Νέο πρωθυπουργό αναμένεται να διορίσει ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν μετά την παραίτηση του Σεμπαστιάν Λεκορνί, απορρίπτοντας τα αιτήματα της αντιπολίτευσης για πρόωρες εκλογές ή την παραίτησή του.

Ads

Το πολιτικό αδιέξοδο, όπως το αποκαλεί ο διεθνής Τύπος, προέκυψε εκ νέου όταν η κυβέρνηση κατέρρευσε αφού έχασε ψήφο εμπιστοσύνης στην Εθνοσυνέλευση – την κάτω βουλή του Κοινοβουλίου της χώρας, αναγκάζοντας τον πρωθυπουργό Φρανσουά Μπαϊρού και το υπουργικό του συμβούλιο να παραιτηθούν στις αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση της σύνθεσης της νέας κυβέρνησης εχθές Κυριακή, ο «πρωθυπουργός του ενός μηνός»  Λεκορνί, υπέβαλε την παραίτηση του στον Μακρόν την Δευτέρα – την ημέρα που ήταν προγραμματισμένη η πρώτη συνάντηση του νέου υπουργικού συμβουλίου.

Ads

Η σύνθεση του νέου υπουργικού συμβουλίου προκάλεσε την οργή τόσο των αντιπάλων όσο και των συμμάχων, οι οποίοι το θεώρησαν είτε υπερβολικά δεξιό είτε ανεπαρκώς δεξιό, θέτοντας ερωτήματα σχετικά με τη διάρκεια της θητείας του, τονίζει το Reuters.

Ads

Ο Μπαϊρού, κεντρώος σύμμαχος του Μακρόν, είχε προκαλέσει απροσδόκητα πρόταση δυσπιστίας τον περασμένο μήνα σε μια προσπάθεια να περάσει μέτρα περικοπής δαπανών που στόχευαν στην αντιμετώπιση του διογκούμενου χρέους της Γαλλίας, αλλά η προσπάθειά του απέτυχε.

Ads

Η κατάρρευση της κυβέρνησης αφήνει πλέον τον Μακρόν με μια σειρά από κενά, ακόμη και δυσάρεστες επιλογές.

Παρότι η προεδρία είναι, από πολλές απόψεις, το ισχυρότερο πολιτικό αξίωμα στη Γαλλία, οι πρωθυπουργοί και τα υπουργικά τους συμβούλια – που λογοδοτούν στην Εθνοσυνέλευση – είναι επισήμως υπεύθυνοι για την εσωτερική πολιτική, συμπεριλαμβανομένου του προϋπολογισμού.

Σε βίντεο που κυκλφορεί στο διαδίκτυο, βλέπουμε τον Γάλλο πρόεδρο να περπατά στις όχθες του Σηκουάνα εμφανώς «μπερδεμένος» – όπως έγραψαν:

Ο πρόεδρος φαινόταν να μιλάει στο τηλέφωνο, σημειώνει ένας δημοσιογράφος.

«Είναι μια εικόνα μοναξιάς που απεικονίζει με σαφήνεια τη δύσκολη στιγμή που περνά…Τη μοναξιά της εξουσίας και των αποφάσεων που θα πρέπει να πάρει τις επόμενες ώρες. Διάλυση, νέος πρωθυπουργός, δημοψήφισμα, ποιος ξέρει τι άλλο;», έγραψε η βρετανική εφημερίδα The Guardian. 

Ο Μακρόν δεν έχει ακόμη αναφερθεί δημοσίως στην παραίτηση Λεκορνί.

Ας δούμε λοιπόν ποιές είναι οι επιλογές του Μακρόν, όπως αποτυπώνονται στις μεγάλες εφημερίδες της Αμερικής – και της Ευρώπης (New York Times, Washington Post, Financial Times και Le Monde):

Διορισμός νέας κυβέρνησης (Το προτιμώμενο σενάριο)

Η πιο γρήγορη λύση, και αυτή που προτιμά ο Μακρόν, είναι να διορίσει νέο πρωθυπουργό και να σχηματίσει νέο υπουργικό συμβούλιο, γράφει η εφημερίδα The New York Times.

Το γραφείο του δήλωσε μετά την ψηφοφορία της Δευτέρας ότι θα επιλέξει κάποιον «τις επόμενες μέρες».

Ωστόσο, το ερώτημα είναι αν μια νέα κυβέρνηση θα τα καταφέρει καλύτερα από τις δύο που έχουν ήδη καταρρεύσει από τότε που ο πρόεδρος προκήρυξε πρόωρες βουλευτικές εκλογές πέρυσι.

Το πρόβλημα, σύμφωνα με την εφημερίδα, είναι πως η κάτω βουλή του Κοινοβουλίου παραμένει μπλοκαρισμένη μεταξύ τριών μεγάλων πολιτικών μπλοκ – μίας ομάδας αριστερών κομμάτων, ενός επισφαλούς κεντροδεξιού συνασπισμού και της εθνικιστικής, αντιμεταναστευτικής ακροδεξιάς.

