Ο Ντάρεν Μπίτι (Darren Beattie) μπορεί να μην είναι ένα οικείο όνομα στην Ευρώπη, ή οπουδήποτε αλλού εκτός Αμερικής, αλλά στην λεγόμενη «κοινή γνώμη» των ΗΠΑ παραμένει ένας αποτυχημένος «γραφιάς» ομιλιών πολιτικών τον οποίο ο Ντόναλντ Τραμπ απέλυσε το 2018 και επτά χρόνια αργότερα τον διόρισε σε κορυφαία θέση στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, μόλις αυτή την εβδομάδα.

Ας πούμε ότι δεν «το είχε» με την συγγραφή ομιλιών πολιτικών, είναι «μπίτης» όπως λένε στον Πύργο τον βλάκα ή αυτόν που δεν «χαμπαριάζει», αλλά δυστυχώς – για όλους τους άλλους πλην του ιδίου – είναι θερμός υποστηρικτής της «λευκής ανωτερότητας», συγχρωτίζεται με φασίστες, και είναι σταθερό «μέλος» των ακροδεξιών συνωμοσιολογικών κύκλων, όπως παρατηρεί το περιοδικό (και ιστότοπος) ανάλυσης της επικαιρότητητας The Atlantic.

Όπως προκύπτει όμως από το πώς τον περιγράφουν άρθρα, τηλεοπτικές εκπομπές, podcasts και tweets, είναι ένας χλιαρός, Θατσερικού τύπου νοσταλγός της παλιάς συντηρητικής Δεξιάς-πατριωτικής μούχλας, και μάλιστα τον εχθρεύονται και στο κόμμα των Ρεπουμπλικάνων και στον Λευκό Οίκο διότι θεωρείται μετριοπαθής – και όχι αρκούντως εριστικός, τολμηρός, καινοτόμος φασίστας.

Το δε Atlantic έφτασε στο σημείο να τον χαρακτηρίσει ως «εκκεντρικό» και «διανοούμενο», όχι τόσο ως άποψη του συντάκτη, περισσότερο ως στοιχείο αδυναμίας του χαρακτήρα του έναντι των επικριτών του. Είναι δηλαδή ένας «αλαφροΐσκιωτος» ακροδεξιός. Με λεπτή ειρωνεία, περιγράφεται ένας χαρακτήρας που δεν στέκεται στο ύψος του ακροδεξιού πήχη του περιβάλλοντος Τραμπ: Ή είσαι ακροδεξιός το 2025 στην Αμερική ή δεν είσαι.

Στην πορεία των πρόσφατων ετών, ο Μπίτι ισχυρίστηκε ότι το FBI ενορχήστρωσε την εισβολή στο Καπιτώλιο την 6η Ιανουαρίου του 2021 – ο όρος που προτιμά ο ίδιος είναι «Fedsurrection», «στημένη παγίδα» του FBI, όπως «εξήγησε» σε διάφορες αναρτήσεις του. Βαρετό, το έχουμε ακούσει όταν είχε πανδημία από εκατό άλλους, και στην Ουάσινγκτον και στην Κυψέλη.

Σαν να μην έφτανε αυτό, έχει επανειλημμένα δημοσιεύσει στο διαδίκτυο ότι διάφορες «μαύρες» προσωπικότητες και πολιτικοί θα πρέπει να «γονατίσουν στο MAGA», χρησιμοποιώντας με λανθασμένο τρόπο την γνωστή έκφραση «taking the knee», που έχει πλέον καθιερωθεί στο Αμερικανικό ποδόσφαιρο και Αγγλικό ράγκμπι ως συμβολική κίνηση των παικτών κατά του ρατσισμού, μεταξύ άλλων, όπως έκανε ο Αμερικανός ποδοσφαιριστής Κόλιν Καπέρνικ το 2016, όταν γονάτισε στο ένα πόδι κατά τη διάρκεια του εθνικού ύμνου πριν από έναν αγώνα, λέγοντας δεν μπορούσε να «σταθεί» όρθιος και να δείξει υπερηφάνεια στη σημαία μιας χώρας που καταπιέζει τους Αφροαμερικανούς.

Στην περίπτωση αυτή ο Μπίτι το εννοούσε όπως εννοείτο στην Μεσαιωνική (και στην σύγχρονη) Βρετανία, όπου η γονυκλισία ήταν απαιτούμενη ένδειξη σεβασμού και υπακοής στους βασιλείς. Εννοείται(!) πως στην σύγχρονη Αμερικανική – Αγγλοσαξωνική γλωσσική κουλτούρα η σημασία της κίνησης που έχει επικρατήσει είναι αυτή που προαναφέραμε – εκείνη της αντίστασης στον ρατσισμό και στην ευρύτερη κοινωνική – πολιτική ανισότητα.

