επιστολή στον αρχηγό της Εθνικής Γαλλίας. Ζητούσε από τον Μπαπέ να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία στις εκλογές του 2027. Δημοσιεύτηκε στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας, με τίτλο «Μπαπέ για πρόεδρος»:

«Αγαπητέ Κιλιάν Μπαπέ,

Επειδή παρακολουθείς και σε ενδιαφέρουν τα δημόσια πράγματα, σίγουρα θα έχεις προσέξει ότι η πολιτική κατάσταση στη Γαλλία δεν ήταν ποτέ τόσο υποβαθμισμένη. Η Μαριν Λεπέν θριαμβεύει στις δημοσκοπήσεις. Το Εθνικό Μέτωπο (RN) βρίσκεται προ των πυλών της προεδρίας.

Η χώρα μπερδεύεται και απαξιώνεται. Κι από την αριστερά και από τη δεξιά, η απαξία είναι γενική και ο πανικός πλήρης. Μόνο η αγχωτική νωθρότητα του καύσωνα, έχει σε κάποιο βαθμό καλύψει τα παλιά μίση και τα διευρυνόμενα ρήγματα.

Εν τω μεταξύ, οι «Μπλε» σου δίνουν μάθημα συνοχής και υπέρβασης των διαφορών. Η ενδεκάδα της Γαλλίας είναι επίδειξη συμπερίληψης και χαράς για τη ζωή. Είναι το χωνευτήρι της δημοκρατίας και συγχρόνως μια ωραία παρέα καλών φίλων…

..Εν αναμονή της κρίσιμης αναμέτρησης το βράδυ (χθες) της Τρίτης, δεν μπορούμε παρά να γιορτάσουμε την τέχνη σου στη διαχείριση ανθρώπων, την ικανότητά σου να αφοπλίζεις την αντιξοότητα και την αίσθησή σου για τις διεθνείς σχέσεις.

Από τότε που πάτησες το πόδι σου στο αμερικανικό έδαφος, έχεις μεταμορφωθεί σε καταλύτη και δημιουργό ατμόσφαιρας, σε προστάτη των δικών σου και έδειξες ικανός να συνενώνεις  δυνάμεις.

Σφίξατε τις γραμμές γύρω από τον  Ντιντιέ Ντεσάμπ (του προπονητή που έχασε τη μητέρα του-ΣΣ), καθησύχασες τον φίλο σου Οσμάν Ντεμπελέ, άντεξες τις κλωτσιές των Παραγουανών, κατακεραύνωσες με δίκαιη οργή τον ρατσισμό μιας βουλευτίνας από την Ασουνσιόν και εξιλεώθηκες χωρίς καθυστέρηση για το άστοχο πέναλτι σου απέναντι στο Μαρόκο με ένα λυτρωτικό γκολ.

Αγαπητέ Κιλιάν Μπαπέ,

Ησουν κεραυνός και τώρα γίνεσαι αλεξικέραυνο. Σε γελοιοποιούσαν ως εγωιστή σολίστα που σκέφτεται μόνο τα στατιστικά του, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι η θέση του επιθετικού απαιτεί αυτή τη μονομανία. Ο τρόπος που ασκείς την αρχηγία σου υπερβαίνει τα όρια του ρόλου..

..Για όλους αυτούς τους λόγους, αγαπητέ μου Κιλιάν, πιστεύω πως ήρθε η ώρα να ασχοληθείς με τα εσωτερικά ζητήματα της χώρας σου, την οποία εκπροσωπείς άψογα με τον δικό σου χαλαρό και εκφραστικό τρόπο, γενναίο και αλληλέγγυο, ενθουσιώδη και εκδηλωτικό.

Ο αθλητισμός ήταν για πολύ καιρό ο φτωχός συγγενής της Γαλλίας. Τον κοιτούσαν από υπεροψία και τον εκτιμούσαν λιγότερο. Ξαφνικά αποτελεί το τελευταίο καταφύγιο μιας απειλούμενης αριστείας.

Οι πολιτικοί διαπιστώνουν την αδυναμία τους, την απονομιμοποίησή τους και ανημπόρια τους. Οι επιχειρηματίες είναι πάντα ύποπτοι ότι σκέφτονται πώς να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, με τη βοήθεια της φορολογίας. Και όταν μπαίνουν στη διαμάχη, μπορούμε να φοβόμαστε τα χειρότερα, όπως δείχνει ο Μπολορέ (ολιγάρχης που υποστηρίζει την ακροδεξιά- ΣΣ).

Οι δικαστές αντιμετωπίζονται με δυσπιστία, καθώς ελίσσονται ανάμεσα σε κουρασμένους νόμους, αβέβαιη νομολογία και την κοινή γνώμη. Και η κοινωνία των πολιτών διαλύεται. Συνδικαλιστές, μέλη ενώσεων και υπεύθυνοι υποθέσεων δημόσιας σημασίας, εγκαταλείπουν το πεδίο για να κλειστούν στον δικό τους τομέα..

.. Σήμερα, 14 Ιουλίου, ημέρα της εθνικής εορτής, η αποστολή σου υπερβαίνει τη μονομαχία με την Ισπανία. Η περιγραφή του ρόλου σου είναι η εξής: πρέπει να ξανακινητοποιήσεις τις καλές ανθρωπιστικές προθέσεις και να επιδιορθώσεις τον προοδευτισμό σε ερείπια.

Να ενώσεις τον Γκλουκσμάν, τον Ρουφέν και τον Ολάντ (ηγέτες της αντιπολίτευσης ) υπό την ηγεσία σου, να στείλεις στα αποδυτήρια τον Μελανσόν, μαζί με την επιθετικότητά του και τους άσχημους τρόπους του. Και να αποτρέψεις να στραφούν δεξιά οι παλιοί υποστηρικτές του Μακρόν.

Είμαι πεπεισμένος ότι τίποτα από αυτά δεν είναι αδύνατο για κάποιον που μας έχει ήδη μεταγγίσει ευδαιμονία για δώδεκα χρόνια και τρία Παγκόσμια Κύπελλα. Με έναν καλπασμό με φτερωτά πόδια και μια γυριστή κεφαλιά, θα μας το λύσεις. Πάμε, βασίζομαι πάνω σου. Ψηλά οι καρδιές και καλή δύναμη!».

Χθες το βράδυ, η νεανική Ισπανία βραχυκύκλωσε τη Γαλλία που ηττήθηκε κατά κράτος. Τελικό σκορ 2-0 και θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη η ήττα.

Σε πολύπλευρη βαθιά κρίση, η γαλλική κοινωνία είχε εναποθέσει όλες τις ελπίδες της στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Δεν θα αντιμετώπιζε τις βαθύτερες αιτίες της παρακμής, αλλά σε συμβολικό επίπεδο μια χώρα έχει ζωτική ανάγκη, κάποιες ιστορικές στιγμές, μίας επιτυχίας.

Η ανασυγκρότηση της ηττημένης Γερμανίας ξεκίνησε από την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1954. Για πρώτη φορά οι Γερμανοί ένοιωσαν ενωμένοι,  ότι μπορούν να προχωρήσουν.

Η Γαλλία δεν είχε την ίδια ευκαιρία. Η ομάδα ηττήθηκε και ο Κίλιαν Μπαπέ έχασε την ευκαιρία να κατέβει για πρόεδρος.