Ένας ιταλικός δήμος αγόρασε μια βίλα όπου ο Μπενίτο Μουσολίνι περνούσε τις καλοκαιρινές του διακοπές, έτσι ώστε να αποτρέψει την περιουσία από το να πέσει στα χέρια «νοσταλγών του φασισμού» αλλά και να την αξιοποιήσει για χάρη της κοινωνίας.

Η Ντανιέλα Αντζελίνι, η αριστερή δήμαρχος της Ριτσιόνε, μιας πόλης κοντά στο Ρίμινι κατά μήκος της ιταλικής ακτής της Αδριατικής, δήλωσε ότι η απόκτηση της Βίλας Μουσολίνι μέσω δημοπρασίας ήταν «μια πράξη αγάπης και οραματισμού» και ότι η επαναφορά της στα χέρια του δημοσίου αποτελεί νίκη για ολόκληρη την πόλη.

Το δημοτικό συμβούλιο της Ριτσόνε είχε μάλιστα να αντιμετωπίσει έναν ιδιώτη, ο οποίος ήταν πρώην μέλος του Ιταλικού Κοινωνικού Κινήματος, του νεοφασιστικού κόμματος που ιδρύθηκε το 1946 από τους εναπομείναντες υποστηρικτές του Μουσολίνι.

Η ιστορία της βίλας

Η βίλα έχει μια μακρά και, όπως είναι φυσικό, αμφιλεγόμενη ιστορία. Χτισμένη λίγα βήματα μακριά από τη θάλασσα το 1893, αγοράστηκε από τη δεύτερη σύζυγο του Μουσολίνι, τη Ρακέλε, το 1934. Ο φασιστής δικτάτορας, που γεννήθηκε στο Πρεντάπιο, μια άλλη πόλη της περιφέρειας Εμίλια-Ρομάνια, έφτανε εκεί με υδροπλάνο και συχνά χρησιμοποιούσε τη βίλα για κυβερνητικές υποθέσεις κατά τη διάρκεια των επισκέψεών του. Η οικογένεια Μουσολίνι επέκτεινε το ακίνητο προσθέτοντας έναν τρίτο όροφο, 20 δωμάτια και ένα γήπεδο τένις.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την πτώση του φασιστικού καθεστώτος στην Ιταλία, το ακίνητο περιήλθε στην κυριότητα του δημοσίου. Κατά τη διάρκεια της οικονομικής άνθησης της Ριτσόνε στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, χρησιμοποιήθηκε για διάφορους εμπορικούς σκοπούς, μεταξύ των οποίων μια κτηνιατρική κλινική για σκύλους και ένα εστιατόριο. Ένας κομμουνιστής δήμαρχος της Ριτσόνε προσπάθησε να το κατεδαφίσει στα τέλη της δεκαετίας του 1970.

Η βίλα παρέμενε εγκαταλελειμμένη για χρόνια, προτού αγοραστεί στα τέλη της δεκαετίας του 1990 από την τράπεζα Cassa di Risparmio του Ρίμινι, η οποία την ανακαίνισε και την άνοιξε το 2005 ως χώρο για εκθέσεις τέχνης και άλλες δημόσιες εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών γάμων, όπως αναφέρει ο Guardian.

Η Βίλα Μουσολίνι, το όνομα και οι σκέψεις της αριστερής δημάρχου

Η ύπαρξη της βίλας και οι συνδέσεις της με τον Μουσολίνι έχουν από καιρό διχάσει τη Ριτσιόνε, με τη συζήτηση να αναζωπυρώνεται πέρυσι, όταν το ίδρυμα Cassa di Risparmio αποφάσισε να τη δημοπρατήσει. Σύμβουλοι του κόμματος «Αδελφοί της Ιταλίας», του ακροδεξιού κόμματος της πρωθυπουργού Τζιόρτζια Μελόνι, υποστήριξαν ότι όποιος αγοράσει το ακίνητο δεν πρέπει να αλλάξει το όνομά του από «Βίλα Μουσολίνι».

Η Αντζελίνι δήλωσε ότι το όνομα θα διατηρηθεί, παρά την πίεση που ασκούν ορισμένοι από τους συμμάχους της για να το αλλάξουν.

Είπε ότι η ιστορία πρέπει να αναδεικνύεται και όχι να «διαγράφεται» και ότι η αλλαγή του ονόματος θα μπορούσε να έχει την «επικίνδυνη συνέπεια» να μετατρέψει τη βίλα σε χώρο για «νοσταλγούς του φασισμού… Κάτι που αυτή η διοίκηση δεν θα δεχτεί ποτέ».

Η Αντζελίνι δήλωσε ότι το σχέδιο είναι να συνεχίσει να χρησιμοποιείται η Βίλα Μουσολίνι ως χώρος για την κοινότητα, μεταξύ άλλων για εκθέσεις που θα παρουσιάζουν «το καλό, το κακό και το άσχημο» της ιστορίας του 20ού αιώνα, καθώς και για άλλες κοινωνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις. «Ναι, το όνομα φέρνει στο νου μια άσχημη ιστορία, και αυτή θα την αφηγηθούμε. Δεν μπορείς να τη σβήσεις, πρέπει να την αφηγηθείς με τον σωστό τρόπο, φροντίζοντας να αναδειχθούν οι δημοκρατικές μας αξίες.»

Από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ριτσιόνε, όπως και η ευρύτερη περιοχή της Εμίλια-Ρομάνια, είναι κατά κύριο λόγο αριστερή. Ωστόσο, μόλις το 2025 το δημοτικό συμβούλιο ανακάλεσε επίσημα την τιμητική υπηκοότητα του Μουσολίνι, την οποία σχεδόν όλες οι ιταλικές πόλεις και κωμοπόλεις είχαν υποχρεωθεί να του απονείμουν κατά τη διάρκεια του φασιστικού καθεστώτος. «Πρόκειται για έναν άνθρωπο που έχει λερωθεί με εγκλήματα, ο οποίος δεν άξιζε αυτή την τιμή», δήλωσε η Αντζελίνι. «Όμως, η βίλα είναι μια άλλη ιστορία – θα χρησιμοποιηθεί ως έκφραση των αξιών της κοινότητάς μας και της δημοκρατίας μας».