Αλλά είπαμε, το παιδί είναι «μπίτης», δειλός, δεν τολμά να τα πει όπως είναι τα πράγματα, σαν τον μπαμπά Τραμπ.

Στο νέο του ρόλο ως υφυπουργός Δημόσιας Διπλωματίας και Δημοσίων Υποθέσεων, ο Μπίτι θα συμβάλει στη διαμόρφωση του «τόνου», του ύφους των δημόσιων «μηνυμάτων» της Αμερικής στο εξωτερικό, θα επιβλέπει «τα γραφεία Εκπαιδευτικών και Πολιτιστικών Υποθέσεων και Παγκόσμιων Δημοσίων Υποθέσεων» και θα συμμετέχει «στην ανάπτυξη της εξωτερικής πολιτικής», σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Η άνοδος του Μπίτι είναι ένα ακόμη σημάδι ότι η νέα κυβέρνηση Τραμπ δεν ενδιαφέρεται να εξυπηρετήσει τους κοινώς αποδεκτούς «κανόνες» επικοινωνίας που έχουν καθιερωθεί από τους επικριτές της ή τους θεωρούμενους πολιτικούς της αντιπάλους. Αυτό που ήταν σκανδαλώδες στην πρώτη θητεία του Τραμπ είναι λόγος για προαγωγή στη δεύτερη θητεία του.

Ας δούμε λίγο τι έκανε ο Μπίτι που θεωρήθηκε τόσο σκανδαλώδες. Η απόλυσή του το 2018 ήρθε αφού το CNN ανέφερε ότι είχε μιλήσει το 2016 στο H. L. Mencken Club, μια εκδήλωση στην οποία έχουν συμμετάσχει εξέχοντες λευκοί εθνικιστές όπως ο Ρίτσαρντ Σπένσερ και ο Πίτερ Μπράιμλόου. Ο Henry Louis Mencken ήταν ένας Αμερικανός δημοσιογράφος – δοκιμιογράφος των αρχών του 20ού αιώνα, «ολίγον» ρατσιστής, εθνικιστής, αντισημίτης και πρωτο-φασίστας, που θεωρείται στην Αμερική ως ο πρόδρομος του «Τραμπισμού».

Στη συνέχεια, ο Μπίτι ίδρυσε το Revolver News, έναν δεξιό ιστότοπο που διατυμπάνιζε τον διορισμό του και τον περιέγραφε ως «μια αμείλικτη δύναμη στην αποκάλυψη της ατζέντας της πολιτικής του DEI, της Αριστεράς, των συστημάτων λογοκρισίας τους και της επιχείρησης παγίδευσης των J6ers». [σ.σ. Diversity, Equity & Inclusion (DEI), δηλαδή της πολιτικής Διαφορετικότητας, Ισότητα και Συμπερίληψης – που δέχεται ούτως ή άλλως σφοδρή επίθεση από την νέα κυβέρνηση Τραμπ – Οι δε J6ers είναι όλοι οι εμπλεκόμενοι στην γραφική, και άκρως επικίνδυνη, εισβολή στο Καπιτώλιο.]

Πολλά από τα άρθρα του ιστότοπου είναι συνηθισμένη συντηρητική ρητορική: επιθέσεις κατά του ηγέτη της μειοψηφίας της Γερουσίας Τσακ Σούμερ και άλλων Δημοκρατικών, παράλληλα με κριτική σε ισχυρές εταιρείες τεχνολογίας που υποτίθεται ότι λογοκρίνουν τη Δεξιά, συμπεριλαμβανομένης της ίδιας της Revolver.

Άλλο περιεχόμενο του ιστότοπου κινείται έντονα προς τη συνωμοσιολογία: Συχνά αναρτά εξωτερικούς συνδέσμους σε περιεχόμενο όπως του Bronze Age Pervert και άλλα συναφή μέσα – ψευδώνυμο του Ρουμανο-Αμερικανού συγγραφέα υπέρ του αυταρχισμού Κοστίν Αλαμάριου (Costin Alamariu), ο οποίος έχει υποστηρίξει ότι οι «Μαύροι Αφρικανοί» είναι γενετικά τόσο «αποκλίνοντες» από την υπόλοιπη ανθρωπότητα που υπερβαίνουν το όριο που χρησιμοποιείται συνήθως σε άλλα είδη για να χαράξουν τα όρια των υποειδών», και του Στιβ Σέιλερ (Steve Sailer), ενός άλλου «εξέχοντος» υποστηρικτή του ψευδοεπιστημονικού ρατσισμού.

Ο Μπίτι έχει χρησιμοποιήσει το Revolver ως πλατφόρμα για να προωθήσει τις εθνικιστικές του απόψεις, συμπεριλαμβανομένης της προώθησης μαζικών απελάσεων και της πολιτικής «πρώτα η Αμερική» (America First – κατά Τραμπ).