Το αποτέλεσμα, σε αυτή τη πολιτική συνθήκη, είναι η «πολιτική παράλυση», όπως τονίζεται.

Ο Μακρόν ευνοεί μέχρι στιγμής κεντροδεξιούς πολιτικούς που πιστεύει ότι είναι ικανοί να επιβιώσουν διατηρώντας παράλληλα τις εμβληματικές του μεταρρυθμίσεις, όπως η αύξηση του νόμιμου ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης.

Ορισμένα από τα ονόματα που έχουν ακουστεί, όπως ο Υπουργός Άμυνας Σεμπαστιάν Λεκορνύ (Sébastien Lecornu), ταιριάζουν σε αυτό το πρότυπο.

Θα μπορούσε επίσης να στραφεί προς την Αριστερά, αλλά θεωρείται μάλλον απίθανο.

Σε καθε περίπτωση, οι εικασίες επικεντρώνονται στον Υπουργό Οικονομίας Ερίκ Λομπάρ, ο οποίος έχει καλές σχέσεις με τους Σοσιαλιστές και ο οποίος δήλωσε πρόσφατα ότι χρειάζονται συμβιβασμοί στον προϋπολογισμό.


Πρόωρες βουλευτικές εκλογές

Ορισμένα πολιτικά κόμματα ζητούν από τον Μακρόν να προκηρύξει βουλευτικές εκλογές το συντομότερο δυνατό, με την ελπίδα ότι θα προκύψει μια λειτουργική πλειοψηφία.

Ο Μακρόν έχει, προς το παρόν, αποκλείσει αυτό το ενδεχόμενο.

Ο κεντρώος συνασπισμός του – ο οποίος προβλέπεται να χάσει έδρες σε πρόωρες κάλπες – δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή τη επιλογή.

Ωστόσο, το ακροδεξιό κόμμα Εθνικός Συναγερμός και το ακροαριστερό κόμμα Ανυπότακτη Γαλλία θα το έκαναν μετά χαράς, υπογραμμίζει η εφημερίδα Washington Post.

Μια πρόσφατη μελέτη του γαλλικού ινστιτούτου δημοσκοπήσεων IFOP διαπίστωσε ότι ο Εθνικός Συναγερμός και οι σύμμαχοί του θα λάμβαναν περίπου το 32% έως 33% των ψήφων στον πρώτο γύρο πρόωρων εκλογών.

Παραίτηση του Προέδρου (η πιο ριζοσπαστική επιλογή)

Μια ακόμη πιο ριζοσπαστική επιλογή θα ήταν η παραίτηση του Μακρόν, πυροδοτώντας πρόωρες προεδρικές εκλογές, έγραψε η βρετανική εφημερίδα Financial Times.

Ας θυμίσουμε πως αυτό έχει συμβεί μόνο μία φορά στην ιστορία της σύγχρονης Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας, όταν ο Σαρλ ντε Γκωλ παραιτήθηκε το 1969 μετά από ένα αποτυχημένο δημοψήφισμα.

Το κόμμα Ανυπότακτη Γαλλία πιέζει για αυτή την επιλογή. Οι επικριτές του Μακρόν υποστηρίζουν ότι ο πρόεδρος, ο οποίος εξελέγη για πρώτη φορά το 2017, έχει γίνει πολύ αντιδημοφιλής για να κυβερνήσει αποτελεσματικά και ότι μόνο ένας νέος πρόεδρος με ξεκάθαρη εντολή μπορεί να βγάλει τη χώρα από το πολιτικό τέλμα.

Μόλις το 15% του εκλογικού σώματος εκφράζει εμπιστοσύνη στον Μακρόν, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση.

Ωστόσο, ο Μακρόν έχει επανειλημμένα δεσμευτεί να υπηρετήσει τη δεύτερη θητεία του, η οποία λήγει το 2027.

Το αβέβαιο μέλλον

Το γαλλικό Σύνταγμα δεν ορίζει χρονικό πλαίσιο για τον διορισμό πρωθυπουργού.

Μέχρι να το πράξει ο Μακρόν, ο Μπαϊρού και το υπουργικό του συμβούλιο θα παραμείνουν ως υπηρεσιακοί.

Αναμένεται πάντως ο πρόεδρος να κινηθεί γρήγορα, ώστε η νέα κυβέρνηση να έχει χρόνο να καταρτίσει το σχέδιο του προϋπολογισμού του 2026, γράφει η γαλλική εφημερίδα Le Monde.

Σε κάθε περίπτωση, ο δρόμος μπροστά φαίνεται διάσπαρτος με πολιτικές και πολιτικές «νάρκες»: Την Τετάρτη, το ευρύ κοινωνικό κίνημα με την ονομασία «Μπλοκάρουμε τα Πάντα» (Bloquons Tout) καλεί τους διαδηλωτές να παραλύσουν τη Γαλλία.