Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2025, ο Αμερικανός ιστορικός τέχνης και ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Northwestern του Ιλινόις, Stephen F. Eisenman δημοσίευσε στο Counterpunch το άρθρο «Έρχεται Στρατιωτικός Νόμος;», εκφράζοντας έντονη ανησυχία για το ενδεχόμενο στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπό την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ, να κηρυχθεί στρατιωτικός νόμος.

Ads

Ο Eisenman εκτιμά ότι ο Τραμπ έχει συστηματικά υπονομεύσει σταθεροποιητικούς θεσμούς – από το Κογκρέσο και τα δικαστήρια έως τα πανεπιστήμια και τον χώρο της ιατρικής – με στόχο την απόλυτη συγκέντρωση εξουσίας.

Ads

Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι, εάν η δημοτικότητα του Τραμπ μειωθεί σημαντικά ή χάσει την πλειοψηφία στο Κογκρέσο, ο Αμερικανός πρόεδρος μπορεί να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης με την εφαρμογή στρατιωτικού νόμου σε βασικές πόλεις. Σύμφωνα με τον Eisenman, Εθνοφρουρά και πράκτορες της Υπηρεσίας Μετανάστευσης (ICE) έχουν ήδη τοποθετηθεί σε Λος Άντζελες και Ουάσινγκτον και πιθανόν να επεκταθούν σε άλλες μητροπόλεις.

Ads

Αν και το Σύνταγμα των ΗΠΑ δεν περιλαμβάνει αναφορά στον «στρατιωτικό νόμο», υπάρχουν άρθρα που ρυθμίζουν την εσωτερική χρήση στρατιωτικής δύναμης.

Ads

Ο Eisenman χαρακτηρίζει «φάρσα» την επίκληση «μεταναστευτικής εισβολής» του Τραμπ για τη στρατιωτικοποίηση πόλεων, υποστηρίζοντας ότι οι μετανάστες έχουν ενισχύσει την αμερικανική οικονομία, καλύπτοντας χαμηλά αμειβόμενες θέσεις που αποφεύγουν οι πολίτες, πληρώνοντας φόρους χωρίς αντίστοιχα κοινωνικά οφέλη και συμβάλλοντας στη σταθερότητα του πληθυσμού σε περίοδο χαμηλών γεννήσεων.

Στο σενάριο που περιγράφει, πράκτορες της ICE, υποστηριζόμενοι από Εθνοφρουρά, θα στοχοποιούν όχι μόνο παράτυπους μετανάστες αλλά και σκουρόχρωμους και ισπανόφωνους νόμιμους κατοίκους και πολίτες, καθώς και όσους προσπαθήσουν να τους προστατεύσουν.

Αν οι διαμαρτυρίες κλιμακωθούν, θα εμπλακούν δυνάμεις του αμερικανικού στρατού. Μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε σε εκτεταμένο στρατιωτικό νόμο, πιθανόν πανεθνικά .

Ο συγγραφέας  εντοπίζει πολιτικά σενάρια που θα μπορούσαν να επιταχύνουν την κρίση, όπως το βέτο των Δημοκρατικών σε προσωρινό προϋπολογισμό· κάτι που θα μπορούσε να ωθήσει τον Τραμπ να κηρύξει εθνική έκτακτη ανάγκη και να  παρακάμψει το Κογκρέσο, ενέργεια που ο Eisenman χαρακτηρίζει ως πραξικόπημα.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην πιθανότητα βίαιων γεγονότων που θα λειτουργούσαν ως πολιτικό πρόσχημα, όπως η δολοφονία του δεξιού σχολιαστή Charlie Kirk. Ο Eisenman τη συγκρίνει με την πυρκαγιά του Ράιχσταγκ το 1933, που έδωσε στον Χίτλερ αφορμή για επιθέσεις εναντίον πολιτικών αντιπάλων και για να αναστείλει πολιτικές ελευθερίες.

Παρά τους κινδύνους, ο Eisenman τονίζει ότι υπάρχει περιθώριο αντίστασης. Επισημαίνει πως ούτε ένα προηγμένο αστυνομικό κράτος μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τη συνεργασία πολιτών, που εκτελούν εκατομμύρια αναγκαίες εργασίες. Θεωρεί, λοιπόν, ότι μια μαζική αντίδραση μπορεί να ανατρέψει την πορεία προς τον φασισμό.