Ο Μπίτι είναι μια «αξιοσέβαστη» και «αγαπημένη» φιγούρα στον κόσμο του Τραμπ, όπως τον περιγράφουν αντίστοιχα η προοδευτική πλατφόρμα ενημέρωσης Semafor αλλά και το Politico.

Ο διορισμός του θα θεωρηθεί πιθανότατα ως νίκη για την εθνικιστική πτέρυγα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, η οποία δήθεν «μάχεται» εναντίον των δεξιών προσωπικοτήτων της τεχνολογίας, όπως ο Έλον Μασκ και ο επιχειρηματίας Ντέιβιντ Σακς, για το ποιος – ποιοι θα ασκούν περισσότερη και πολιτικά ωφέλιμη επιρροή στην κυβέρνηση Τραμπ.

Ενώ η τεχνολογική Δεξιά και οι εθνικιστές έχουν ευθυγραμμιστεί σε πολλούς τομείς, διαφώνησαν φωνητικά σχετικά με τις βίζες H-1B για μετανάστες υψηλής ειδίκευσης σε μια πολύ δημόσια διαδικτυακή διαμάχη τον Δεκέμβριο.

Πιο πρόσφατα, οι σύμβουλοι του Τραμπ εμπόδισαν τον Μασκ να προσλάβει έναν πολίτη που δεν έχει Αμερικανική υπηκοότητα στο Department of Government Efficiency (DOGE) – Υπουργείο Ελέγχου της Κυβερνητικής Αποδοτικότητας, την ομάδα της οποίας ηγείται στο πλαίσιο της διακυβέρνησης Τραμπ. Είπε ο φασίστας τον φασίστα «φασίστα» δηλαδή, αλλά ας το ερμηνεύσουμε ως απλώς έναν έξυπνο πολιτικό ελιγμό πολιτικής «γονυκλισίας» προς τον Λευκό Οίκο του Τραμπ.

Ο δε πασίγνωστος Στιβ Μπάνον, ο οποίος βρίσκεται ακλόνητα στο λαϊκιστικό-εθνικιστικό στρατόπεδο και είναι φίλος του Μπίτι, έχει επικρίνει επιθετικά τον Μασκ και άλλες ελίτ της τεχνολογίας και έχει δηλώσει δημοσίως ότι θέλει να εμποδίσει την επιρροή τους.

Οι πραγματικοί οπαδοί της εθνικιστικής-λαϊκιστικής πτέρυγας του MAGA είναι σχεδόν ανύπαρκτοι στο υπουργικό συμβούλιο του Τραμπ, ισχυρίζεται το The Atlantic. θα το δούμε αυτό, δεν είμαστε και τόσο βέβαιοι περί αυτού. Τι σημαίνει «οι πραγματικοί» οπαδοί της συγκεκριμένης πτέρυγας; Ας μην μπούμε επί του παρόντος σε αυτή την λαγουδότρυπα.

Ωστόσο, για όσο διάστημα ασκεί ενεργό ρόλο στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ο Μπίτι εντάσσεται σε μια μικρή αλλά ισχυρή ομάδα εθνικιστών διορισμένων από τον Τραμπ, είναι γεγονός.

Ο σκληροπυρηνικός υποστηρικτής της μετανάστευσης Στίβεν Μίλερ, ο οποίος είναι τώρα αναπληρωτής προσωπάρχης του Τραμπ, και ο συνάδελφός του ο συντηρητικός διανοούμενος Μάικλ Άντον, ο οποίος βρίσκεται επίσης στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ανήκουν σε αυτή τη συνομοταξία.

Σε κάθε περίπτωση, η ανερχόμενη πτέρυγα της εθνικιστικής δεξιάς θα χαρεί ιδιαίτερα με τον διορισμό του Μπίτι. Πριν από τη θητεία του στη διοίκηση Τραμπ, ο Μπίτι έλαβε διδακτορικό δίπλωμα στην πολιτική θεωρία από το Πανεπιστήμιο Duke, όπου έγραψε τη διατριβή του για τον εξέχοντα Γερμανό φιλόσοφο Μάρτιν Χάιντεγκερ, και έχει συνεισφέρει στο The New Atlantis, μια ηλεκτρονική έκδοση φημησμένη στη Δεξιά για την αυστηρή κριτική της τεχνολογίας.

Αν μη τι άλλο, αυτό που το The Atlantic αποκαλεί «εκκεντρικότητες» του Μπίτι – ένας κουμπωμένος ψευτο-«διανοουμενισμός» από τη μία πλευρά [σ.σ. που «σηκώνει» πολλή και εκτενή αποδόμηση] και ωμή, προσβλητική πολεμική ρητορική από την άλλη – καταδεικνύουν μια βασική αλήθεια του κόσμου του Τραμπ: Είναι μια μεγάλη θεατρική σκηνή. Φίλησε το δαχτυλίδι του Βασιλιά, και μπορεί να σε καλωσορίσουν άλλη μια φορά.