Η εξέλιξη στις σχέσεις του Ντόναλντ Τραμπ με τον Βλαντίμιρ Πούτιν αποτελεί μια κρίσιμη μεταβλητή στην πορεία του πολέμου στην Ουκρανία. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ εκδήλωσε ανοιχτά την απογοήτευσή του από τη στάση του Ρώσου ηγέτη, δηλώνοντας προχθές: «Δεν είμαι ευχαριστημένος με τον Πούτιν. Μας πετάει πολλές μαλακίες… Είναι πολύ καλός όλη την ώρα, αλλά αποδεικνύεται ότι είναι χωρίς νόημα.» .

Ο Τραμπ έδειχνε μέχρι τώρα μεγαλύτερη κατανόηση στις θέσεις του Κρεμλίνου και το ερώτημα είναι αν το ειδύλλιο τελείωσε οριστικά, γεγονός που θα είχε σημαντικές γεωπολιτικές επιπτώσεις. Ιδίως στο ουκρανικό μέτωπο, αν και η απογοήτευση του Τραμπ δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε πρακτική ενίσχυση της Ουκρανίας, ούτε κόβει πλήρως τους διαύλους επικοινωνίας με τη Μόσχα.

Τον Φεβρουάριο, ο Τραμπ είχε ξεκινήσει απ’ ευθείας συνομιλίες με τον Πούτιν ενώ άσκησε πίεση στην Ουκρανία για παραχωρήσεις. Επιπλέον, επανέλαβε επιχειρήματα του Κρεμλίνου, χαρακτηρίζοντας τον Ζελένσκι «δικτάτορα» και προειδοποιώντας πως ο χρόνος για την Ουκρανία τελειώνει, γεγονός που θορύβησε τους Ευρωπαίους συμμάχους. Το αποκορύφωμα ήταν το μπούλιγκ του Ζελένσκι στον Λευκό Οίκο, από τον Τραμπ και τον αντιπρόεδρο του.

Στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, οι ΗΠΑ καταψήφισαν ευρωπαϊκό ψήφισμα που καταδίκαζε την ρωσική εισβολή και υποστήριζε την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, ευθυγραμμιζόμενες με Ρωσία, Βόρεια Κορέα και Λευκορωσία.

Οι ΗΠΑ πρωτοστάτησαν στη σύνταξη ενός ψηφίσματος στο Συμβούλιο Ασφαλείας που ζητούσε τον τερματισμό της σύγκρουσης, αλλά απέφυγε οποιαδήποτε κριτική εναντίον της Ρωσίας. Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία απείχαν από την ψηφοφορία, διαφωνώντας με τη διατύπωση.

O Αμερικανός διαπραγματευτής Στιβ Γουίτκοφ φανέρωσε ουσιώδη άγνοια για την ουκρανική ιστορία και υιοθέτησε εν μέρει τους ισχυρισμούς Πούτιν ότι ο πόλεμος προκλήθηκε από τρίτους παράγοντες: «Γιατί να θέλουν να απορροφήσουν την Ουκρανία; … Έχουν πάρει αυτές τις πέντε περιοχές. Γιατί να χρειάζονται περισσότερα;».

Στα τέλη Μαρτίου, ο Τραμπ εμφανίστηκε ενοχλημένος από την απροθυμία του Πούτιν να δεσμευτεί σε κατάπαυση του πυρός που δέχθηκε η Ουκρανία. Ο πρόεδρος της Φινλανδίας, Αλεξάντερ Στουμπ, μετέφερε την εντύπωση ότι ο Τραμπ χάνει την υπομονή του με τη Ρωσία,.

Τον Μάιο, ο Τραμπ δημόσια προειδοποίησε ότι ο Πούτιν «παίζει με τη φωτιά» και διαμήνυσε πως θα γνωρίζει σε δύο εβδομάδες αν ο Πούτιν τον εξαπατά. Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στα τέλη Ιουνίου κατέγραψε νίκη για τον Τραμπ στα ζητήματα αμυντικών δαπανών, ενισχύοντας το ενδιαφέρον του για τα ευρωπαϊκά ζητήματα ασφάλειας.

Ο Τραμπ κολακεύτηκε από τις αηδιαστικές τσιριμόνιες του Ρούτε, του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ που έφτασε να αποκαλεί μπαμπά τον Αμερικανό πρόεδρο.

Παράλληλα, η εσωτερική δυσαρέσκεια στις ΗΠΑ μεγάλωσε, καθώς οι ρωσικές επιθέσεις στην Ουκρανία προβλήθηκαν έντονα στα αμερικανικά μέσα και αποκαλύφθηκε πως το Πεντάγωνο είχε παρακρατήσει μία αποστολή όπλων προς την Ουκρανία, χωρίς να ενημερώσει τον Λευκό Οίκο.

Η δυνατότητα μετατροπής της απογοήτευσης Τραμπ σε πρακτική στήριξη προς το Κίεβο αποτελεί ερώτημα για τους υποστηρικτές της Ουκρανίας στο Κογκρέσο και την Ευρώπη.

Πολλά θα εξαρτηθούν από το εάν εγκριθούν οι αυστηρές κυρώσεις που εισηγήθηκε ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ, οι οποίες προβλέπουν επιβολή δασμών 500% σε εισαγωγές από χώρες που αγοράζουν ρωσικό ουράνιο, φυσικό αέριο ή πετρέλαιο, πλήττοντας κυρίως Ινδία και Κίνα.

Ο ίδιος ο Γκράχαμ, μετά τη δημόσια επίθεση του Τραμπ στον Πούτιν, δήλωσε: «Ο Τραμπ μού είπε ότι είναι καιρός να κινηθούμε, οπότε θα κινηθούμε.»

Απομένει να δούμε και τις κινήσεις του Πούτιν, που εκμεταλλεύεται το καλοκαίρι για να κερδίσει όσα περισσότερα εδάφη μπορεί στα πεδία των μαχών, όπου έχει την υπεροχή.

Θα διακινδυνεύσει την οριστική ρήξη με τον απρόβλεπτο και θυμωμένο Αμερικανό πρόεδρο ή θα δηλώσει-και πότε- πρόθυμος για εκεχειρία;